Παλεύουμε για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς στο κόστος της ζωής! Διεκδικούμε 13ο και 14ο μισθό για όλους!

 

ΟΛΟΙ την Τρίτη 3/2 στη στάση εργασίας 12.00-15.00 μ.μ.

 ΟΛΟΙ στη συγκέντρωση στις 12.30 μ.μ. στο ΣτΕ (Σταδίου 27 και Δραγατσανίου)




Ο 13ος και 14ος μισθός δεν είναι φιλοδώρημα, είναι εργατική διεκδίκηση.  Αποτελεί αίτημα εργατικών αγώνων εδώ και 200 χρόνια, μια κατάκτηση που άντεξε σχεδόν έναν αιώνα, που σεβάστηκαν ακόμα και οι δωσίλογοι της κατοχής, για να καταργηθεί στα δύσκολα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων.

Σήμερα, 13 χρόνια μετά από τις 7 Νοεμβρίου του 2012 όπου η κυβέρνηση Σαμαρά τα κατήργησε, η διεκδίκηση των δώρων παραμένει ένα αίτημα επίκαιρο για όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο. Η κυβέρνηση συνεχίζει το σερί λιτότητας και ληστείας του λαϊκού εισοδήματος, συνεχίζει την πολιτική διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, την κατάργηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, την τρομοκρατία με τις συνδικαλιστικές διώξεις και το νέο πειθαρχικό, την απειλή της αξιολόγησης και της άρσης της μονιμότητας. Οι παγωμένοι μισθοί για πάνω από 15 χρόνια, τα ψίχουλα της εφαρμογής του νόμου για τον κατώτατο μισθό και η κοροϊδία των, δήθεν, φορολογικών ελαφρύνσεων δεν μπορούν, σε καμία περίπτωση, να καλύψουν την ακρίβεια, την εκτίναξη των τιμών σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης, τις τεράστιες αυξήσεις σε στέγαση και ενέργεια.

Ωστόσο, το να μπορούμε οι εργαζόμενοι στο δημόσιο να ζούμε με αξιοπρέπεια από τον μισθό μας αποτελεί πολύ σοβαρό ζήτημα για να το εμπιστευόμαστε στα δικαστήρια. Στα ίδια δικαστήρια που κρίνουν όλες τις απεργίες μας παράνομες, διώκουν τους αγωνιστές και ποινικοποιούν τη συλλογική δράση. Τα δικαστήρια που το 2018, στο ΣΤ΄ Τμήμα του ΣτΕ, έκριναν αντισυνταγματική την περικοπή των δώρων για ένα έρθουν, ένα χρόνο μετά, το 2019, στην Ολομέλειά του να κρίνουν οριστικά και αμετάκλητα το αντίθετο. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης, ειδικά όταν κρίνει δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων. Τα αστικά δικαστήρια βρίσκονται στην υπηρεσία της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της εργοδοσίας. Δεν έχουμε, επίσης, καμία αυταπάτη για το αποτέλεσμα που μπορεί να έχουν τέτοιες κινήσεις, ειδικά όταν δεν συνοδεύονται με μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις και χιλιάδες εργαζόμενους στο δρόμο. Ξέρουμε ότι τα δικαστήρια αποφασίζουν υπέρ των εργαζομένων μόνο αν δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά.

 Δεν μπορούμε, επίσης, να εμπιστευτούμε τη διεκδίκηση των δώρων και να περιμένουμε ότι θα έχουμε αποτέλεσμα με μια τρίωρη, παναττική στάση εργασίας, εξ αρχής υπονομευμένη.

 Δεν μπορούμε, τέλος, να την εμπιστευτούμε ούτε στις συνδικαλιστικές ηγεσίες που νομίζουν ότι με τη «πρότυπη» δίκη θα βγουν από τη δύσκολη θέση. Ακόμα και η αλλαγή σκυτάλης στην ΑΔΕΔΥ δεν μας πείθει για το αντίθετο. Η διεκδίκηση των δώρων παραμένει αποκλειστικά στις δικαστικές αίθουσες με μόνη διαφορά ότι στη τρίωρη στάση …στριμώχνεται και μια διαδήλωση στο υπουργείο οικονομικών.

 Μπορούμε, όμως, να εμπιστευτούμε την διεκδίκηση του δικαιώματος του 13ου και 14ου μισθού στον αγώνα και στις κινητοποιήσεις μας, που δεν κρίνονται, ούτε περιορίζονται, σε μια τρίωρη στάση που τα …χωράει όλα, αλλά στον επίμονο παρατεταμένο αγώνα όπου κάθε εργαζόμενος γίνεται κομμάτι της απάντησης, με τα σωματεία μας όργανα πάλης και αγωνιστικής διεξόδου.


ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