Πραγματοποιήθηκε σήμερα η προγραμματισμένη στάση εργασίας και συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ ενάντια στη συνταγματική αναθεώρηση και την άρση της μονιμότητας στο δημόσιο. Παρά το γεγονός ότι η κινητοποίηση προετοιμάστηκε ελάχιστα και δεν στηρίχθηκε ουσιαστικά από τις κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις, εκατοντάδες εργαζόμενοι, πρωτοβάθμια σωματεία, συλλογικότητες και εργατικά σχήματα συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια στις 12.00, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα για αντίσταση στη νέα κυβερνητική επίθεση.
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΤΡΙΤΗ 14 ΙΟΥΛΙΟΥ 12:00 Προαύλιο – Είσοδος Νοσοκομείου
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ, ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ
Συνάδελφοι,
Η ψήφιση της συνταγματικής αναθεώρησης θα ανοίξει τον δρόμο για την άρση της μονιμότητας από την επόμενη κυβέρνηση. Μετά από την ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ και το ΝΕΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ που ψήφισε η κυβέρνηση της ΝΔ, τα κόμματα του κεφαλαίου για λογαριασμό του συστήματος ετοιμάζονται για το χτύπημα στην ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ!
Επιδιώκουν να επεκτείνουν την εργασιακή ζούγκλα του ιδιωτικού τομέα, σε όλο το Δημόσιο. Η κλιμάκωση των αντεργατικών επιθέσεων στον πυρήνα των δικαιωμάτων μας, με την απειλή της απόλυσης θα φέρει ακόμα χειρότερους όρους εργασίας, με εντατικοποίηση, υποστελέχωση, τρομοκρατία, καθήλωση μισθών.
Απέναντι σε αυτές τις πολύ σοβαρές εξελίξεις, απέναντι στην επίθεση που ήδη βιώνουμε, η μόνη απάντηση είναι η οργάνωση της πάλης μας για Αντίσταση σε αυτήν την πολιτική.
Να υπερασπιστούμε το ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ στην ΜΟΝΙΜΗ και ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, με μαζικούς αγώνες, που μπορούμε να οικοδομήσουμε.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ., μέσα στο κατακαλόκαιρο, επιχειρεί να περάσει ένα νέο βαθιά αντιδραστικό χτύπημα στα δικαιώματα των εργαζομένων στο Δημόσιο. Με την πρότασή της για συνταγματική αναθεώρηση και ειδικά με την αλλαγή του άρθρου 103, «συνταγματοποιεί» την υποχρέωση της αξιολόγησης και βάζει στο στόχαστρο τη μονιμότητα, τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, το δικαίωμα των εργαζομένων να μη ζουν κάτω από τη διαρκή απειλή της απόλυσης και των πειθαρχικών διώξεων.
Θέλει ένα Δημόσιο ακόμη πιο πειθαρχημένο στις απαιτήσεις της. Θέλει εργαζόμενους φοβισμένους, ελαστικούς, αναλώσιμους. Θέλει να μετατρέψει τη μονιμότητα, από δικαίωμα και εγγύηση, σε προνόμιο υπό αίρεση, δεμένο με την «αξιολόγηση», την «αποδοτικότητα» και τελικά την απόλυση.
Η επίθεση στη μονιμότητα δεν αφορά μόνο τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους. Αφορά όλους τους εργαζόμενους. Η κυβέρνηση και το σύστημα θέλουν να παρουσιάσουν τη μονιμότητα ως «παθογένεια». Κρύβουν ότι οι πραγματικές παθογένειες είναι οι τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, οι πετσοκομμένοι μισθοί, η εντατικοποίηση, οι εργολαβίες, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών και η πολιτική που μετατρέπει τα κοινωνικά δικαιώματα σε κόστος.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Με την αναθεώρηση του άρθρου 79 μπαίνει «κόφτης» στον προϋπολογισμό, όπου μισθοί, συντάξεις, δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία θα πρέπει να υπηρετούν τη «δημοσιονομική ισορροπία», τα ματωμένα πλεονάσματα, τις πολεμικές δαπάνες και τους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών.
Η ΑΔΕΔΥ, κάτω από την πίεση των εξελίξεων και της αγανάκτησης των εργαζομένων, κήρυξε στάση εργασίας. Όμως η στάση της ηγεσίας της είναι κατώτερη των περιστάσεων. Μπροστά σε μια τόσο σοβαρή επίθεση, δεν αρκεί μια αποσπασματική στάση εργασίας χωρίς σοβαρή προετοιμασία στους χώρους δουλειάς, χωρίς συνελεύσεις, χωρίς σχέδιο κλιμάκωσης, χωρίς καθαρό κάλεσμα οργάνωσης του αγώνα από τα κάτω. Δεν πρέπει να περιορίζει το ζήτημα σε μια γενική καταγγελία της συνταγματικής αναθεώρησης. Οφείλει να θέσει καθαρά και αποφασιστικά το ζήτημα της υπεράσπισης της μονιμότητας, της κατάργησης όλων των ελαστικών σχέσεων εργασίας και της μονιμοποίησης όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Οφείλει να καλέσει σε πραγματικό αγώνα, όχι σε μια τυπική κινητοποίηση εκτόνωσης.
Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από κοινοβουλευτικές διαπραγματεύσεις, θεσμικές αυταπάτες και παρασκηνιακές συνεννοήσεις. Τα δικαιώματα δεν χαρίζονται. Κατακτιούνται με αγώνες. Με γενικές συνελεύσεις, επιτροπές αγώνα, απεργιακή κλιμάκωση, μαζική παρουσία στους δρόμους, κοινό μέτωπο μόνιμων και συμβασιούχων.
