Μεγάλη έκρηξη στο διυλιστήριο της Motol Oil στους Αγίους Θεοδώρους σημειώθηκε μετά τις 11:30 το πρωί της Παρασκευής 9 Οκτώρη, τραυματίζοντας τους εργάτες που βρίσκονταν στο σημείο και δύο από αυτούς πολύ σοβαρά, ίσως θανατηφόρα. Η έκρηξη προκλήθηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών γενικής συντήρησης (shutdown) που έχουν ξεκινήσει εδώ και κάποιες μέρες, με καταγγελίες ότι είχαν προηγηθεί περιστατικά μικρότερης έντασης. Περιστατικά που έδειχναν ότι ετοιμάζονταν οι συνθήκες για το νέο εργοδοτικό έγκλημα. Εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι λίγη ώρα μετά την έκρηξη, διατάχτηκαν να ξαναμπούν στις εγκαταστάσεις για να συνεχίσουν τις εργασίες της γενικής συντήρησης.
Παρότι οι λεπτομέρειες της έκρηξης δεν είναι ακόμα καθαρές, είναι σαφές ότι, όπως πάντα, η πίεση για τη συντόμευση της γενικής συντήρησης είναι εγκληματική. Αυτή η πίεση μεταφράζεται σε κάθε είδους «εκπτώσεις» στην προετοιμασία και την εκτέλεση των εργασιών, σε έναν χώρο γεμάτο από εκρήξιμα αέρια, που απαιτεί ενδελεχείς καθαρισμούς και πλήθος μέτρων για να διασφαλιστεί ουσιαστικά (και όχι απλά σε κάποιο τυπικό χαρτί) ότι μια δουλειά μπορεί να γίνει χωρίς κίνδυνο. Με τις μονάδες παραγωγής σταματημένες, η εργοδοσία παρακολουθεί και υπολογίζει τα εκατομμύρια που «χάνει μέσα από τα χέρια της» κάθε μέρα, ώρα και λεπτό. Ακόμα περισσότερο φέτος, που τα περιθώρια κέρδους των διυλιστηρίων έχουν εκτοξευτεί σε 4πλάσια και 5πλάσια επίπεδα από πχ. πέρσι, χρονιά που τους έφερε έτσι κι αλλιώς ρεκόρ κερδών.
Κατέληξε σήμερα Κυριακή 12/7 ο ένας από τους εργάτες που βγήκαν με εγκαύματα σε όλο τους το σώμα από τη διπλή έκρηξη στην επιχείρηση που δούλευαν στον Ασπρόπυργο το πρωί της Πέμπτης. Η εργατική τάξη θρηνεί το νέο θύμα της εγκληματικής πολιτικής κυβέρνησης και κεφαλαίου.
Είναι ανάγκη να προκηρυχτεί άμεσα απεργία!
Ακουλουθεί η ανακοίνωση που μοίρασε η Ταξική Πορεία σε παρέμβασή της στην περιοχή του Ασπροπύργου:
Οι ζωές λαού και εργατών δεν είναι για ξόδεμα!
Κάτω η πολιτική που δολοφονεί!
3 εργάτες σε κρίσιμη κατάσταση, διασωληνωμένοι στο ΚΑΤ και στο ΓΝΑ Γεννηματάς, και 8 ακόμα τραυματισμένοι είναι το αποτέλεσμα της διπλής έκρηξης σε επιχείρηση σκραπ-συνεργείο στον Ασπρόπυργο το πρωί της Πέμπτης 9 Ιούλη. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν, η πρώτη έκρηξη προκλήθηκε στις 7:40πμ κατά τη διάρκεια εργασιών οξυγονοκόλλησης, αλλά η φωτιά που προκλήθηκε επεκτάθηκε και οδήγησε σε δεύτερη, μεγαλύτερη έκρηξη, η οποία και προκάλεσε τα περισσότερα θύματα. Η φωτιά έκαψε και τις γειτονικές επιχειρήσεις, ενώ οι πυκνοί καπνοί κάλυψαν ολόκληρη την περιοχή του Ασπροπύργου για ώρες.
