Ανταπόκριση και απολογισμός από τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων στο ΓΝΙ Γ. Χατζηκώστα

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποίησε μερίδα εργαζομένων στο ΓΝΙ Γ. Χατζηκώστα στις 17/9, μέσα από στάση εργασίας.

Περιεχόμενο της συγκέντρωσης αποτέλεσε το θέμα των συνεχών μετακινήσεων εργαζομένων, ιδιαίτερα όπως αυτό εξελίσσεται το τελευταίο διάστημα στα τμήματα του εργαστηριακού τομέα, όπως και οι απειλές πειθαρχικών διώξεων από την πλευρά της διοίκησης για τις δίκαιες αντιδράσεις που υπήρξαν από πλευράς εργαζομένων.

Παρά την υπονόμευση αυτής της κατεύθυνσης από τις κυρίαρχες δυνάμεις του ΔΣ του σωματείου, η συσπείρωση των εργαζομένων πάνω στην απαίτηση: να παρθεί πίσω η απόφαση της διοίκησης που προωθεί τις μετακινήσεις μέσω ενός προγράμματος δήθεν κυκλικής εκπαίδευσης, να μην υπάρξει καμία μετακίνηση μέσω της υπεράσπισης της σταθερής εργασίας σε σταθερό πόστο, να γίνουν μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι, καθώς και να μην υπάρξει καμία πειθαρχική δίωξη, επέβαλε τη συγκέντρωση.

Κυκλοφορεί το νέο τεύχος της εφημερίδας της Ταξικής Πορείας - Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΔΟΞΟΥΣ «ΣΩΤΗΡΕΣ»

Κυκλοφορεί το 35ο τεύχος της εφημερίδας της Ταξικής Πορείας

Η διέξοδος δεν βρίσκεται στην κάλπη και τους επίδοξους «σωτήρες»...

Για να αποκτήσουν φωνή οι εργαζόμενοι, πρέπει να πυκνώσουν τον δρόμο του αγώνα!

Σε αυτό το φύλλο:

• Όλα για τον πόλεµο; Η απάντηση του εργατικού κινήµατος
• Συνταγµατική αναθεώρηση: Άλλη µια αντιδραστική εξέλιξη για τους εργαζόµενους στο δηµόσιο, ούτε τυχαία, ούτε σηµερινή
• Εργατικά «ατυχήµατα»: Φυσικό φαινόµενο ή… φυσική συνέπεια;
• Χώροι δουλειάς: ΟΤΑ, νοσοκοµεία, εργαζόµενοι σεζόν, διανοµείς
• Και άλλα…

Δηλώσεις-κοροϊδία κυβέρνησης και δήθεν αντιπολίτευσης για το ύψος του κατώτατου μισθού

Ο αγώνας για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής, η μόνη πραγματική διέξοδος για τους εργαζόμενους

Η κυβέρνηση της ΝΔ και η υποτιθέμενη αντιπολίτευση (ΕΛΑΣ-ΠΑΣΟΚ κτλ), με αρχή τη ΔΕΘ, έχουν επιδοθεί σε ένα μπαράζ δηλώσεων-κοροϊδία για την πραγματική κατάσταση που βιώνουν οι εργατικές-λαϊκές μάζες στη χώρα.

Χρησιμοποιώντας ως στάχτη στα μάτια, το επίσημο ύψος του πληθωρισμού (3,7%), διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, καθώς οι τιμές των βασικών λαϊκών αγαθών, το κόστος σίτισης, στέγασης και ενέργειας, τα κόστη μετακίνησης και τα διόδια έχουν αυξηθεί πολλαπλάσια εξανεμίζοντας το εισόδημα των εργαζόμενων. Ενώ στα λόγια οι μισθοί των εργαζόμενων αυξάνονται κάθε χρόνο, στην πραγματικότητα το κόστος ζωής έχει αυξηθεί πολλές φορές περισσότερο. Αυτές οι «αυξήσεις» είναι μειώσεις μισθών. Αποτελούν ψίχουλα και δίνονται μόνο και μόνο για να καταστέλλεται η εργατική συνείδηση.

Γ.Ν. Χατζηκώστα | ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ-ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ-ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ: Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΗΣ «ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ» ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ!

ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ-ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ-ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ: Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΗΣ «ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ» ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ!

