ΣΜΤ Αθήνας: Ανταπόκριση από τη Γενική Συνέλευση στις 23 Μάη 2026

 

Η συνέλευση του σωματείου στις 23/5 πραγματοποιήθηκε με σχετικά  μικρότερη συμμετοχή από τις προηγούμενες, μόλις σχεδόν δύο μήνες μετά τις εκλογές για την ανάδειξη του νέου ΔΣ. Η κύρια αιτία θα λέγαμε πως βρίσκεται στην αδυναμία του σωματείο, με ευθύνη του ΔΣ, να διαμορφώσει έναν σχεδιασμό κίνησης που να εκφράζει τη βάση του κλάδου και να προωθεί τις βασικές διεκδικήσεις του με έναν πιο αποφασιστικό τρόπο στους μικρού και μεγάλους εργασιακούς χώρους.

Η διεθνής κατάσταση, το συνεχιζόμενο ματοκύλισμα του παλαιστινιακού λαού, η αύξηση των κινδύνων από τη συνεχιζόμενη θερμή αναμέτρηση στην Ουκρανία και τη Μ. Ανατολή, στο πλαίσιο των οξυνόμενων ανταγωνισμών ανάμεσα στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, αλλά και η στάση υποταγής και υποστήριξης της πολεμικής μηχανής από την πλευρά της ελληνικής αστικής τάξης και των πολιτικών της διαχειριστών, αποτέλεσαν μεγάλο κομμάτι συζήτησης στη διαδικασία.

Μία ημέρα μετά την επιστροφή των αγωνιστών του Global Sumud Flotilla, και δεδομένου ότι δύο μέλη του σωματείου μας, συμμετείχαν στην αποστολή, δεν θα μπορούσε παρά να χρωματιστεί η διαδικασία από εκτεταμένες αναφορές στην επιχείρηση εξόντωσης του παλαιστινιακού λαού που έχει στήσει το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ με τις πλάτες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Αλλά και από το γεγονός ότι ο αγώνας των Παλαιστίνιων εμπνέει όλους τους λαούς του κόσμου και φωτίζει τους αγώνες τους.

Ιδιαίτερη συζήτηση έγινε γύρω από  ψήφισμα αναφορικά με την αποστολή του Global Sumud Flotilla και τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού. Η αντιπαράθεση οξύνθηκε σε σχέση με την αναφορά για «εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ», που η ΕΣΑΚ επέμεινε να διατηρηθεί στο κείμενο. Από την πλευρά της Ταξικής Πορείας, διατυπώθηκε καθαρά η άποψη ότι η συγκεκριμένη αναφορά είναι εξαιρετικά προβληματική και αποπροσανατολιστική, ότι πρώτα και κύρια είναι αντίθετη με τα αιτήματα του ίδιου του παλαιστινιακού λαού και τις δικές του διεκδικήσεις, ότι νομιμοποιεί το κράτος-τρομοκράτη και ενισχύει τις στοχεύσεις του ιμπεριαλισμού για την περιοχή.

Νεκρός συνάδελφος σε εργοτάξιο της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

 Στην μεγάλη λίστα των θανάτων, που σημειώθηκαν σε εργοτάξια τον τελευταίο καιρό, προστίθεται ένας
63χρονος οδηγός μηχανήματος βαρέως τύπου στις Σκουριές Χαλκιδικής. Ο συνάδερφος εργαζόταν σε
εργολάβο (ΙΝΤΕΡΚΑΤ ΑΕ) που εκτελούσε εργασίες στο εργοτάξιο της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. Παρά την ηλικία του, δούλευε υπό εξαντλητικές συνθήκες. 10 ώρες τη μέρα, 6 μέρες την εβδομάδα.
Πριν από δύο μήνες, στο ίδιο εργοτάξιο, σημειώθηκε άλλο εργατικό ατύχημα, με αποτέλεσμα τον σοβαρό
τραυματισμό ενός εργαζομένου.

Όλοι στο πλευρό των εργαζομένων στα Notos! Όχι στις απολύσεις!

Όλοι στο πλευρό των εργαζομένων στα Notos!

Όχι στις απολύσεις!

