ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ

-Οργάνωση, Σύγκρουση, Ανατροπή

Η εργασιακή πραγματικότητα στους ΟΤΑ δεν είναι αποτέλεσμα «αστοχιών» ή κακής διοίκησης. Είναι προϊόν μιας συνειδητής, ταξικής πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει μετατραπεί σε εργασιακό πειραματόζωο, σε χώρο δοκιμής των πιο βάρβαρων μορφών ελαστικής εργασίας και σε προθάλαμο ιδιωτικοποίησης δημόσιων υπηρεσιών.

Οι ΟΤΑ λειτουργούν ως θερμοκήπιο κατάργησης της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Συμβασιούχοι, έκτακτοι, εργαζόμενοι ΕΣΠΑ και «ωφελούμενοι», εργαζόμενοι με μπλοκάκι, εργαζόμενοι μέσω εργολάβων, συγκροτούν έναν κατακερματισμένο κόσμο εργασίας, χωρίς δικαιώματα, χωρίς σταθερότητα, χωρίς συλλογική προστασία.

Πρόκειται για μια σκόπιμα κατασκευασμένη δεύτερη εργασιακή ταχύτητα, που λειτουργεί ως μοχλός πίεσης και πειθάρχησης για όλους τους εργαζόμενους.

ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ – ΥΠΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ – ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ: ΕΝΑΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση των ΟΤΑ δεν είναι ουδέτερες πολιτικές. Είναι εργαλεία απαξίωσης των δημόσιων υπηρεσιών, ώστε να ανοίγει ο δρόμος για την παράδοσή τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Καθαριότητα, ύδρευση, κοινωνικές και τεχνικές υπηρεσίες μετατρέπονται σε πεδίο κερδοφορίας για εργολάβους, ενώ οι εργαζόμενοι πληρώνουν το τίμημα με εντατικοποίηση, ανασφάλεια και φτώχεια.

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΩΣ ΚΡΙΚΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ

Οι Δήμαρχοι και οι δημοτικές αρχές δεν είναι «τοπική εξουσία κοντά στον πολίτη». Είναι κρίκος της εργοδοτικής αλυσίδας, διαχειριστές της αντιλαϊκής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο.

Αξιοποιούν τις ελαστικές σχέσεις εργασίας για να επιβάλουν εκβιασμό, πελατειακές σχέσεις και σιωπή.

Οι ανανεώσεις συμβάσεων, τα προγράμματα–παγίδες, οι υποσχέσεις «αν κάνεις υπομονή», δεν είναι λύση. Είναι μηχανισμός ομηρίας.

Ο εργαζόμενος που εξαρτάται από την υπογραφή του Δημάρχου δεν είναι ωφελούμενος – είναι εργαζόμενος χωρίς δικαιώματα.

 

ΝΟΜΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ: ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Με ευθύνη των κυρίαρχων συνδικαλιστικών παρατάξεων καλλιεργείται η λογική της ανάθεσης και της αναμονής.

Οι συμβασιούχοι αφήνονται εκτός ουσιαστικής συνδικαλιστικής κάλυψης, ενώ προωθείται η αυταπάτη ότι το πρόβλημα θα λυθεί μέσα από ατομικές νομικές προσφυγές και δικηγορικές "λύσεις".

Η κατεύθυνση αυτή:

διασπά τους εργαζόμενους,

μετατρέπει το δικαίωμα στη δουλειά σε εμπόρευμα,

αφοπλίζει το συλλογικό αγώνα,

βγάζει στο απυρόβλητο κράτος, κυβερνήσεις και δημοτικές αρχές.

Λέμε  καθαρά:

ο νομικισμός δεν είναι λύση· είναι υποκατάστατο του αγώνα και άλλοθι για την απραξία.

 

Η ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ – ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΑΛΗ

Το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά δεν χαρίζεται, δεν διαπραγματεύεται ατομικά, δεν κατοχυρώνεται με δικαστικές αποφάσεις.

Κατακτιέται με οργάνωση, σύγκρουση και ενότητα της εργατικής τάξης.

Η ιστορία του εργατικού κινήματος δείχνει ότι μόνο ο μαζικός, ταξικός αγώνας μπορεί να επιβάλει κατακτήσεις.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Νομιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στους ΟΤΑ χωρίς όρους και προϋποθέσεις

Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με πλήρη εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα

Κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης

Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με βάση τις πραγματικές ανάγκες

Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις – δημόσιες υπηρεσίες στην υπηρεσία του λαού

Ενιαία συνδικαλιστική εκπροσώπηση όλων των εργαζομένων στους ΟΤΑ.