Η απόφαση που ελήφθη από τη διοίκηση του Νοσοκομείου και κοινοποιήθηκε στις 26/06, καθώς και η προώθησή της έκτοτε, έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στους εργαζόμενους συναδέλφους στα εργαστήρια. Πρόκειται για μια απόφαση που, με το πρόσχημα της κυκλικής εκπαίδευσης, προσπαθεί να «μπαλώσει τρύπες» με την προοπτική να επεκταθεί και να γίνει κανόνας μια τέτοια κατάσταση. Δηλαδή, άρον άρον μετακινήσεις με τον φαινομενικά προσωρινό ή έκτακτο χαρακτήρα κάλυψης των συνεχώς αυξανόμενων κενών. Μάλιστα, ανάμεσα σε εργαστήρια με εντελώς διαφορετικό αντικείμενο, τρόπο και χώρο εργασίας. Την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι βρίσκονται στα όρια της εξάντλησης λόγω της υποστελέχωσης. Ενώ βρίσκεται ακόμη στην αρχή της, η εφαρμογή της οδήγησε σε αλλαγή καταρτισμένων και εγκεκριμένων προγραμμάτων εξαναγκάζοντας τους εργαζόμενους σε ακύρωση προγραμματισμένων ρεπό και αδειών ενώ αύξησε την εντατικοποίηση και το άγχος του «λάθους» στους εργαζόμενους. Η επιδείνωση των όρων λειτουργίας του εργαστηριακού τομέα θα έχει ως αποτέλεσμα την επιδείνωση των όρων δουλειάς των εργαζόμενων σε αυτά, αλλά και των υπόλοιπων συνεργαζόμενων τμημάτων και κατά συνέπεια του δικαιώματος των ασθενών σε έγκαιρη και έγκυρη επιστημονική διάγνωση. Εξάλλου γνωρίζουμε όλοι οι συνάδελφοι από πρώτο χέρι πως το ζήτημα της υποστελέχωσης και των μετακινήσεων αφορά και επεκτείνεται σε όλα τα πόστα και τμήματα του νοσοκομείου μας, όπως και σε άλλα νοσοκομεία ως κεντρική κατεύθυνση.

16/9: ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ

 

Την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε στάση εργασίας και συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ στο Σύνταγμα ενάντια στην συνταγματική αναθεώρηση. Όπως ήταν αναμενόμενο, η συμμετοχή των εργαζομένων ήταν μικρή. Τόσο στην τρίωρη στάση εργασίας, που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ μόνο για την Αττική λίγες μόλις ημέρες πριν, όσο και στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, όπου απουσίαζαν τα περισσότερα σωματεία. Όχι γιατί οι εργαζόμενοι δεν θεωρούν ότι τους αφορά η αναθεώρηση του συντάγματος και οι αλλαγές στο άρθρο που προστατεύει τη μονιμότητα, τη μόνιμη και σταθερή δουλειά τους, αλλά γιατί, για άλλη μια φορά, οι στάσεις κηρύσσονται και υπονομεύονται την ίδια στιγμή από αυτούς που τις κηρύσσουν.

Προκλητικές δηλώσεις Μαρινάκη-Βορίδη για το Ταμείο Ανεργίας. Το επίδομα ανεργίας είναι δικά μας λεφτά και δεν τα χαρίζουμε στο κεφάλαιο

 

Οι πρόσφατες δηλώσεις του κυβερνητικού εκπρόσωπου Παύλου Μαρινάκη αποτελούν για ακόμη μια φορά πρόκληση για τον λαό, τους εργαζόμενους και φυσικά τους ανέργους. Σαν άλλη Μαρία Αντουαννέτα, δήλωσε πως κατά την «προσωπική» του άποψη, το Ταμείο Ανεργίας δεν θα έπρεπε να δίνεται για πάνω από δύο μήνες. Άλλωστε, συνέχισε, «Δεν υπάρχει άνθρωπος που να θέλει να βρει δουλειά στη χώρα αυτή τη στιγμή και να μη βρίσκει». Η πρόκληση ήταν τέτοια, που ακόμα και η κυβέρνηση, δια στόματος Κεραμέως τα μάζεψε, λέγοντας πως το Ταμείο το έχουν πληρώσει με τις εισφορές τους οι εργαζόμενοι.