Επιμένει στην απόφασή της να κλείσει το κατάστημα της Αθήνας (Σταδίου και Αιόλου) στα τέλη Αυγούστου η διοίκηση της «NOTOS com», παρά το γεγονός ότι η απόφαση αυτή πετάει περισσότερους από 260 εργαζόμενους στην ανεργία και την ανασφάλεια. Στη συνάντηση που είχε με τους εκπροσώπους των εργαζομένων την Δευτέρα 18 Μάη (στην Κηφισιά, παρακαλώ, στα γραφεία της εταιρείας, μην τυχόν και έρθει σε επαφή με τη μάζα των εργαζομένων που πετάει στον δρόμο!) επανέλαβε το γνωστό τροπάρι: ότι τους διώχνει η εταιρεία που διαχειρίζεται το ακίνητο. Λες και δεν υπάρχουν άλλα διαθέσιμα κτίρια στο κέντρο της Αθήνας!

Αθήνα: Αίμα εργατών για τα κέρδη των αφεντικών. Τα «εργατικά ατυχήματα» είναι εγκλήματα της εργοδοσίας.

Αίμα εργατών για τα κέρδη των αφεντικών.

Τα «εργατικά ατυχήματα» είναι εγκλήματα της εργοδοσίας.

Εκδήλωση-Συζήτηση Πέμπτη 11/6 στις 19:00 στην Πλατεία Αυδή (Μεταξουργείο)

 

Δεν προλαβαίνουμε να μετράμε νεκρούς και σακατεμένους. Η εργατική τάξη ματώνει στα μεροκάματα. Πάνω από 200 νεκροί και 332 βαριά τραυματισμένοι στη δουλειά το 2025. Μέχρι και αυτοκτονίες μετά από απολύσεις καταγράφουν τα επίσημα στοιχεία. Πόσα όμως δεν δηλώνονται; Πόσοι τραυματίζονται βαριά και πάνε για τις πρώτες βοήθειες στα κρυφά και στη συνέχεια δεν παίρνουν ούτε αναρρωτική ούτε αποζημίωση;

Η κυβέρνηση δεν καταγράφει στις στατιστικές της για τα «εργατικά ατυχήματα» όσα δεν συμβαίνουν μέσα στους χώρους δουλειάς. Τι κι αν οι συνθήκες δουλειάς είναι που τα προκαλούν; Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο μετανάστης εργάτης στο «εμβληματικό» έργο του Ελληνικού, ο οποίος δούλευε μέχρι και 15ωρα για 7 ημέρες συνεχόμενα, με αποτέλεσμα να πεθάνει ενώ γυρνούσε σπίτι του από τη δουλειά.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΛΥΘΕΙ

 

                                    

 

Τη Δευτέρα 18/5/2026 πραγματοποιήθηκε η συνάντηση του υπουργείου με την Εκτελεστική Επιτροπή της ομοσπονδίας της ΠΟΕ-ΟΤΑ με το φλέγον ζήτημα των συμβασιούχων ΕΣΠΑ να είναι ένα εκ των θεμάτων. Αν ο ρόλος και οι προθέσεις του υπουργείου είναι γνωστά (επιπλέον ελαστικές σχέσεις, απολύσεις, άρση μονιμότητας, τρομοκρατία κ.λπ.) άλλο τόσο γνωστή πρέπει να γίνει και η επικίνδυνη στάση της συνδικαλιστικής μας ηγεσίας. Η ανακοίνωσή της που λάβαμε με e-mail, παραδέχεται τα προφανή όσο κι αν θέλουν να τα ντύσουν με όμορφα λόγια: Να απολυθούν οι συμβασιούχοι στα ΕΣΠΑ και να προκηρυχτούν νέες θέσεις με αυξημένη μοριοδότηση! Δηλαδή μας καλούν:
· να γίνουμε στο ίδιο έργο θεατές με το 2017, όταν έμειναν έξω πολλοί παρατασιούχοι στην καθαριότητα. Να σκύψουμε το κεφάλι στην επίθεση και στις απολύσεις.
· να ξεχωρίσουμε σε κατηγορίες τους συναδέλφους που παλεύουν για μονιμοποίηση και εν τέλει να διασπάσουμε τον αγώνα όλων των συμβασιούχων σε ΕΣΠΑ, 55+ κ.λπ.