Πρόκειται για εξαιρετικά σοβαρό βιομηχανικό «ατύχημα» με πολλαπλά θύματα και που θα μπορούσε να είχε εξελιχτεί σε ακόμα μεγαλύτερο έγκλημα με βάση το πλήθος και το είδος των επιχειρήσεων στην περιοχή. Εκτός από το ίδιο το αρχικό περιστατικό, εγκληματικό είναι και το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι δεν απομακρύνθηκαν άμεσα, με αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των θυμάτων. Και ενώ το 112 έστελνε υποτίθεται εντολή εκκένωσης στην περιοχή, οι εργοδότες των γύρω επιχειρήσεων απαγόρευαν στους εργαζόμενους να φύγουν.
Νέο σοβαρό «εργατικό ατύχημα» στο ξενοδοχείο Marbella Elix στην Πέρδικα, το οποίο δεν είναι και το μοναδικό ανεξάρτητα από τα πόσα έχουν δηλωθεί ως τέτοια! Την Τετάρτη που μας πέρασε, ένας νέος συνάδελφος στη συγκεκριμένη ξενοδοχειακή μονάδα υπέστη σοβαρό θερμικό έγκαυμα κατά τη διάρκεια εργασιών καθαρισμού στην κουζίνα.
Πάλι θέλουν να μας πείσουν ότι έφταιγε αυτός και η απροσεξία των εργαζομένων. Το αφήγημα της ατομικής ευθύνης που πλασσάρει το σύστημα, οι εργαζόμενοι πρέπει να το πετάξουμε στον κάδο των σκουπιδιών για να βοηθήσουμε τη δική μας υπόθεση! Πόσες ατομικές ευθύνες μαζεύονται όταν κάθε χρόνο μετράμε εκατοντάδες νεκρούς (δηλωμένους και μη) και πόσες όταν μετράμε χιλιάδες τραυματίες; Γιατί αυτός ο αριθμός των ανθρώπινων ζωών αυξάνεται; Γιατί στον τουρισμό με το που ξεκινάει η σεζόν οι συνθήκες για τους εργαζόμενους γίνονται εφιαλτικές; Η ευθύνη είναι συλλογική και δεν ανήκει σε κανέναν συνάδέλφο. Ανήκει στο κεφάλαιο, στο κράτος του και στις δυνάμεις τους. Που μπροστά στα κέρδη δε λογαριάζουν ούτε μέτρα ασφαλείας ούτε τίποτα και έχουν περάσει ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ τόσους νόμους κομένους και ραμμένους στα μέτρα τους για να μας ξεζουμίζουν, να εντατικοποιούν τη δουλειά και να μας κάνουν λάστιχο!
ΝΕΚΡΟΙ ΚΑΙ ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
Η ΤΑΞΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΡΟΣ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ
Η μαύρη λίστα των νεκρών και σακατεμένων εργατών αυξάνεται με ραγδαίο ρυθμό. 57χρονος καλουπατζής έπεσε σε υπό ανέγερση οικοδομή στο Καναλάκι Πρεβέζης και έχασε τη ζωή του.
19χρονος διανομέας σε γνωστή κρεπερί στο κέντρο των Ιωαννίνων είναι σε κρίσιμη κατάσταση μετά από σοβαρό τροχαίο που είχε στο ωράριό του.
Τα νούμερα καλπάζουν και μαζί η οργή του κόσμου της δουλειάς.
Το σύστημα έχει κάνει σημαία την «ατομική ευθύνη» και την «ατομική διαπραγμάτευση» για να κρύψει-καλύψει ότι ευθύνεται απόλυτα:
Το δικαίωμα στη δουλειά τσακίζεται, και μαζί και το δικαίωμα οι εργαζόμενοι να γυρνάνε από τη δουλειά σώοι.
69 χρόνος αλλοδαπός εργάτης νεκρός μετά από πτώση από μεγάλο ύψος σε υπό ανακαίνιση καταστήματος supermarket στη περιοχή των Αγ. Αποστολών. Το «ατύχημα» συνέβη στις 17:30 το απόγευμα της Δευτέρας, με τον 69 χρόνο να καταλήγει στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Χανίων και να χάνει τη ζωή του τελικά σήμερα το πρωί.
