Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 12.00-15.00 ΣΤΟ Γ.Ν. Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ


ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 23-11, 12.00-15.00
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
(10.00 π.μ. στα Χαυτεία)

Οι μισθοί είναι χαμηλότεροι από ποτέ, ο 13ος και 14ος μισθός από καιρό κομμένος και η ακρίβεια καλπάζει. Ξέρουμε ότι για να μπορέσουμε να ζήσουμε χρειαζόμαστε πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής.

Η εντατικοποίηση, οι πολλαπλές εφημερίες, τα χρωστούμενα ρεπό είναι κανόνας. Είμαστε εξουθενωμένοι και διακινδυνεύουμε ακόμα και τη ζωή των ασθενών μας. Οι ανακαινίσεις των ΤΕΠ και των Κέντρων Υγείας είναι πυροτέχνημα και οι ελλείψεις προσωπικού είναι τεράστιες σε όλα τα νοσοκομεία.

Το δικαίωμά μας στη μόνιμη και σταθερή δουλειά διαρκώς αμφισβητείται και χτυπιέται. Οι περισσότεροι από μας εργαζόμαστε με ελαστικές σχέσεις εργασίας, ενώ συζητάνε ακόμα και την άρση της μονιμότητας.

Η τρομοκρατία μεγαλώνει, το νέο πειθαρχικό και η αξιολόγηση εφαρμόζονται, οι ΕΔΕ και οι διώξεις πληθαίνουν. Μας θέλουν με σκυμμένο το κεφάλι και όποιος διαμαρτύρεται, είτε για τις εργασιακές συνθήκες, είτε για τις ελλείψεις προσωπικού, διώκεται.

Μόνο με οργάνωση κι αγώνα, μόνο με συνεχείς απεργίες θα νικήσουμε. Όσο βρισκόμαστε στη γωνία, τόσο χειρότερα θα γίνονται τα πράγματα. Εργαζόμενος και εργοδότης, εργάτης και αφεντικό, δεν έχουν κοινά συμφέροντα. Για να κερδίσει η μία τάξη πρέπει να χάσει η άλλη και απέναντι στο κράτος και την τρομοκρατία εμείς έχουμε μόνο τα σωματεία, την οργάνωση και την απεργία μας.

Απεργούμε και διαδηλώνουμε γιατί δεν θα το κάνει κανείς άλλος για μας. Ούτε η ΑΔΕΔΥ, ούτε η ΓΣΕΕ θέλουν να μπουν μπροστά. Ίσα ίσα κάνουν ό,τι μπορούν για να εκτονώσουν την οργή μας και υπονομεύουν κάθε προσπάθειά μας για αντίσταση. Οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές και οι μαθητές σε όλο το κόσμο ξεσηκώνονται και ενώνουμε τη φωνή μας μαζί τους. Παίρνουμε κουράγιο από τις μεγαλειώδεις απεργίες απ’ άκρη σ’ άκρη του πλανήτη, από τις μαζικές διαδηλώσεις της 21/10 και 5/11, από τους χιλιάδες που βγήκαν στο δρόμο στην 53η επέτειο του Πολυτεχνείου.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ που να καλύπτουν το κόστος της ζωής
ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΩΣ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΟΥ
ΙΣΗ-ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ για όλους

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Χανιά: Στάση εργασίας προκήρυξε το Εργατικό Κέντρο


Στάση εργασίας, αντί για απεργία, έχει προκηρύξει (όπως γράφεται ομόφωνα!) το Εργατικό Κέντρο Χανίων στις 25/11, από τις 10 το πρωί έως τη λήξη της βάρδιας.

Η απόφαση αυτή δυσκολεύει τη συμμετοχή των εργαζομένων στη διαδήλωση με διάφορους τρόπους, όπως για παράδειγμα λόγω της απόστασης, καθώς η στάση εργασίας ξεκινά ακριβώς την ίδια ώρα με τη συγκέντρωση. Επιπλέον, πολλοί εργαζόμενοι ξεκινούν τη βάρδιά τους λίγο πριν από τις 10, γεγονός που τους φέρνει διπλά αντιμέτωπους με την εργοδοτική τρομοκρατία, προκειμένου να μπορέσουν να συμμετάσχουν.

