Τρεις εργάτες δεν γύρισαν σήμερα, Τετάρτη 18 Φλεβάρη, σπίτι τους από τη δουλειά. Το μεσημέρι, δύο οικοδόμοι 21 και 39 χρόνων, με καταγωγή από το Μετόχι Εύβοιας, σκοτώθηκαν ακαριαία από ηλεκτροπληξία καθώς έκαναν εργασίες ανακαίνισης σε διαμέρισμα τετάρτου ορόφου στη Βάρη. Στο Ασκληπιείο Βούλας όπου διακομίστηκαν, οι γιατροί δεν μπορούσαν παρά να διαπιστώσουν τον θάνατό τους. Λίγες ώρες αργότερα, στις 6:30μμ, κι άλλος εργάτης, 43χρονος που δούλευε σε συνεργείο που πραγματοποιούσε επισκευές πάνω σε φορτηγό πλοίο στο Κερατσίνι, εντοπίστηκε νεκρός στο κατάστρωμα. Διακομίστηκε σε ιδιωτική κλινική του Πειραιά με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, όπου οι γιατροί επίσης διαπίστωσαν τον θάνατό του.
«Τα αίτια διερευνώνται από τις αρμόδιες αρχές» καταλήγουν τα άρθρα και οι σχετικές επίσημες ανακοινώσεις, ως συνήθως. Ποτέ δεν μαθαίνουμε τα αποτελέσματα της «διερεύνησης» των αρχών, που ούτε ενδιαφέρονται ούτε μπορούν να αναζητήσουν τα πραγματικά αίτια. Αφού εξαρχής είναι «αναρμόδιες» να αντιμετωπίσουν τις αιτίες που πραγματικά οδηγούν τους εργάτες και τις εργάτριες να σακατεύονται και να πεθαίνουν στο μεροκάματο. Η κάθε «αρμόδια αρχή» δείχνει την άλλη και όλες μαζί δηλώνουν, σιωπηλά αλλά ουσιαστικά, ότι αποτελούν κομμάτια του ίδιου κρατικού μηχανισμού. Κομμένος και ραμμένος στις προδιαγραφές που αντιστοιχούν στην ντόπια άρχουσα τάξη, αυτός ο μηχανισμός υπάρχει για να την εξοπλίζει ώστε να εκμεταλλεύεται χωρίς όρια την εργατική τάξη και τους εργαζόμενους. Για να μπορεί να κερδίζει και η ίδια και τα ξένα αφεντικά-προστάτες της.
Αυτούς εξυπηρετεί η αντεργατική πολιτική, που καταδικάζει σε θάνατο τον κόσμο της δουλειάς και εκβιάζει τους επιζώντες «να λένε κι ευχαριστώ» Πρώτη η κυβέρνηση άλλωστε ζητάει «ευχαριστώ». Που καταφέρνει να κρύβει από τα στατιστικά της δύο (τουλάχιστον) στους τρεις θανάτους εργαζομένων πάνω στη δουλειά. Που κάνει λόγο για «φυσικά αίτια» όταν 30άρηδες και 40άρηδες πεθαίνουν από ανακοπή και «δεν μετράνε». Που έθεσε προχθές σε εφαρμογή τη νέα έκδοση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας ώστε να μπορούν πια οι εργοδότες να δηλώνουν τα 13ωρα που ψήφισε πριν μερικούς μήνες, χωρίς την «αγωνία» ότι μπορεί να φάνε και κανένα πρόστιμο. Που βαφτίζει «κανονικότητα» την ατέλειωτη δουλειά με μισθούς και μεροκάματα που δεν καλύπτουν ούτε τις βασικές μας ανάγκες.
Καμιά κυβέρνηση και κανένας ελεγκτικός μηχανισμός δεν θα αποκαλύψει ποιος είχε συμφέρον να δουλεύουν οι οικοδόμοι με το ρεύμα ενεργό για να τελειώσει πιο γρήγορα η ανακαίνιση ή τι ώρα είχε ξεκινήσει να δουλεύει στο καράβι ο εργάτης που πέθανε στις 6:30 το απόγευμα και πόσο κόστιζε στον πλοιοκτήτη με τη σημαία Μάλτας η «καθυστέρηση» μέχρι να ολοκληρωθούν οι επισκευές. Καμιά υπουργός δεν θα εντοπίσει συσχέτιση μεταξύ των νόμων που υπογράφει και του εργασιακού μεσαίωνα που διαμορφώνεται. Όλους αυτούς τους έχουμε απέναντί μας οι εργαζόμενοι. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να συγκροτήσουμε τις δικές μας δυνάμεις απέναντι σ' αυτούς και την πολιτική τους, για να υπερασπιστούμε το δικό μας δίκιο.