Στην μεγάλη λίστα των θανάτων, που σημειώθηκαν σε εργοτάξια τον τελευταίο καιρό, προστίθεται ένας
63χρονος οδηγός μηχανήματος βαρέως τύπου στις Σκουριές Χαλκιδικής. Ο συνάδερφος εργαζόταν σε
εργολάβο (ΙΝΤΕΡΚΑΤ ΑΕ) που εκτελούσε εργασίες στο εργοτάξιο της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ. Παρά την ηλικία του, δούλευε υπό εξαντλητικές συνθήκες. 10 ώρες τη μέρα, 6 μέρες την εβδομάδα.
Πριν από δύο μήνες, στο ίδιο εργοτάξιο, σημειώθηκε άλλο εργατικό ατύχημα, με αποτέλεσμα τον σοβαρό
τραυματισμό ενός εργαζομένου.
Μία ακόμη εργοδοτική δολοφονία και ένας ακόμη τραυματισμένος εργάτης
Η εργατική τάξη παλεύει καθημερινά με τον θάνατο
Τη Δευτέρα 18 Μάη, άλλος ένας εργάτης έχασε τη ζωή του. Τεχνίτης στον ΔΕΔΔΗΕ, 52 χρόνων και πατέρας τριών παιδιών. Δούλευε σε έργα συντήρησης, σε υποσταθμό των Κάτω Πατησίων, όταν χτυπήθηκε από το ρεύμα και έφυγε ακαριαία από ηλεκτροπληξία…
Το ίδιο πρωί, στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Νέου Μώλου Δραπετσώνας, μεταλλεργάτης της εταιρίας Arco τραυματίστηκε στο κεφάλι ενώ δούλευε σε επισκευή καραβιού.
Ο κατάλογος μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Και θα συνεχίσει να μεγαλώνει όσο οι συνθήκες δουλειάς των εργατών είναι εξοντωτικές, όσο τα ωράρια είναι ατέλειωτα, όσο παραμένει η πίεση της εργοδοσίας και η εμμονή της να αποτινάζει από πάνω της όποιες υποχρεώσεις έχει για την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.
ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΒΑΦΕΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ
Ο 47χρονος εργάτης σε τεχνικό έργο στη Βουνοπλαγιά Ιωαννίνων δεν γύρισε σήμερα σπίτι του.
Καταπλακώθηκε από χώματα σε έργο ομβρίων υδάτων και έχασε τη ζωή του.
Μόλις πέρασαν 2 μήνες από τον θάνατο του 53χρονου που είχε και εκείνος καταπλακωθεί σε έργο στο Κλειστό Άρτας.
Θα τρέξουν να συλλυπηθούν, να πουν για διαλεύκανση, για τήρηση όλων των διαδικασιών, για απονομή των ευθυνών.
Η αλήθεια είναι μία. Οι εργάτες δολοφονούνται στον βωμό του κέρδους. Τα έργα-χρυσωρυχεία για το κεφάλαιο είναι στην πραγματικότητα σφαγεία για την εργατική τάξη. Ωράρια και ρυθμοί δουλειάς εξοντωτικοί, ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας, έλεγχοι για τα μάτια του κόσμου. Η λίστα των νεκρών εργατών καθημερινά μεγαλώνει.
ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ
Ο συγκεκριμένος θάνατος έρχεται μάλιστα λίγες βδομάδες έπειτα από ανάλογο περιστατικό τον Απρίλιο, όταν 27χρονος – μετακλητός από τρίτες χώρες – εργαζόμενος σε ξενοδοχείο της ίδιας περιοχής κατέρρευσε μετά από ανακοπή καρδιάς, κερδίζοντας όμως τελικά τη ζωή του.
Είναι προφανές ότι για τους δεκάδες νεκρούς και σακατεμένους στην τουριστική γαλέρα δεν φταίει η «κακιά η ώρα», ούτε είναι «μεμονωμένα περιστατικά». Είναι αποτέλεσμα της φρικτής πραγματικότητας που βιώνουν ντόπιοι και ξένοι εργαζόμενοι στα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα. Με εξαντλητικούς ρυθμούς δουλειάς για να υπηρετηθεί το «τουριστικό θαύμα», χωρίς μέτρα προστασίας, με μισθούς πείνας και με την ανασφάλεια της απέλασης για τους μετακλητούς εργάτες. Στο κυνήγι του κέρδους από την εργοδοσία, οι εργαζόμενοι θεωρούνται αναλώσιμοι και οι αντεργατικοί νόμοι «λύνουν τα χέρια» τους.
