Αίμα εργατών για τα κέρδη των αφεντικών.
Τα «εργατικά ατυχήματα» είναι εγκλήματα της εργοδοσίας.
Εκδήλωση-Συζήτηση Πέμπτη 11/6 στις 19:00 στην Πλατεία Αυδή (Μεταξουργείο)
Δεν προλαβαίνουμε να μετράμε νεκρούς και σακατεμένους. Η εργατική τάξη ματώνει στα μεροκάματα. Πάνω από 200 νεκροί και 332 βαριά τραυματισμένοι στη δουλειά το 2025. Μέχρι και αυτοκτονίες μετά από απολύσεις καταγράφουν τα επίσημα στοιχεία. Πόσα όμως δεν δηλώνονται; Πόσοι τραυματίζονται βαριά και πάνε για τις πρώτες βοήθειες στα κρυφά και στη συνέχεια δεν παίρνουν ούτε αναρρωτική ούτε αποζημίωση;
Η κυβέρνηση δεν καταγράφει στις στατιστικές της για τα «εργατικά ατυχήματα» όσα δεν συμβαίνουν μέσα στους χώρους δουλειάς. Τι κι αν οι συνθήκες δουλειάς είναι που τα προκαλούν; Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο μετανάστης εργάτης στο «εμβληματικό» έργο του Ελληνικού, ο οποίος δούλευε μέχρι και 15ωρα για 7 ημέρες συνεχόμενα, με αποτέλεσμα να πεθάνει ενώ γυρνούσε σπίτι του από τη δουλειά.
Μας σκοτώνουν και κάνουν νόμους τις συνθήκες εξόντωσης μας!
Νομοθετούν 13ωρα, αυξήσεις στα όρια συνταξιοδότησης, εργασία χωρίς συλλογικές συμβάσεις, μισθούς στα τάρταρα, ενώ παράλληλα μας αφαιρούν κάθε τρόπο υπεράσπισης της ίδιας μας της ασφάλειας και της υγείας στους χώρους εργασίας. Μοιάζει κατόρθωμα το να βρεις το δίκιο σου έπειτα από «εργατικό ατύχημα» ή ακόμα χειρότερα αν έχεις συγγενή ο οποίος πέθανε στη δουλειά. Για όλα υπάρχει «ατομική ευθύνη»… Το εργοδοτικό έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ όμως κατέγραψε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο ότι η ασφάλεια στους χώρους εργασίας είναι ευθύνη του κεφαλαίου και της εργοδοσίας, και ότι οι δικές τους επιλογές απειλούν τη δική μας ζωή. Ανέδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο ότι ο μόνος τρόπος να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας είναι να διεκδικήσουμε, να παλέψουμε και να οργανωθούμε.
Θέλουμε δουλειά με ασφάλεια και ζωή με δικαιώματα!
Την Πέμπτη 11/6 στις 19:00 στην πλατεία Αυδή (Μεταξουργείο), συζητάμε για το ζήτημα των «εργατικών ατυχημάτων» - εργοδοτικών εγκλημάτων. Για τα μέτρα προστασίας, για τα σωματεία μας και τους αγώνες που χρειάζονται για να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας, για τις επιτροπές υγιεινής και ασφάλειας και τον ρόλο τους, για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και πώς διεκδικούμε την αναγνώρισή τους και τη βελτίωση των όρων δουλειάς και ασφάλειας.
Από τους εργάτες στα εργοτάξια και τη βιομηχανία μέχρι τους ντελιβεράδες, και από τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ μέχρι τους νοσοκομειακούς, η υγεία και η ασφάλεια στη δουλειά δεν είναι ατομική ευθύνη. Κατοχυρώνεται με αντίσταση και οργάνωση στους χώρους δουλειάς.
