Πριν ακριβώς ένα χρόνο δύο εργάτες σε πτηνοσφαγεία βρέθηκαν νεκροί στα σπίτια τους ακριβώς μετά τη λήξη της βάρδιας. Τα αίτια του θανάτου τους δε διερευνήθηκαν και η είδηση που έκανε την εμφάνιση της στα τοπικά μέσα ενημέρωσης πολύ γρήγορα ξεχάστηκε.Επρόκειτο για δύο από τους αμέτρητους πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες που δουλεύουν στη χώρα.
Πρόσφυγες που με κίνδυνο της ζωής τους ξεκινάνε το ταξίδι για να φύγουν από χώρες ρημαγμένες από τη φτώχεια και τον πόλεμο. Μπαίνουν σε σαπιοκάραβα και κινδυνεύουν όχι μόνο από τη φουρτουνιασμένη θάλασσα αλλά και το ελληνικό λιμενικό που αδίστακτα τους βουλιάζει στον πάτο του Αιγαίου. Ο διεμβολισμός του φουσκωτού στη Χίου είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα τέτοιων δολοφονιών, που μάλιστα η κυβέρνηση δεν προσπαθεί να κρύψει τον χαρακτήρα του αλλά παραδέχεται ωμά πως πρόκειται για αποφασισμένη πολιτική δολοφονιών. Όσοι καταφέρουν να ξεφύγουν από το θάνατο θα βρεθούν σε κέντρα κράτησης όμοια με φυλακές και πολλοί από αυτούς θα δουλεύουν στα κάτεργα της βιομηχανίας. Οικονομικοί μετανάστες που έρχονται για δουλειά ελπίζοντας σε ένα καλύτερο μέλλον για τους δικούς τους ανθρώπους καταλήγουν θύματα εκμετάλλευσης όχι μόνο από την εργοδοσία αλλά και από υπεργολάβους που συνεργάζονται με το κεφάλαιο με το αζημίωτο για τους βρίσκουν εργατικό δυναμικό.
Το ξεζούμισμα των ξένων εργατών, η υπερεργασία στα χειρότερα πόστα, η εξάντληση, το απάνθρωπο εργασιακό περιβάλλον χωρίς κανένα μέτρο υγιεινής και ασφάλειας αποτελούν κανόνα στα πτηνοσφαγεία και όχι μόνο. Δεν είναι τυχαίο που οι μετανάστες είναι η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων σε αυτά. Ο φόβος απέλασης ή μη ανανέωσης της άδειας παραμονής, ο γλωσσικός φραγμός, η απομόνωση και ο κατακερματισμός τους καθιστά πιο ευάλωτους στην εκμετάλλευση. Πρόκειται για το πιο καταπιεσμένο τμήμα της εργατικής τάξης απογυμνωμένο από κάθε εργασιακό δικαίωμα που υπόκειται στον πιο βάρβαρο εκβιασμό.
Τα τελευταία χρόνια γίνεται μία προσπάθεια από κυβέρνηση και κεφάλαιο να αντιμετωπιστεί κεντρικά το ζήτημα των κενών θέσεων εργασίας στη χώρα. Δηλαδή, να καλυφθούν μαζικά θέσεις εργασίας στη βιομηχανία, τον αγροτικό τομέα αλλά και τον τουρισμό με φθηνά και αναλώσιμα εργατικά χέρια με το ελάχιστο δυνατό κόστος για το κεφάλαιο και με μισθούς πείνας και άθλιες συνθήκες για της εργάτες. Ο πρόσφατα ψηφισμένος αντιμεταναστευτικός νόμος έχει σαν στόχο τη διευκόλυνση και την απλοποίηση της διαδικασίας μετάκλησης εργαζομένων από τρίτες χώρες ενώ σχεδιάζεται η βέλτιστη «αξιοποίηση» των προσφύγων με το δόγμα «όποιος παίρνει άσυλο πρέπει να εργάζεται». Εταιρείες προσωρινής απασχόλησης (ΕΠΑ) σε ρόλο διαμεσολαβητή – δουλεμπόρου έχουν κύκλο εργασιών 500 εκ. στη χώρα κι
αυτό είναι μόνο η αρχή. Χιλιάδες εργάτες από το Μπαγκλαντές στα κάτεργα του τουρισμού, Αιγύπτιοι, Ινδοί και Βιετναμέζοι εργάτες στην αγροτική παραγωγή ενώ δημόσια εκφράζει ο ΣΕΒ ότι χρειάζεται άμεσα η επέκταση των διακρατικών συμφωνιών και στο χώρο της βιομηχανίας.
αυτό είναι μόνο η αρχή. Χιλιάδες εργάτες από το Μπαγκλαντές στα κάτεργα του τουρισμού, Αιγύπτιοι, Ινδοί και Βιετναμέζοι εργάτες στην αγροτική παραγωγή ενώ δημόσια εκφράζει ο ΣΕΒ ότι χρειάζεται άμεσα η επέκταση των διακρατικών συμφωνιών και στο χώρο της βιομηχανίας.
Απέναντι στις ορέξεις του κεφαλαίου που βλέπει τους ξένους εργάτες σαν ευκαιρία να εντείνει την εκμετάλλευση και σχεδιάζει γι’ αυτούς το πιο μαύρο μέλλον μόνη διέξοδος είναι η συλλογική πάλη. Η οργάνωση τους στα σωματεία μέσα από τα οποία θα οργανώσουν την κοινή τους πάλη μαζί με τους ντόπιους εργάτες τόσο για τα δικά τους ιδιαίτερα ζητήματα όσο και για τα συνολικά προβλήματα της εργατικής τάξης στη χώρα. Απέναντι στα ρατσιστικά αφηγήματα που στόχο έχουν τη διάσπαση της εργατικής τάξης και την ενίσχυση της εκμετάλλευσης η μόνη απάντηση είναι η ταξική αλληλεγγύη. Η προοπτική της οργάνωσης και του αγώνα των ξένων εργατών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το επίπεδο συγκρότησης εργατικού κινήματος στη χώρα. Λαμβάνοντας υπόψη τον αρνητικό συσχετισμό αλλά και την πλήρη αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Ωστόσο, η κοινή οργάνωση, αντίσταση και πάλη αποτελούν τον αναγκαίο δρόμο, και μέσα από την ίδια την κίνηση και την ανάπτυξη των αγώνων θα διαμορφωθούν οι απαντήσεις και οι όροι υπέρβασης των σημερινών δυσκολιών.
Μυρτώ Α.
