Όλο και πιο συχνές οι ειδήσεις στη Θεσσαλονίκη που αφορούν εργατικά “ατυχήματα”. Λιγότερο από 2 εβδομάδες μετά το θάνατο εργαζόμενης στη βιομηχανική περιοχή της Σίνδου, είχαμε ακόμη ένα παρολίγον “δυστύχημα”. 67χρονος εργάτης έπεσε από ύψος τριών μέτρων σε νεοαναγειρόμενη οικοδομή στη Θεσσαλονίκη. Για τον απεγκλωβισμό του επιστρατεύτηκαν 2 πυροσβεστικά οχήματα και στη συνέχεια τον παρέλαβε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που τον μετέφερε στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου», όπου νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.
Άλλο ένα περιστατικό με έναν άνθρωπο που με βάση παλαιότερες εργατικές κατακτήσεις θα έπρεπε να είναι τώρα στη σύνταξη κι όχι να παλεύει για το μεροκάματο. Όπως ο 69χρονος συνάδελφος του που σκοτώθηκε μετά από πτώση ενώ δούλευε ανήμερα της αργίας του αγίου πνεύματος. Η ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας σε αυτά τα περιστατικά είναι ξεκάθαρη. Δουλειά 6 μέρες την εβδομάδα, υπερωρίες, ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας, αυξήσεις στα όρια συνταξιοδότησης και συντάξεις τόσο χαμηλές που οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα για να επιβιώσουν. Δεν πρέπει να συνηθίσουμε το θάνατο, ούτε αποδεχτούμε μια εργασιακή καθημερινότητα που γίνεται συνεχώς χειρότερη. Mόνο η δικιά μας πάλη και οργάνωση μπορεί να σταματήσει τις εργοδοτικές δολοφονίες. Με μαζικό και καθημερινό αγώνα να επιβάλλουμε συνθήκες δουλειάς που να εξασφαλίζουν ότι θα γυρίσουμε σπίτι ασφαλείς. Κάθε εργαζόμενος έχει ρόλο και λόγο σε αυτή την υπόθεση.
Για να ζήσουμε πρέπει να αγωνιστούμε! Να αγωνιστούμε για ζωή και δουλειά με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.