Καμία έκπληξη δεν μας προκαλεί αυτή η απόφαση, αφού στην ίδια ανακοίνωση το Εργατικό Κέντρο δηλώνει πως συντάσσεται απόλυτα με τη ΓΣΕΕ, η ηγεσία της οποίας, ως γνωστόν, έχει ενεργό ρόλο στο ξέπλυμα του εργασιακού Μεσαίωνα.

Παρά την υπονόμευση της κινητοποίησης από τους ίδιους τους φορείς που την προκηρύσσουν, οι εργαζόμενοι πρέπει να παλέψουμε για τη μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση και να την αξιοποιήσουμε ως ένα ακόμη βήμα αγώνα για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας.

Η πάλη αυτή είναι φανερό πως μπορεί να προχωρήσει μέσα από την συσπείρωση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς και από την ενίσχυση της κατεύθυνσης του μαζικού αγώνα για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής και όχι μέσα από τη συνδιαλλαγή με αυτή τη πολιτική.

  • Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος της ζωής!
  • Δεν δεχόμαστε να ζούμε με pass και φιλοδωρήματα!
  • Συλλογικές συμβάσεις με δικαιώματα!
  • 8ωρο-5ήμερο, σταθερή δουλειά!

Χανιά | 21/11/2026

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Επιτυχημένη η συγκέντρωση-πικετοφορία της Ταξικής Πορείας στις δυτικές συνοικίες (εικόνες - video)

 Επιτυχημένη ήταν η συγκέντρωση-πικετοφορία που πραγματοποιήθηκε από την Ταξική Πορεία στην περιοχή Αμπελοκήπων-Μενεμένης, για το ζήτημα των μισθών και της ακρίβειας, αλλά και εν όψει της απεργίας στις 25 του μήνα. Στη συγκέντρωση και στην παρέμβαση συμμετείχαν με το υλικό τους οι συναγωνιστές του Διαρκή Αγώνα.

Αφού πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση με συνθήματα και μοίρασμα στην Πλατεία Επταλόφου, στο κέντρο των Αμπελοκήπων, ακολούθησε πικετοφορία στα κεντρικά σημεία της περιοχής, με πανό, κείμενα και τρικάκι, με το 4σελιδο και το εφημεριδάκι της Ταξικής Πορείας. Η παρέμβαση έληξε με συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία της Μενεμένης.

Ο εργατόκοσμος, ειδικά οι νέοι εργαζόμενοι, αυτοί που στενάζουν λόγω της πολιτικής της ακρίβειας, παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον την παρέμβαση και έπαιρναν το κείμενο. Είναι κάτι παραπάνω από προφανές, ότι ο κόσμος στις εργατικές-λαϊκές συνοικίες λέει ότι «δεν πάει άλλο» με το κόστος ζωής.

Ειδικά στις λαϊκές-εργατικές συνοικίες στα δυτικά της πόλης, όπου χύνεται το ακροδεξιό-φασιστικό δηλητήριο (με την προβιά του «αντισυστημικού»), και πρόσφατα πραγματοποιήθηκε η φασιστοσύναξη του Κασιδιάρη με τις πλάτες των ΜΑΤ, η παρέμβαση αυτή έχει ιδιαίτερο νόημα.

Γιατί μετέφερε εκεί που πρέπει το μήνυμα της απεργίας στις 25 του μήνα, το μήνυμα του αγώνα ενάντια στη μεγαλοαστική τάξη, την πλουτοκρατία και την ΕΕ και ανέδειξε ποιοι είναι εκείνοι που δρουν για το συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού.

Ανέδειξε την σχέση μεταξύ της φτώχειας και των εξοπλιστικών προγραμμάτων, μεταξύ της πολεμικής προετοιμασίας και της πολιτικής της εξαθλίωσης.

