Τα εργοδοτικά εγκλήματα και το "κίνημα των τυμβωρύχων"

Άστραψε και βρόντηξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ενάντια στο κίνημα των τυμβωρύχων, όπως το ονόμασε, που αντί να σιωπήσει μπροστά στο νέο εργοδοτικό έγκλημά στο εργοστάσιο της Βιολάντα ανέφερε ότι οι νεκροί στους χώρους δουλειάς μόνο το 2025 είναι 201!! Ένα νούμερο ρεκόρ, μέχρι στιγμής, γιατί όπως δείχνουν τα στοιχεία οι νεκροί αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο κάθε χρονιά.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, σε εργατικά δυστυχήματα την περασμένη χρονιά, έχασαν τη ζωή τους μόλις 47 άνθρωποι, γεγονός που μας κατατάσσει τρίτους από το τέλος στην Ε.Ε.



Το τραγικό της ιστορίας δεν είναι ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, που αντλεί από το ΣΕΠΕ, και επικαλείται η κυβέρνηση, οι νεκροί στους χώρους δουλειάς, εξαιτίας των ελλείψεων μέτρων ασφαλείας, ήταν λιγότεροι από 201. Αυτό που, προκλητικά, αμφισβητεί η κυβέρνηση είναι αν ο θάνατός αυτών των ανθρώπων κατατάσσεται στο καθεστώς του εργατικού δυστυχήματος!! Με βάση λοιπόν τους νόμους, που γίνονται όλο και πιο αντεργατικοί, οι εργάτες γης, οι ναυτικοί, όσοι εργάζονται σε λατομεία, μαρμαράδικα, οι γνωστοί μας ντελιβεράδες που αναφέρονται σαν συνεργάτες, οι εργαζόμενοι με μπλοκάκι και πολλοί άλλοι, δεν μπαίνουν καν στο μέτρημα. Οπότε τα νούμερα των νεκρών μειώνονται και εμείς ζούμε σε μια κοινωνία που το κράτος μας προστατεύει αλλά …δεν το καταλαβαίνουμε!

Τι είναι λοιπόν για την κυβέρνηση οι 201 - 47=154 νεκροί; Στην καλύτερη περίπτωση, «ελεύθεροι» επαγγελματίες που δεν πήραν τα μέτρα που έπρεπε για την ασφάλειά τους οπότε, με βάση τους νόμους, δεν μπορούν καν να διεκδικήσουν κάτι οι συγγενείς τους.

Κι αφού τα νούμερα είναι τόσο μικρά γιατί, λοιπόν, χρειάζεται να πάρουν μέτρα προστασίας οι εργοδότες μειώνοντας έστω και λίγο τα κέρδη τους;

Από την άλλη, οι λεγόμενοι ελεγκτικοί μηχανισμοί, που υποτίθεται ότι θα προλαμβάνανε το κακό, υπολειτουργούν και οι αρμοδιότητές τους είναι επίτηδες έτσι κατανεμημένες ώστε να μην μπορούν εύκολα να συνεργαστούν κι όταν γίνει το κακό να πετάει η μια υπηρεσία το μπαλάκι ευθυνών στην άλλη.

Πχ. η πολεοδομία είναι υπεύθυνη για την άδεια δόμησης, η περιφέρεια για την άδεια λειτουργίας, η πυροσβεστική για την πυρασφάλεια, το ΣΕΠΕ για τους εργαζόμενους και ο ΕΦΕΤ για την υγιεινή.

Μόνη δύναμη που μπορεί πραγματικά να προστατέψει τη ζωή και την ασφάλεια των εργαζομένων είναι οι αγώνες τους.

Η εργοδοσία θα συνεχίσει να μας θυσιάζει για τα κέρδη της μέχρι να τη σταματήσουμε.

Άννα Λίτσικα
εργαζόμενη στο Γ.Ν. Γ. Γεννηματάς