Η πάλη για μόνιμη και σταθερή δουλειά δεν είναι αφηρημένο σύνθημα. Αφορά συγκεκριμένους κλάδους, συγκεκριμένες συνθήκες δουλειάς, συγκεκριμένες ανάγκες. Η Ταξική Πορεία παλεύει για αιτήματα που απαντούν στην πραγματικότητα των εργαζομένων στους ΟΤΑ.

ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ – ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ

Η καθαριότητα είναι ο πιο βαριά χτυπημένος κλάδος από την ελαστική εργασία, την εντατικοποίηση και τις ιδιωτικοποιήσεις.

Διεκδικούμε:

Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στην καθαριότητα, χωρίς όρους και προϋποθέσεις

Κατάργηση εργολάβων και ιδιωτικών εταιρειών – καθαριότητα αποκλειστικά δημόσια

Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με βάση τις πραγματικές ανάγκες

Βαρέα και ανθυγιεινά για όλους τους εργαζόμενους στον κλάδο

Μέτρα υγείας και ασφάλειας: σύγχρονα ΜΑΠ, συντήρηση οχημάτων, ανθρώπινα ωράρια

Τέλος στην εντατικοποίηση και στα εξαντλητικά δρομολόγια

ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Οι παιδικοί σταθμοί λειτουργούν με ελαστικές σχέσεις εργασίας, προσωπικό σε ομηρία και υποχρηματοδότηση, σε βάρος εργαζομένων και παιδιών.

Διεκδικούμε:

Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς (βρεφονηπιοκόμοι, βοηθητικό προσωπικό, μαγείρισσες, καθαρίστριες)

Κατάργηση της χρηματοδότησης μέσω ΕΣΠΑ – πλήρης κρατική χρηματοδότηση

Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη όλων των αναγκών

Σταθερά ωράρια, ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, αναγνώριση της εργασιακής φθοράς

Δημόσιους και δωρεάν παιδικούς σταθμούς για όλα τα παιδιά

Όχι στη λογική «κουπονιών» και στην εμπορευματοποίηση της προσχολικής αγωγής

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ – ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ ΜΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ, ΟΧΙ ΜΕ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ

Οι τεχνικές υπηρεσίες έχουν απαξιωθεί συστηματικά για να δικαιολογηθεί η ανάθεση έργων σε ιδιώτες.

Διεκδικούμε:

Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στις τεχνικές υπηρεσίες

Μαζικές προσλήψεις μόνιμου επιστημονικού και τεχνικού προσωπικού

Όχι στις αναθέσεις έργων σε εργολάβους – δημόσια έργα με εργαζόμενους των δήμων

Επαρκή χρηματοδότηση για εξοπλισμό, μέσα και υποδομές

Πλήρη εργασιακά και επιστημονικά δικαιώματα για μηχανικούς και τεχνικό προσωπικό

Τερματισμό της εντατικοποίησης και της «εργασιακής ευελιξίας» στο όνομα των έργων

ΚΟΙΝΟΣ ΠΑΡΟΝΟΜΑΣΤΗΣ: ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ

Σε όλους τους κλάδους το πρόβλημα είναι κοινό:

η διάλυση της σταθερής εργασίας, η ιδιωτικοποίηση, η υποταγή στις ανάγκες της αγοράς.

Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι ενιαία και ταξική: οργάνωση από τα κάτω, κοινός αγώνας μονίμων και συμβασιούχων, σύγκρουση με κράτος, κυβερνήσεις, δημοτικές αρχές και εργολάβους.

Η ενότητα μονίμων και συμβασιούχων δεν είναι σύνθημα. Είναι όρος ύπαρξης ενός μαχητικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Χωρίς διαχωρισμούς, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς λογικές «πρώτης» και «δεύτερης» κατηγορίας εργαζομένων.

Παλεύουμε για ένα συνδικαλιστικό κίνημα που:

δεν διαχειρίζεται την ήττα,

δεν καλλιεργεί αυταπάτες,

δεν υποτάσσεται στην εργοδοσία και το κράτος.



ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΙΤΣΩΝΗΣ - ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΓΑΣ