Ακολούθησε διαδήλωση στο Υπουργείο Εργασίας για την
καταγγελία του εγκλήματος της νέας δολοφονικής έκρηξης στο εργοστάσιο της Motor
Oil και πορεία στο Υπουργείο Οικονομικών στην πλατεία Συντάγματος. Η Ταξική Πορεία
συμμετείχε στη συγκέντρωση, παρέμβηκε με τοποθέτηση και μοίρασε την ακόλουθη
ανακοίνωση:
Μια ντουζίνα πάνοπλους ΟΠΚΕ, ασφαλίτες, άλλα τόσα επανδρωμένα περιπολικά αστυνομίας, υψηλόβαθμα στελέχη να επιβλέπουν την επιχείρηση και μία κλούβα έξω από τα νοσοκομείο χρειάστηκε να κινητοποιήσουν για την επίσκεψη του Υπουργού Υγείας Γεωργιάδη στο Νοσοκομείο Χατζηκώστα στα Ιωάννινα την Πέμπτη 15/10. Παρευρέθηκε με αφορμή την ανακαίνιση των ΤΕΠ και τη γνώστη φιέστα που συνηθίζει να στήνει για την αυτοδιαφήμισή του και της κυβερνητικής πολιτικής που υπηρετεί. Πλαισιώθηκε από μια στενή κουστωδία κυβερνητικών πολιτικών στελεχών και μελών της διοίκησης του νοσοκομείου, κυβερνητικούς συνδικαλιστές ανάμεσά τους και ο πρόεδρος του Συλλόγου και μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού υγειονομικούς, κυρίως διευθυντές κλινικών.
Τέτοια λαοφιλία! Η κυβερνητική προπαγάνδα και τα αντίστοιχα show σε τηλεόραση και social media είναι αναγκαία ιδιαίτερα στην προεκλογική περίοδο που διανύουμε ακόμη και αν για αυτό χρειάζεται να μετατραπεί το νοσοκομείο σε φρούριο!
Νέα έκρηξη στη Motor Oil! Το κεφάλαιο δολοφονεί τους ανθρώπους μας!
Δεν φταίει η κακιά στιγμή αλλά η εγκληματική πολιτική του συστήματος!
Νέα έκρηξη σημειώθηκε σήμερα Πέμπτη 15 Οκτώβρη στις εγκαταστάσεις του διυλιστηρίου της Motor Oil στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, κατά τη διάρκεια των εργασιών γενικής συντήρησης (shutdown), αυτή τη φορά στη μονάδα 7500. Δύο εργαζόμενοι μεταφέρθηκαν σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο με εγκαύματα, ένας ακόμα είναι τραυματισμένος, και ενδέχεται να υπάρχουν και περισσότεροι τραυματίες.
Δεν έχει περάσει ούτε βδομάδα από την έκρηξη της Παρασκευής 9 Οκτώβρη που στοίχισε τη ζωή σε δύο εργάτες, για να ξαναγίνουμε μάρτυρες μιας νέας, πολύ μεγαλύτερης έκρηξης στο ίδιο διυλιστήριο! Η επανάληψη τέτοιων περιστατικών δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως τυχαία. Το γεγονός ότι οι εργάτες εξαναγκάστηκαν να συνεχίσουν τις εργασίες του shutdown με τους ίδιους όρους, προκάλεσε το νέο έγκλημα.
Οι εργαζόμενοι δεν μπορούμε να περιμένουμε να μετρήσουμε κι άλλους νεκρούς και σακατεμένους! Δεν είναι δυνατόν να χάνονται δύο εργάτες και λίγες μέρες μετά να σημειώνεται νέα έκρηξη στις ίδιες εγκαταστάσεις, την ώρα που συνεχίζονται οι εργασίες συντήρησης.
Όσο και να θέλει ο
Υπουργός να αποπροσανατολίσει τους εργαζόμενους και το λαό με τις φιέστες του,
όσο και να θέλει να τους πείσει για το θεάρεστο έργο του και να συγκαλύψει την
πολιτική του, όσο και όλα τα επιτελεία του να προετοιμάζονται για το χωρίς
απρόοπτα πέρασμά του από τα νοσοκομεία τόσο η οργή των εργαζόμενων και του λαού
μεγαλώνει.. τόσο πέφτουν μέχρι και τα φρεσκοβαμμένα ταβάνια! Και ας βρίσκονται
πάντα οι πρόθυμοι του διοικητικού μηχανισμού και οι φιλοκυβερνητικοί
συνδικαλιστές να του σφίξουν το χέρι..