«Αγώνας» για λίγους κι εκλεκτούς;

Πώς μια πανδημοσιοϋπαλληλικη στάση εργασίας ενάντια στη συνταγματική αναθεώρηση, μετατρέπεται σε «παναττικη» και τελικά σε υπόθεση όσων συμμετέχουν στη συγκέντρωση

Διαβάσαμε στην ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ με την οποία καλεί σε κινητοποίηση ενάντια στη συνταγματική αναθεώρηση:

«Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. κηρύσσει στάση εργασίας την Τετάρτη, 16 Σεπτέμβρη 2026, από ώρα 12.00 έως τη λήξη της βάρδιας, για τους εργαζόμενους που θα συμμετέχουν στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, ώρα 13.00, και καλεί σε μαζική συμμετοχή σε αυτή και στην κλιμάκωση των αγωνιστικών δράσεων που θα ακολουθήσουν».

Αξίζει να σταθεί κανείς στη διατύπωση. Πέρα από το γεγονός ότι ο γενικός τίτλος περί πανδημοσιοϋπαλληλικής στάσης εργασίας μετατράπηκε στην πράξη σε «παναττική» στάση εργασίας, βλέπουμε στην ανακοίνωση αυτή να αφορα, τελικά και μόνο, όσους θα συμμετάσχουν στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα.

Τι σημαίνει αυτό για τους υπόλοιπους εργαζόμενους; Ότι μπορούν να συνεχίσουν κανονικά την εργασία τους; Ότι δεν χρειάζεται να συμμετέχουν στη στάση εργασίας αν δεν παρευρίσκονται στη συγκέντρωση; Ότι ο αγώνας για μισθούς και δικαιώματα είναι υπόθεση κάποιων «μυημένων»;

ΤΕΤΑΡΤΗ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ: ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ της ΑΔΕΔΥ ενάντια στην Συνταγματική Αναθεώρηση

ΤΕΤΑΡΤΗ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 

ΟΛΟΙ στη ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ από τις 12:00 έως τη λήξη του ωραρίου

ΟΛΟΙ στην ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 13:00 στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ

 ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Η συνταγματική αναθεώρηση είναι εδώ και προχωράει. Οι επιχειρούμενες αλλαγές στο σύνταγμα δεν είναι σημερινές, δεν είναι τυχαίες και μας αφορούν όλους. Η αναθεώρηση του άρθρου 16 για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, η αναθεώρηση του άρθρου 79 με τον «κόφτη» στις δαπάνες του προϋπολογισμού για μισθούς, συντάξεις και υπηρεσίες και οι αλλαγές στο άρθρο 103 για τη μονιμότητα του δημοσίων υπαλλήλων δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία. Είναι συνέχεια του νόμου Πιερρακάκη που επέβαλε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, των μνημονίων και του νόμου για τον κατώτατο μισθό που «προσαρμόζουν» τις ανάγκες μας στις δημοσιονομικές αντοχές, του νέου πειθαρχικού που προβλέπει απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων για μη συμμόρφωση στην αξιολόγηση και ένα σωρό «παραπτώματα» συνδικαλιστικού χαρακτήρα. Συνδέεται, επίσης, με την τελεσίδικη απόφαση του ΣτΕ για την μη επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, τις υποσχετικές και τα…αντίδωρα Μητσοτάκη στην ΔΕΘ!

Και μας αφορούν όλους, είτε δουλεύουμε στο δημόσιο, είτε όχι. Η μονιμότητα δεν είναι «προνόμιο» είναι κατάκτηση των εργαζομένων. Το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλα τα παιδιά του λαού, το δικαίωμα σε μισθούς που καλύπτουν τις ανάγκες μας και εξασφαλίζουν μια ζωή με αξιοπρέπεια, το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά είναι υπόθεση όλων μας. Όπως είναι υπόθεση όλων μας και το ότι αυτά τα σοβαρά ζητήματα δεν μπορούν να μένουν στη τύχη τους, δεν μπορούν να «παλεύονται» με ανάθεση, με «παραστάσεις» διαμαρτυρίας, με αποσπασματικές κινήσεις χωρίς συνέχεια και υπονομευμένες στάσεις εργασίας.