ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΩΤΗΡΕΣ
ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΜΕ
ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΜΑΣ
Ζούμε σε εποχή αποσυγκρότησης του εργατικού κινήματος, τόσο στη χώρα μας όσο και διεθνώς, με αποτέλεσμα το ένα αντεργατικό μέτρο να διαδέχεται το άλλο. Ζούμε όμως και στην εποχή που οι εργαζόμενοι καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να παλέψουμε για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Βλέπουμε ότι δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι, παρατάξεις που θα τους αναθέσουμε τη σωτηρία μας κι εμείς απλώς θα περιμένουμε. Όσα κερδήθηκαν μέσα από σκληρούς αγώνες και χάθηκαν επειδή σταματήσαμε να αγωνιζόμαστε, δεν θα μας επιστρέψουν σαν «παροχή» από καμιά κυβέρνηση. Γιατί καμιά κυβέρνηση, στο σύστημα που ζούμε, δεν εκπροσωπεί τα δικά μας συμφέροντα.
Η ένταξη στα ΒΑΕ, που υποσχέθηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός το 2020 και από τότε συνεχώς παραπέμπεται στις καλένδες, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ένα παράδειγμα που δείχνει ότι αν δεν αγωνιστούμε μαζικά κι οργανωμένα, οι υποσχέσεις θα μένουν υποσχέσεις αιωνίως. Εξάλλου ο χαρακτηρισμός του χώρου του νοσοκομείου ως ανθυγιεινού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για όλους τους εργαζόμενους, δηλαδή λιγότερες ώρες και λιγότερα χρόνια δουλειάς, μέτρα προστασίας, καλύτερους μισθούς, καλύτερες συντάξεις, καμιά σχέση δεν έχει με τις περίφημες εξαγγελίες, που παραμένουν αόριστες. Το να πληρώνεις περισσότερες εισφορές κι όταν βγεις στη σύνταξη να παίρνεις λιγότερα από όσα θα έπαιρνες αν δεν ήσουν στα ΒΑΕ, δεν είναι λύση.