ΟΙ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΡΑΦΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ!
ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!
Η τελευταία ΚΥΑ (κοινή υπουργική απόφαση), καθώς και οι μετέπειτα οδηγίες και κατευθύνσεις εφαρμογής της προς τις διοικήσεις νοσοκομείων και ΥΠΕ από τη μεριά του υπουργείου υγείας, αποτελούν άλλη μία πρόκληση προς τους υγειονομικούς και τον εργαζόμενο λαό. Πρόκειται για μία απόφαση που απαιτεί και έρχεται να προεκτείνει την γραφειοκρατία των DRG’s (ηλεκτρονική καταγραφή και εκτέλεση κάθε ιατρικής, νοσηλευτικής, φαρμακευτικής, εργαστηριακής και απεικονιστικής οδηγίας, διάγνωσης και πράξης) στον πυρήνα της ενδονοσοκομειακής καθημερινότητας. Δηλαδή στη χορήγηση της φαρμακευτικής αγωγής εντός του χώρου των νοσοκομείων και σε όλο τον κύκλο που θα πρέπει να ακολουθείται πλέον για να γίνει αυτή η χορήγηση.
Με βάση λοιπών αυτήν την ΚΥΑ
(και τις περαιτέρω υπουργικές οδηγίες και διευκρινήσεις για τους τρόπους
υλοποίησής της που ακολούθησαν), για τη χορήγηση της όποιας φαρμακευτικής
αγωγής στους νοσηλευόμενους ασθενείς, πλέον, θα πρέπει: 1) Η κάθε ιατρική
οδηγία να δίνεται μόνο ηλεκτρονικά και μέσω ΗΔΥΚΑ και συγκεκριμένων ICD-10
(διαγνώσεων). 2) Αυτή η οδηγία, σε ενεστώτα χρόνο μάλιστα, θα πρέπει να
εγκρίνεται από την ΗΔΥΚΑ και το φαρμακείο του νοσοκομείου, όπου αν δεν εγκριθεί
(πχ: μη συσχέτιση φαρμάκου με συγκεκριμένο ICD-10 της ΥΔΥΚΑ, κλειστό φαρμακείο,
έλλειψη συγκεκριμένης φαρμακευτικής ουσίας από το φαρμακείο κοκ), τότε θα πρέπει
η οδηγία ηλεκτρονικά να τροποποιείται από τον ιατρό που τη δίνει για να
εγκριθεί. 3) Αφού εγκριθεί, ακολουθεί η παραλαβή του φαρμάκου και η χορήγησή
του στους ασθενείς από το νοσηλευτικό προσωπικό. Βέβαια, θα πρέπει να έχει
προηγηθεί η ηλεκτρονική καταχώρηση των ιατρικών οδηγιών, καθώς και οι ώρες
εκτέλεσής τους. 4) Τέλος, αφού η οδηγία εκτελεστεί και «ολοκληρώσει τον κύκλο
της», καταγράφεται -και πάλι ηλεκτρονικά- ως εκτελεσμένη από το νοσηλευτικό
προσωπικό.
Διαβάζουμε, στην τελευταία απόφαση της Ε.Ε της ΑΔΕΔΥ της 9-10-2026, ότι «το αίτημα της επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού είναι κατ’ εξοχήν πολιτικοσυνδικαλιστικό και θα ικανοποιηθεί μόνο με την ισχυροποίηση του συνδικαλιστικού μας αγώνα» και για αυτό η ΑΔΕΔΥ θα κλιμακώσει …προσφεύγοντας ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου!
Διαβάζουμε ότι για το ζήτημα της ακρίβειας, της εκτίναξης του κόστους ζωής, της ενέργειας και της στέγης θα «παρευρεθεί στη συνέντευξη Τύπου για την προστασία των χρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών» και θα «στηρίξει την κινητοποίηση των Φοιτητικών Συλλόγων της Αθήνας την Τρίτη 13 Οκτώβρη»!
Διαβάζουμε ότι για το ζήτημα των διώξεων «επαναβεβαίωσε την αμέριστη στήριξη και αλληλεγγύη της στους εργαζόμενους στο δημόσιο που αντιμετωπίζουν πειθαρχικές και άλλες διώξεις», «απαιτεί την παύση των διώξεων και δηλώνει ότι θα συνεχίσει να στηρίζει τους διωκόμενους εργαζόμενους και τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης των συνδικαλιστικών οργανώσεων». Αλήθεια; με ποιον τρόπο; πώς θα «συνεχίσει» κάτι που στην πραγματικότητα δεν έκανε ποτέ; πώς ακριβώς αντιλαμβάνεται η Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ την αλληλεγγύη και στήριξη στους διωκόμενους, όταν είναι πάνω από 2.000 οι διωκόμενοι και δεν έχει κάνει καμία σοβαρή κινητοποίηση για αυτό;
Διαβάζουμε ότι «στηρίζει και συμμετέχει στις διεθνείς κινητοποιήσεις των λιμενεργατών στις 30 Οκτωβρίου 2026» με στάση εργασίας και «στηρίζει τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής (Δαφνί) ενάντια στις διώξεις του προεδρείου του σωματείου και εργαζομένων του νοσοκομείου από το υπουργείο υγείας και τη διοίκηση της 2ης ΥΠΕ», αλλά δεν …πρόλαβε, γιατί η «στήριξη» ανακοινώθηκε στις 12 Οκτωβρίου την ίδια μέρα, και ίσως και μετά, την στάση εργασίας που είχαν κηρύξει οι εργαζόμενοι του Ψ.Ν.Α.!
Kαι όσο για την απεργία που θα γινόταν το τελευταίο δεκαήμερο του Οκτωβρίου πάλι διαβάζουμε ότι μετατίθεται για τις …25 Νοεμβρίου! Μπροστά δηλαδή σε όλα αυτά τα προβλήματα, που και η απόφαση της Ε.Ε. αναγκάζεται να διαπιστώσει: ακρίβεια, διώξεις, πειθαρχικό και πόλεμος με άμεση εμπλοκή της χώρας, η ΑΔΕΔΥ προτείνει στους εργαζόμενους μια 24ωρη απεργία σε ενάμιση μήνα!
Όσον αφορά δε στην αξιολόγηση, πάλι διαβάζουμε ότι το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Εύβοιας εκφράζει «ιδιαίτερη ανησυχία για το γεγονός ότι 7 από τους 10 μόνιμους υπαλλήλους της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας Π.Ε. Εύβοιας, κρίθηκαν “ανεπαρκείς” σε 8 από τις 9 αξιολογούμενες δεξιότητες, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την αντικειμενικότητα και την αξιοπιστία της διαδικασίας» και καλεί την «Περιφερειακή Αρχή να απαντήσει για τις εγγυήσεις αντικειμενικότητας και διαφάνειας σε μια τόσο κρίσιμη διαδικασία». Αναφέρει δε ότι η αξιολόγηση «κινδυνεύει να μετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης και απαξίωσης των εργαζομένων». Αλήθεια τώρα; Μετά από τόσα χρόνια εφαρμογής της αξιολόγησης, μετά από τα χιλιάδες πειθαρχικά και τις διώξεις, την αργία της Χ. Χοτζόγλου, η ΑΔΕΔΥ βλέπει ακόμα ότι η αξιολόγηση «κινδυνεύει», ενώ έχει ήδη μετατραπεί σε εργαλείο απολύσεων και διώξεων; Ποιους κοροϊδεύουν ότι τάχα ενδιαφέρονται όταν αυτοί οι ίδιοι (ΔΑΣ - ΔΑΚΕ – ΔΗΣΥΠ – ΕΑΕΚ), στο τελευταίο συνέδριο τον Δεκέμβριο του 2025, έσπασαν την απεργία-αποχή και για πρώτη φορά αρνήθηκαν να καλύψουν χιλιάδες εργαζόμενους;
Και το βαρέλι δεν έχει πάτο…
Ο.Π.