Ανέδειξε, τέλος, την λογική της καθημερινής οργάνωσης μέσα από τα σωματεία και της συνέχισης της πάλης, κόντρα στην αποκλιμάκωση που επιβάλλει ο σχεδιασμός των συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Το ραντεβού ανανεώθηκε για την απεργιακή συγκέντρωση, την Τετάρτη 25 Νοέμβρη, στις 10.30 στο Άγαλμα Βενιζέλου. Όμως, η Ταξική Πορεία θα επαναφέρει σύντομα προς τις άλλες δυνάμεις την πρόταση για κοινές συγκεντρώσεις στις γειτονιές της πόλης με το ίδιο θέμα, γιατί η ανάγκη θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά τις 25.












Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Χανιά: Δεν έχουν τέλος τα εργοδοτικά εγκλήματα!

Δεν έχουν τέλος τα εργοδοτικά εγκλήματα!

Καταγγέλλουμε τα νέα εργοδοτικά εγκλήματα στα Χανιά, που οδήγησαν δύο εργαζόμενους με σοβαρά τραύματα στο νοσοκομείο!

Το ένα περιστατικό σημειώθηκε σε έργα οδικού δικτύου που εκτελούνταν στην Κίσσαμο, ενώ το δεύτερο σε εργοτάξιο στο κέντρο των Χανίων, όπου, κατά τη διάρκεια εργασιών θεμελίωσης, ο εργαζόμενος καταπλακώθηκε από πέτρες και χώματα.

Και σε αυτά τα εγκλήματα, η πηγή είναι η ίδια: η πολιτική που επιβάλλει τον εργασιακό Μεσαίωνα προς όφελος της εργοδοσίας, με νόμους που επιτίθενται στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης. Μια πολιτική που επιβάλλει την εντατικοποίηση της εργασίας, αδιαφορεί για τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας και τα ωράρια, φτάνοντας στο σημείο κάθε εργαζόμενος να αναρωτιέται αν θα καταφέρει να γυρίσει σώος στο σπίτι του. Και όλα αυτά για έναν μισθό που με το ζόρι καλύπτει τις στοιχειώδεις ανάγκες διαβίωσης, αναγκάζοντας τους εργαζόμενους να αναζητούν και δεύτερη δουλειά αλλά και να κυνηγούν το έξτρα μεροκάματο.

Αυτή η κατάσταση στους χώρους εργασίας έχει ως αποτέλεσμα να καταγράφεται νέο ρεκόρ θανάτων και τραυματισμών, περιστατικά που βαφτίζονται «ατυχήματα», με αποτέλεσμα σχεδόν κάθε μήνα να γινόμαστε μάρτυρες μιας ακόμη τέτοιας είδησης.

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Για την επικίνδυνη και οπορτουνιστική τοποθέτηση της ΕΣΑΚ στη συνέλευση του ΣΜΤ-Μ πάνω στο ζήτημα του καλωδίου και των ελληνοτουρκικών

 Όπως ήταν φυσικό και επόμενο, τη συνέλευση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας απασχόλησαν οι επικίνδυνες εξελίξεις στο ζήτημα των ελληνοτουρκικών, και ειδικά τα όσα συνέβησαν με την πόντιση του καλωδίου. Αυτή η συζήτηση είναι απαραίτητη προκειμένου το εργατικό κίνημα να συγκροτηθεί απέναντι στους πολεμικούς κινδύνους και να οριοθετηθεί απέναντι τόσο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, όσο και στα αφηγήματα της αστικής τάξης. Αντί όμως να συμβεί αυτό, και με κύρια ευθύνη της ΕΣΑΚ και του ΠΑΜΕ, το σωματείο έχει αφεθεί έκθετο μπροστά στους σχεδιασμούς και στα αφηγήματα.

Συγκεκριμένα, το πλαίσιο της ΕΣΑΚ που υπερψηφίστηκε, αναφέρει εκτός των άλλων, αφού πρώτα αναλύει τις εξελίξεις με το καλώδιο και τη ρηματική διακοίνωση: «Η Τουρκία το εκμεταλλεύτηκε αμέσως. Με αναγγελία προς τα πλοία (NAVTEX) δηλώνει ότι για τις εργασίες «έχει εξασφαλιστεί η συναίνεση των τουρκικών αρχών» και ότι γίνονται «επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας», δηλαδή σε βυθό που θεωρεί δικό της με βάση τη συμφωνία της με τη Λιβύη, που μοιράζει τη θάλασσα σαν να μην υπάρχει η Κρήτη. Με άλλα λόγια, η Τουρκία κάνει πως δεν τρέχει τίποτα, έργα σε θάλασσα όπου τα δικαιώματα ανήκουν στην Ελλάδα, και η κυβέρνηση κάνει πως δεν τρέχει τίποτα. Λέει ότι η διακοίνωση «δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα», και ο πρωθυπουργός βλέπει στα ενεργειακά έργα «πρότυπο» για συνεννόηση με την Τουρκία. Δηλαδή τα κυριαρχικά δικαιώματα μπαίνουν στο τραπέζι και ανοίγει το παζάρι της «συνεκμετάλλευσης», που θέλουν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ: να «μοιραστούν» τον βυθό και τα κέρδη του οι όμιλοι των δύο χωρών, με μεσολαβητή τη Γαλλία, τον «σύμμαχο» που κάνει μπίζνες και με τους δύο». Στη συνέχεια, και για να καλύψει την οπορτουνιστική της τοποθέτηση, η ΕΣΑΚ πετάει μερικές τάχα διεθνιστικές κορώνες όπως «Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε κανένα συμφέρον ούτε από τις παραχωρήσεις ούτε από τα ανταλλάγματα» ή ένα γενικόλογο «δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με την εργατική τάξη της Τουρκίας».

Με την τοποθέτηση της η ΕΣΑΚ υιοθετεί αυτούσια τη θέση και τις διεκδικήσεις της μεγαλοαστικής τάξης για το ζήτημα των 12 μιλίων, των θαλασσίων ζωνών, την κήρυξη κοινής ΑΟΖ με την Κύπρο τέτοιας που να αποκλείει την Τουρκία. Όχι μόνο δεν ξεμπροστιάζει κανέναν από τους σχεδιασμούς και τις επιδιώξεις της αστικής τάξης, αλλά ίσα-ίσα την εγκαλεί και από πάνω γιατί δείχνει «υποχωρητικότητα» και «ενδοτισμό» στο να τους προωθήσει! Και δεν μιλάμε για ένα δευτερεύον ζήτημα χωρίς συνέπειες, αλλά ακριβώς το αντίθετο: ενδεχόμενη υλοποίηση αυτών των σχεδιασμών θα φέρει την εργατική τάξη άμεσα στο πολεμικό σφαγείο, για να μακελευτεί με την τούρκικη εργατική τάξη, «με την οποία δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε»!

Μάλιστα, ακόμα πιο ανησυχητικό, είναι ότι σε ολόκληρο το πλαίσιο της, η ΕΣΑΚ δεν γράφει πουθενά ότι η υπόθεση αυτή του καλωδίου είναι ξένη και εχθρική προς τα συμφέροντα του λαού. Λες και αυτό δεν αποτελεί έναν σχεδιασμό μέσα στα πλαίσια της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και του αντιδραστικού άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Λες και δεν αποτελεί το καλώδιο μια αναβάθμιση της σχέσης της χώρας με το κατοχικό σιωνιστικό-φασιστικό κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, στα πλαίσια του αντιδραστικού ανταγωνισμού της με την Τουρκία… Λες και πρόκειται έτσι απλά για ένα «ενεργειακό έργο των επιχειρηματικών ομίλων»!


Ποια γραμμή έχει ανάγκη το εργατικό κίνημα;

Κατά την άποψη μας, το εργατικό κίνημα χρειάζεται να συγκροτηθεί σε πολύ βασικά ζητήματα που αφορούν τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, προκειμένου να μπορεί να υπηρετήσει την διεθνιστική, αντιπολεμική και αντιιμπεριαλιστική του αποστολή.

Ξεκινώντας από το πιο κομβικό ζήτημα, αυτό της εξάρτησης τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας από τον ιμπεριαλισμό, και κυρίως τον Αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Γιατί στα πλαίσια της εξάρτησης είναι που και οι δύο αστικές τάξεις, η τούρκικη και η ελληνική, προσπαθούν να επεκτείνουν τον χώρο κυριαρχίας τους η μία ενάντια στην άλλη, με καθοριστικό ζητούμενο την απόσπαση της «άδειας» και της «εύνοιας» των ΗΠΑ. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο έχει συμπτύξει η αστική τάξη τον άξονα με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ ενάντια στην Τουρκία, πολιτική που ακολουθείται από όλες τις αστικές κυβερνήσεις. Η πολιτική αυτή προωθείται και μέσω του καλωδίου, με την άδεια των Αμερικάνων και τη διαμεσολάβηση των Γάλλων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, και οι δύο αστικές τάξεις προσπαθούν να κερδίσουν «πόντους» στον μεταξύ τους ανταγωνισμό και να προωθήσουν τα επεκτατικά τους σχέδια. Τόσο η Τουρκία που με τη «Γαλάζια Παρτίδα» και το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, διεκδικεί αποκλειστική κυριαρχία στο μισό Αιγαίο, αμφισβητεί την κυριαρχία σε μια σειρά ελληνικά νησιά και επιδιώκει την διαμόρφωση «γκρίζων ζωνών». Όσο και η Ελλάδα, με την επιδίωξη της επέκτασης στα 12 μίλια («ξεχνώντας» ότι το Δίκαιο της Θάλασσας στο οποίο αναφέρεται δεν προβλέπει εύρος χωρικών υδάτων 12 ν.μ. αλλά μέχρι 12 ν.μ.) ώστε να μετατρέψει το Αιγαίο σε «ελληνική λίμνη» και να αποκλείσει/αποκόψει τα τουρκικά παράλια από την πρόσβαση στα Διεθνή ύδατα. Αλλά και επίσης με την κήρυξη ΑΟΖ που αποκλείει την Τουρκία από την Ανατολική Μεσόγειο.

Η αστική τάξης της χώρας, παρουσιάζει τον εαυτό της ως «λευκή περιστερά», οικοδομώντας το αφήγημα ότι οι διεκδικήσεις της αποτελούν «τμήμα του διεθνούς δικαίου που αψηφά η Τουρκία». Αποκαλεί τις διεκδικήσεις της «κυριαρχικά δικαιώματα», και καλεί ύστερα το εργατικό κίνημα να συνταχθεί από πίσω της.

Όσον αφορά την «νομική διάσταση» του ζητήματος, είναι ψεύτικη η εικόνα ενός «ξεκάθαρου Δικαίου» που έχουν διαμορφώσει και στις δύο όχθες του Αιγαίου οι άρχουσες τάξεις. Κάθε πλευρά επικαλείται επιλεκτικά τα στοιχεία εκείνα που υποστηρίζουν τις επιδιώξεις της. Ακόμα και στο ζήτημα της υφαλοκρηπίδας –που δεν είναι ο πυρήνας του ανταγωνισμού– στο «Δίκαιο της Θάλασσας» (άρθρο 83), αλλά και συνολικά στη σχετική νομολογία υπάρχει πληθώρα κενών, ασαφειών και αντιφατικών κριτηρίων (π.χ. «αρχή μέσης γραμμής», «αρχή ευθυδικίας», «σχετικές περιστάσεις», «αναλογικότητα» κ.λπ.), που ένα και μόνο σημαίνουν: ο φανταστικός «ουδέτερος» δικαστής που θα καλούνταν να αποφασίσει το ποια είναι η υφαλοκρηπίδα κάθε χώρας δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε ένα και μόνο ένα αποτέλεσμα.



Τι στάση πρέπει να κρατήσει το εργατικό κίνημα μπροστά στο ενδεχόμενο ενός πολέμου

Για να μπορέσει το εργατικό κίνημα να οροθετηθεί ενάντια σε όλους αυτούς τους σχεδιασμούς, απαιτείται το ξεσκέπασμα όλων των αστικών επιδιώξεων, και όχι μόνο των επιδιώξεων και των σχεδιασμών της αστικής τάξης της Τουρκίας, δίνοντας την αίσθηση ότι η ελληνική αστική τάξη στερείται σχεδιασμών και επιδιώξεων.

Για να μπορέσει το εργατικό κίνημα να οικοδομήσει στόχους πάλης ενάντια σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο, πρέπει να καταδικάσει ανοιχτά τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό και τους σχεδιασμούς και των δύο αστικών τάξεων, να καταδικάσει την παρέμβαση και τους σχεδιασμούς όλων ανεξαιρέτως των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Για να μπορέσει να σταθεί το εργατικό κίνημα στο ενδεχόμενο ενός θερμού επεισοδίου ή ακόμα και πολέμου, πρέπει να μπορεί να προσδιορίσει αυτό τον ενδεχόμενο πόλεμο ως άδικο και από τις δύο μεριές, για να μπορεί να παλέψει τόσο ενάντια στο ξεκίνημα του, όσο και για το σταμάτημα του αν ξεκινήσει, χωρίς καμία αλλαγή συνόρων ή προσάρτηση εδαφών από καμία πλευρά.

Για να μπορέσει το εργατικό κίνημα να επιτελέσει το διεθνιστικό, αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό του καθήκον, πρέπει να καταδικάσει ρητά κάθε είδους σχεδιασμό, είτε λέγεται «Γαλάζια Παρτίδα» και Τουρκολυβικό Μνημόνιο, είτε λέγεται «επέκταση στα 12 μίλια».

Η καταδίκη αυτή είναι που εξοπλίζει το εργατικό κίνημα και το συγκροτεί ενάντια στα αστικά, σοβινιστικά και εθνικιστικά αφηγήματα. Αυτό δεν σημαίνει κάλεσμα για «συνεκμετάλλευση» ή αποδοχή των συμβιβασμών των «ήρεμων νερών» που προωθούν οι ΗΠΑ, προκειμένου να έχουν ασφαλισμένη την Νοτιοανατολική Πτέρυγά του ΝΑΤΟ, όπως υπονοεί η ΕΣΑΚ. Και αυτό γιατί όλοι αυτοί οι συμβιβασμοί των «ήρεμων νερών» όχι απλώς δεν λύνουν, αλλά ίσα-ίσα συντηρούν τα προβλήματα, για να «κρατούν στο χέρι» και να εκβιάζουν και τις δύο χώρες, κρατώντας για τις ΗΠΑ το ρόλο του διαιτητή και επικυρίαρχου.


Μια επικίνδυνη και οπορτουνιστική στάση

Η στάση της ΕΣΑΚ, διαπνέεται από επικίνδυνο οπορτουνισμό, καθώς αφήνει το εργατικό κίνημα έκθετο στα αστικά αφηγήματα, τα οποία επιμελώς αποφεύγει να αντικρούσει. Το μονόπλευρο αναμάσημα από τμήμα της Αριστεράς μονάχα της «τουρκικής επιθετικότητας», ξεχνώντας την εξάρτηση και των δύο χωρών από τις ΗΠΑ, στρώνει το έδαφος για την εθνική ομοψυχία και το σύρσιμο πίσω από τις αστικές επιδιώξεις. Αφήνει έδαφος στα εθνικιστικά αφηγήματα, ενώ αποτυγχάνει να ορθώσει λόγο ενάντια στην σύσφιξη του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, υπό τη σκέπη των ΗΠΑ.

Η Ταξική Πορεία θα συνεχίσει να παλεύει ώστε το εργατικό κίνημα να αποκτήσει ξεκάθαρο προσανατολισμό καταδίκης του αντιδραστικού ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού. Θα δώσει όλες τις δυνάμεις της ώστε να αναπτυχθεί κοινή αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική πάλη των λαών Ελλάδας-Τουρκίας ενάντια τόσο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, όσο και τους σχεδιασμούς και των δύο αστικών τάξεων. Θα παλέψει για την αποτροπή ενός ελληνοτουρκικού πολέμου, ενάντια σε κάθε αλλαγή συνόρων που θα βαφτεί με το αίμα των λαών.

Θα υπηρετήσει την κοινή προοπτική των εργατικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας ενάντια στο ΝΑΤΟ, την εξάρτηση, τις βάσεις του θανάτου, για να γίνουν οι λαοί αφέντες στον τόπο τους και να ζήσουν ειρηνικά και αδερφωμένα.