Παρουσιάζουν δήθεν ως αγώνα την προσπάθεια(;) κατάργησης της διάταξης Βορίδη. Το γεγονός ότι είναι αντεργατική δεν σημαίνει πως αν καταργηθεί συνεπάγεται μονιμοποίηση, ούτε καν όλων των συμβασιούχων. Η διάταξη αφορά μόνο όσους προσέφυγαν δικαστικά και έχουν και θετική απόφαση. Ως αίτημα, «δικαιώνει» τη δικαστική οδό και τα δικαστήρια, προσδίδοντας σε αυτά ρόλο κριτή.

ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΤΗΣ ΕΦΟΡEΙΑΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Διεκδικούμε το δικαίωμά μας στη μόνιμη και σταθερή δουλειά

Στις 31 Μαΐου λήγει η χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης, με άμεσο αποτέλεσμα εκατοντάδες συμβασιούχοι του Υπουργείου Πολιτισμού πανελλαδικά να πεταχτούμε στο δρόμο. Μεταξύ αυτών και εργαζόμενοι στην Εφορία Αρχαιοτήτων Κορινθίας, συμβασιούχοι επί χρόνια με ανανεωμένες συμβάσεις εργασίας.

Οι εργαζόμενοι είμαστε ανήσυχοι. Γνωρίζουμε ότι η Εφορία Αρχαιοτήτων Κορινθίας προωθεί την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών Αυτεπιστασίας, παραχωρώντας σε ιδιωτική εταιρία την υλοποίηση των έργων και τις συμβάσεις των εργαζομένων. Αν και δεν το ανακοινώνει ανοιχτά, προκειμένου να αποφύγει τις αντιδράσεις μας και να μας φέρει προ τετελεσμένων γεγονότων, ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτό που ψιθυρίζεται, καλυμμένα και μέσω φημών, είναι αλήθεια.

Εργάτης του ΔΕΔΔΗΕ νεκρός από ηλεκτροπληξία - Η εργατική τάξη παλεύει καθημερινά με τον θάνατο

Μία ακόμη εργοδοτική δολοφονία και ένας ακόμη τραυματισμένος εργάτης

Η εργατική τάξη παλεύει καθημερινά με τον θάνατο

Τη Δευτέρα 18 Μάη, άλλος ένας εργάτης έχασε τη ζωή του. Τεχνίτης στον ΔΕΔΔΗΕ, 52 χρόνων και πατέρας τριών παιδιών. Δούλευε σε έργα συντήρησης, σε υποσταθμό των Κάτω Πατησίων, όταν χτυπήθηκε από το ρεύμα και έφυγε ακαριαία από ηλεκτροπληξία…

Το ίδιο πρωί, στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Νέου Μώλου Δραπετσώνας, μεταλλεργάτης της εταιρίας Arco τραυματίστηκε στο κεφάλι ενώ δούλευε σε επισκευή καραβιού.

Ο κατάλογος μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Και θα συνεχίσει να μεγαλώνει όσο οι συνθήκες δουλειάς των εργατών είναι εξοντωτικές, όσο τα ωράρια είναι ατέλειωτα, όσο παραμένει η πίεση της εργοδοσίας και η εμμονή της να αποτινάζει από πάνω της όποιες υποχρεώσεις έχει για την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.

Γιάννενα: Νεκρός εργάτης στη Βουνοπλαγιά Ιωαννίνων

ΝΕΚΡΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΣΤΗ ΒΟΥΝΟΠΛΑΓΙΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΒΑΦΕΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

Ο 47χρονος εργάτης σε τεχνικό έργο στη Βουνοπλαγιά Ιωαννίνων δεν γύρισε σήμερα σπίτι του.

Καταπλακώθηκε από χώματα σε έργο ομβρίων υδάτων και έχασε τη ζωή του.

Μόλις πέρασαν 2 μήνες από τον θάνατο του 53χρονου που είχε και εκείνος καταπλακωθεί σε έργο στο Κλειστό Άρτας.

Θα τρέξουν να συλλυπηθούν, να πουν για διαλεύκανση, για τήρηση όλων των διαδικασιών, για απονομή των ευθυνών.

Η αλήθεια είναι μία. Οι εργάτες δολοφονούνται στον βωμό του κέρδους. Τα έργα-χρυσωρυχεία για το κεφάλαιο είναι στην πραγματικότητα σφαγεία για την εργατική τάξη. Ωράρια και ρυθμοί δουλειάς εξοντωτικοί, ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας, έλεγχοι για τα μάτια του κόσμου. Η λίστα των νεκρών εργατών καθημερινά μεγαλώνει.