Να μην επιτρέψουμε να περάσει η κατάργηση της μονιμότητας. Να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί το Δημόσιο σε χώρο φόβου, αξιολόγησης, ποινών, απολύσεων και εργασιακής ομηρίας. Να μη δεχτούμε τη διάσπαση ανάμεσα σε μόνιμους και συμβασιούχους
Διεκδικούμε:
Η ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟ
ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ
ΤΡΙΤΗ 14 ΙΟΥΛΗ 2026,
11:00 ΩΣ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12:00 ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ!
ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ, ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΤΙΣ ΒΙ.ΠΕ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
Η φωτιά στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» στα Τρίκαλα με τις πέντε νεκρές εργάτριες δεν ήταν μια «κακιά στιγμή»… Ήταν ένας κρίκος σε μια μακριά αλυσίδα.
Μέσα σε 9 μέρες ξέσπασε φωτιά σε τρεις διαφορετικές Βιομηχανικές Περιοχές (ΒΙ.ΠΕ). αποκαλύπτοντας για άλλη μια φορά τη δολοφονική καθημερινότητα, που βιώνει η εργατική τάξη. Ασπρόπυργος. Ξέσπασε δολοφονική πυρκαγιά σε εργοστάσιο, με 11 τραυματίες, από τους οποίους οι 3 βρίσκονται διασωληνωμένοι στη ΜΕΘ και παλεύουν να κρατηθούν ζωντανοί. Ωραιόκαστρο. Κανένα προληπτικό μέτρο και μέσο προστασίας δεν είχε παρθεί ώστε να σταματήσει τη φωτιά που κατέβηκε στη ΒΙ.ΠΕ και κατέκαψε εργοστάσιο ανακύκλωσης (4η φορά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα). Από τύχη δεν υπήρχαν εργάτες σε βάρδια. Καλοχώρι. Η φωτιά ξεκίνησε από τον αύλιο χώρο αποθήκης logistics και πολύ γρήγορα επεκτάθηκε στο εσωτερικό. Από τύχη δεν υπήρχε τραυματίας. Την ίδια στιγμή, οι εργοδότες κοντινών εργοστασίων επέβαλλαν στους εργαζόμενους να συνεχίσουν να δουλεύουν. Δε μπορεί η επιβίωση της εργατικής τάξης στη δουλειά να εξαρτάται από την τύχη, τη στιγμή που υπεύθυνη για την ‘’ατυχία’’ είναι η εργοδοσία.
Το κεφάλαιο διαπράττει ένα συνεχές εργοδοτικό έγκλημα.
Μπροστά στην αχόρταγη πείνα του για κέρδος, το κεφάλαιο αφήνει τα εργοστάσια και τις αποθήκες στις ΒΙ.ΠΕ χωρίς μέτρα πυρασφάλειας, χωρίς μέτρα πρόληψης και πυροπροστασίας. Οι εργάτες και οι εργάτριες δουλεύουν σε συνθήκες σκλαβιάς, χωρίς καμία προστασία μέσα σε εύφλεκτα υλικά και διαρροές αερίων και ελαίων. Για το κεφάλαιο, το δικαίωμα στην προστασία και την ασφάλεια των εργατών είναι ‘’κοστοβόρο’’ και η ζωή τους ‘’παράπλευρη απώλεια’’.
Στο πλευρό της εργοδοσίας, η αντεργατική κυβερνητική πολιτική, περνάει τους νόμους και φτιάχνει το πλαίσιο για τη βαθύτερη εκμετάλλευση των εργατών, για να φτιάχνονται μιλιούνια σακατεμένοι και δολοφονημένοι στο μεροκάματο του τρόμου. Θέλουν να εμπεδώσει η εργατική τάξη ότι η ζωή της, ανήκει σε αυτούς που την εκμεταλλεύονται και την καταδυναστεύουν. Θέλουν να σκύψει το κεφάλι, να γίνει θυσία για τα κέρδη τους, να της γίνει συνείδηση ότι είναι αναλώσιμη και δεν έχει καμία διέξοδο από αυτή τη ζωή.
Όμως δεν πηγαίνουμε στη δουλειά για να καούμε ζωντανοί, ούτε για να αναπνέουμε δηλητήρια. Πηγαίνουμε για να ζήσουμε.
Αυτοί που μας θυσιάζουν, δεν θα μας προστατέψουν. Μόνο εμείς, με τις δικές μας δυνάμεις μπορούμε να τους σταματήσουμε. Να εμπιστευτούμε τις δυνάμεις μας, να οργανωθούμε στα σωματεία και να αγωνιστούμε συλλογικά για ζωή και δουλειά με δικαιώματα ενάντια στην αντεργατική πολιτική κυβέρνησης και κεφαλαίου που μας δολοφονούν καθημερινά.
Κατέληξε σήμερα Κυριακή 12/7 ο ένας από τους εργάτες που βγήκαν με εγκαύματα σε όλο τους το σώμα από τη διπλή έκρηξη στην επιχείρηση που δούλευαν στον Ασπρόπυργο το πρωί της Πέμπτης. Η εργατική τάξη θρηνεί το νέο θύμα της εγκληματικής πολιτικής κυβέρνησης και κεφαλαίου.
Είναι ανάγκη να προκηρυχτεί άμεσα απεργία!
Ακουλουθεί η ανακοίνωση που μοίρασε η Ταξική Πορεία σε παρέμβασή της στην περιοχή του Ασπροπύργου:
Οι ζωές λαού και εργατών δεν είναι για ξόδεμα!
Κάτω η πολιτική που δολοφονεί!