Παραθέτουμε προπαγανδιστικό κείμενο για Μισθούς-Κόστος Ζωής, του σχήματος "Αγωνιστική Πρωτοβουλία". Μοιράζεται σε εργασιακούς χώρους στη Θεσσαλονική:
520€ για 40 τ.μ. το μέσο ενοίκιο για ένα μικρό διαμέρισμα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. 1 στους 3 εργαζόμενους αμείβεται με τον κατώτατο μισθό (δηλαδή 780€ και όχι 920€, όπως εξοργιστικά διατείνεται η κυβέρνηση, αναφέροντας πονηρά τις μεικτές αποδοχές), ενώ το 80% των εργαζομένων παίρνει κάτω από 1000€. Οι τιμές ενέργειας αυξημένες κατά 25,8% σε σχέση με πέρυσι και μέση τιμή βενζίνης στα 2,164€. Καθημερινές είναι οι ανατιμήσεις στα τρόφιμα και στα βασικά αγαθά. Η αγοραστική δύναμη είναι μειωμένη τα τελευταία 5 χρόνια. Τα νούμερα πολλά και όλα καταλήγουν στο ότι η πράξη (και η ζωή) δε βγαίνει όπως και να το δούμε.
Τόσο οι κυβερνητικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ όσο και οι εξαγγελίες της δήθεν αντιπολίτευσης (κατώτατος μισθός 790€ καθαρά η κυβέρνηση, 827€ η «αντιπολίτευση») δεν αποτελούν πραγματικές αυξήσεις αλλά μειώσεις μισθών. Ακόμη και ενόψει των επερχόμενων εκλογών τα συστημικά κόμματα δεν υπόσχονται τίποτα, καθώς όπως λένε τα «δημοσιονομικά όρια» ή «τα όρια σπατάλης της Ε.Ε» ή «η παγκόσμια αστάθεια» δεν αφήνουν τέτοια περιθώρια. Μας λένε ότι «πρέπει να παράγουμε παραπάνω, για να μοιραζόμαστε δικαιότερα» όπως είπε χαρακτηριστικά ο Τσίπρας. Όταν, μάλιστα, οι μεγάλες επιχειρήσεις κάθε χρόνο σημειώνουν ρεκόρ κερδών σε αντίθεση με το λαό που ολοένα και φτωχαίνει, ενώ σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της (εργοδοτικής) ΓΣΕΕ, την περίοδο 2019-2024 η παραγωγικότητα αυξήθηκε κατά 1,2%, αλλά το ωρομίσιθιο μειώθηκε 4,7%!
Στο ίδιο εξοργιστικό μήκος κύματος βρίσκονται οι πρόσφατες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών. Ο εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης μίλησε ουσιαστικά για την κατάργηση του ταμείου ανεργίας και μια σειρά κυβερνητικά στελέχη σουλατσάρουν στα κανάλια και μας κοροϊδεύουν στα μούτρα με λογικές «αφού έχει κίνηση στους δρόμους, άρα ο λαός μια χαρά μπορεί να πληρώνει τη βενζίνη». Μας λένε πως φταίμε εμείς για τη φτώχεια μας, και αν θέλουμε να μπορούμε να επιβιώσουμε θα δουλεύουμε από ήλιο σε ήλιο, άνευ όρων! Αυτά υποστηρίζουν νυν και επίδοξοι διαχειριστές. Την πολιτική της εξαθλίωσης, της υπηρέτησης των κατευθύνσεων ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και των πανάκριβων εξοπλιστικών προγραμμάτων που προετοιμάζουν ένα παγκόσμιο πολεμικό μακελειό. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από την (εν)αλλαγή των κυβερνήσεων, ενώ οι πολιτικές μένουν.
Και τι να κάνουμε;
Σίγουρα το να δουλεύουμε 2 ή και παραπάνω δουλειές, ή 12ωρα, Σάββατα, Κυριακές και αργίες δεν είναι λύση. Όπως δεν είναι λύση η αυταπάτη πως η υποταγή στις ορέξεις του εργοδότη, ο ανταγωνισμός και η λογική «ο θάνατος σου η ζωή μου» απέναντι στους συναδέλφους μας, μπορεί να είναι εισιτήριο για «ανέλιξη». Απέναντι στη φτώχεια και στον εργασιακό μεσαίωνα, κανείς δεν περισσεύει και κανείς δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος του.
Μοναδικός δρόμος είναι ο αγώνας των εργαζομένων απέναντι σε εργοδοσία-κεφάλαιο και στις κυβερνήσεις τους, και σε αυτό δεν υπάρχουν ούτε φαεινές, ούτε «κοινές λύσεις». Γιατί για να κερδίσουμε εμείς, πρέπει να χάσουν εκείνοι.
Μέσα από επιτροπές και πρωτοβουλίες σε χώρους δουλειάς, μαζί με τους συναδέλφους, συλλογικά και μέσα στα σωματεία μας, να οργανωθούμε και να απαιτήσουμε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ.