Στις 29 Οκτώβρη, μετά το τέλος της βραδινής βάρδιας, έξω από το κεντρικό κατάστημα της λεωφόρου Δωδώνης, συγκεντρώθηκαν εργαζόμενοι από άλλα καταστήματα, αλληλέγγυοι, και η διοίκηση του σωματείου, ενώ μέσα από τις κλειστές πόρτες του καταστήματος γινόταν συνάντηση με την εργοδοσία η οποία έταξε ότι δε θα γίνει αλλαγή στις συμβάσεις, κάτι που δε συνέβη, ενώ τις επόμενες μέρες το κατάστημα δούλευε με εργαζόμενους από άλλα καταστήματα του «Γαλαξία», ενώ δύο βράδια νωρίτερα η διοίκηση του σωματείου μιλούσε για μεγάλη νίκη, σε μια μάχη την οποία ο λαός και οι εργαζόμενοι της πόλης δε γνώριζαν, καθώς δεν είχε ανοίξει ευρύτερα. Ακολούθησαν ελιγμοί και ανακοινώσεις από τη νέα εργοδοσία, ενώ οι εργαζόμενοι στη συντριπτική πλειοψηφία τους αρνούνταν να υπογράψουν τις νέες, χειρότερες συμβάσεις, και οι ελάχιστοι που το έκαναν πιέστηκαν και τρομοκρατήθηκαν.
Τη βδομάδα που ακολούθησε το ζήτημα άνοιξε στην πόλη, ενώ οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να προχωρήσουν σε απεργία μέχρι να ικανοποιηθεί το αίτημά τους για να κρατήσουν τα κεκτημένα δικαιώματά τους, αντί να αφήσουν το ζήτημα αποκλειστικά στα χέρια δικηγόρων. Η Ταξική Πορεία κινήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση, με συνεχόμενες παρεμβάσεις τόσο στα σουπερμάρκετ «Παπαγεωργίου» όσο και καταστήματα άλλων αλυσίδων, σε μια προσπάθεια να ανοίξει το θέμα και να μαζικοποιηθεί ο αγώνας. Τελικά, με προτροπή της διοίκησης του σωματείου, η απόφαση για απεργία πάρθηκε πίσω, αφού συμφωνήθηκε να υπογραφούν οι επιθυμητές συμβάσεις. Εν τέλει η εργοδοσία κέρδισε χρόνο ώστε να διασπάσει τους εργαζόμενους, καλώντας τους να υπογράψουν τις νέες συμβάσεις ανά κατάστημα σε διαφορετικές φάσεις, «μαγειρεύοντας» τη μισθοδοσία και εγκαθιδρύοντας ένα καθεστώς τρομοκρατίας στη δουλειά, έχοντας χώρο για αυτούς τους τακτικούς ελιγμούς. Χαρακτηριστική είναι η φράση «έπρεπε να είχαμε απεργήσει», στη συνέλευση του σωματείου, ένα μήνα αφότου αποφασίστηκε να μη γίνει η απεργία. Χαρακτηριστική είναι επίσης η καθυστέρηση στο να γίνει η ίδια η συνέλευση, μη δίνοντας τη δυνατότητα να γίνει απολογισμός των κινήσεων και σχεδιασμός της συνέχειας, καθώς παρουσιάστηκε ως τελειωμένο ζήτημα, παρόλο που οι εργαζόμενοι στα περισσότερα καταστήματα εξακολουθούσαν να είναι «στον αέρα». Επιπλέον, ήταν η πρώτη συνέλευση του σωματείου μετά τον προπέρσινο Νοέμβρη. Πλέον, παρόλο που υπογράφτηκαν συμβάσεις που συμφωνούν με το προηγούμενο εργασιακό καθεστώς, επικρατεί κλίμα ανησυχίας από διαφοροποιήσεις στη μισθοδοσία μέχρι έντονη και επαναλαμβανόμενη κριτική από τους προϊστάμενους ότι οι εργαζόμενοι ξαφνικά είναι ανεπαρκείς στη δουλειά τους. Το ζήτημα παραμένει ανοιχτό, και οι παρεμβάσεις μας στα καταστήματα συνεχίστηκαν.
Αυτή η εργοδοτική επίθεση των «Παπαγεωργίου» και «Γαλαξία» στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων είναι ένα ακόμα ενδεικτικό επεισόδιο της περιόδου που διανύουμε. Η απάντηση δε μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό από αγώνα, έναν αγώνα που θα δώσουμε οι εργαζόμενοι, έναν αγώνα που για να δοθεί πρέπει να οργανώσουμε μέσα από τα δικά μας όργανα πάλης. Μόνο έτσι θα ξεδιαλύνουμε κάθε αμφιβολία και θα ξεκαθαρίσουμε ποια είναι η κατεύθυνση που μπορεί να προχωρήσει, κόντρα σε λογικές ανάθεσης. Και αυτό δε μπορεί να γίνει χωρίς τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων, χωρίς να έχουν λόγο σε αυτό, χωρίς να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ας συνεχίσουμε να παλεύουμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Παντελής Ν.