Θεσσαλονίκη, 19/11/2026

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

στο βιβλιοκαφέ «Εκτός των Τειχών», Γραβιάς 10-12 Εξάρχεια.

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

Μπροστά στην 24ωρη απεργία της 25ης Νοεμβρίου, την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου, στις 7.00 μ.μ., η Ταξική Πορεία συζητά στο βιβλιοκαφέ «Εκτός των Τειχών».

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις της νεολαίας και των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο και οι μαζικές αντιπολεμικές, αντιιμπεριαλιστικές διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα για την 53η επέτειο του Πολυτεχνείου, μας εμπνέουν να συνεχίσουμε και να παλέψουμε για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος της ζωής, για συλλογικές συμβάσεις και μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

Η απεργία στις 25 Νοεμβρίου πρέπει να είναι η αρχή και χρειάζεται καθημερινή οργάνωση και συζήτηση στους χώρους δουλειάς. Χρειάζεται να πάει ο αγώνας ένα βήμα πιο μπροστά. Χρειάζεται συμμετοχή όλων στις αποφάσεις των σωματείων. Χρειάζεται να ενωθεί λαός και νεολαία στο δρόμο. Χρειάζεται αγώνα διαρκείας. Αυτό είναι που φοβούνται. Να κάνουμε τους φόβους τους πραγματικότητα!



Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

25 ΝΟΕΜΒΡΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

 Συγκεντρώσεις

Αθήνα: 10:00 Χαυτεία

Θεσσαλονίκη: 10:30 Άγαλμα Βενιζέλου 

Γιάννενα: 10:30 Εργατικό Κέντρο 

Κόρινθος: 10.00 Πλατεία Περιβολάκια

 

ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
ΧΩΡΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑ Ο ΜΗΝΑΣ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ


25 ΝΟΕΜΒΡΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Νοίκι, βενζίνη, ρεύμα, λογαριασμοί, σούπερ-μάρκετ και οικογενειακές ανάγκες για παιδεία και περίθαλψη. Ούτε αυτά δεν βγάζει πια ο μισθός του εργαζόμενου που τρέχει από το πρωί ως το βράδυ για το μεροκάματο. Κυβέρνηση και Μέσα «Ενημέρωσης» μας λένε ότι ο μισθός μας δήθεν «αυξήθηκε». Όταν με το μισθό σου μπορείς να αγοράσεις κάθε μήνα και λιγότερα, αυτό στην πραγματικότητα είναι μείωση. Για να μπορέσει να ζήσει ο εργαζόμενος, χρειάζεται πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής. Μόνο με οργάνωση κι αγώνα, μόνο με συνεχείς απεργίες θα βγει ο μήνας. Όσο βρισκόμαστε στη γωνία, τόσο χειρότερα θα γίνονται τα πράγματα.

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Νοσοκομείο «ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ»: Γενική συνέλευση Παρασκευή 13/11

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ! 

ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΜΑΣ!

ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΜΕ ΚΟΙΝΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/11, ΣΤΙΣ 12:00μ, ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ!

Συνάδελφοι,

Η επίθεση στα εργασιακά και υγειονομικά δικαιώματα κλιμακώνεται. Οι μισθοί δεν καλύπτουν το κόστος ζωής, ενώ η ακρίβεια σαρώνει. Η υποστελέχωση χτυπάει κόκκινο. Οι βασανιστικές αναμονές και νοσηλείες των ασθενών λόγω των ελλείψεων, αυξάνονται. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων στην κατεύθυνση του υποταγμένου εργαζόμενου-λάστιχο, επεκτείνεται.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, φαίνεται να σπάει ο πάγος που είχαν επιβάλλει για καιρό ο κυρίαρχος εργοδοτικός-κυβερνητικός και ρεφορμιστικός συνδικαλισμός στους εργαζόμενους στο χώρο του νοσοκομείου μας. Πλάι στη συνεχώς διευρυνόμενη και διογκούμενη καθημερινή αγανάκτηση, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αντιδρούν και αντιστέκονται στα αποτελέσματα της κυρίαρχης πολιτικής στα τμήματα και τους χώρους τους, αναζητώντας όλο και πιο συχνά συλλογική έκφραση και διεκδίκηση. Ενδεικτικά: