Όλοι στις συγκεντρώσεις της 28ης Φλεβάρη!
Τρία χρόνια συμπληρώνονται από τη μαύρη επέτειο του εγκλήματος των Τεμπών, που ήταν το αποτέλεσμα της πολιτικής που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Τρία χρόνια μετά και τίποτα δεν έχει αλλάξει. Τρία χρόνια μετά, η πολιτική αυτή είναι ακόμα εδώ και συνεχίζει να δολοφονεί:
· Στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, όπου η εργατική τάξη μέτρησε 5 νεκρές εργάτριες, γιατί η εργοδοσία δεν ήθελε να… «ξοδευτεί» για μέτρα ασφαλείας.
Αγαπητοί σύντροφοι και αγωνιστές,
Χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία για την πραγματοποίηση μιας πανελλήνιας συνάντησης και ευχαριστούμε όλους όσους συμμετείχαν, καθώς και τους διοργανωτές. Η συνάντηση αυτή μπορεί να αποτελέσει σημαντική κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη νέων οργανωτικών προοπτικών σε σχέση με τον αγώνα των εργαζομένων. Σε μια εποχή κλιμακούμενων πολέμων και πολλαπλών κρίσεων, οι συνέπειες των οποίων μετακυλίονται όλο και περισσότερο στην τάξη μας, χρειάζονται αποφασιστικές απαντήσεις, ώστε να μην εξακολουθούμε να χρησιμοποιούμαστε ως «κρέας για τα κανόνια» για το κεφάλαιο.
Αγαπητοί σύντροφοι της «Ταξικής Πορείας»
Από τη Συνδικαλιστική Σχολή «María Cano» θέλουμε να σας στείλουμε έναν ταξικό, αδελφικό και μαχητικό χαιρετισμό, ελπίζοντας ότι όλες οι δραστηριότητές σας και ειδικά η σύσκεψη που θα πραγματοποιηθεί θα είναι απόλυτα επιτυχημένες, για το καλό της εργατικής τάξης της χώρας σας.
Ακόμα ένα εργατικό ατύχημα έρχεται να προστεθεί στην μακροσκελή λίστα. Ένας 49χοχος εργάτης στην γαλακτοβιομηχανία ΜΕΒΓΑΛ τραυματίστηκε σοβαρά στην διάρκεια της βάρδιας του και διακομίστηκε στο νοσοκομείο.
.png)
ΠΡΟΤΑΣΗ
ΚΟΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ :
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΚΑΛΠΗΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ
Ενόψει της διεξαγωγής των εκλογών στο
σωματείο μας και με αφορμή την πιθανή προσπάθεια εφαρμογής της διάταξης του Ν. Χατζηδάκη για
τις ηλεκτρονικές κάλπες, όπως ακριβώς έχει συμβεί σε μια σειρά σωματεία το
προηγούμενο διάστημα (ΣΜΤ Μακεδονίας και άλλα) θεωρούμε ότι πρέπει να ανοίξει η
κουβέντα σε σχέση με το ζήτημα.
Οι ηλεκτρονικές κάλπες στις εκλογές είναι
μόνο το πρώτο μέτρο από μια σειρά διατάξεις του νόμου Χατζηδάκη που δένουν
χειροπόδαρα τα σωματεία και εντείνουν τον ασφυκτικό κρατικό έλεγχο. Ακολουθεί η
υποχρεωτική ηλεκτρονική κάλπη για διεξαγωγή συνέλευσης, καθώς και η εγγραφή του
σωματείου στο ηλεκτρονικό μητρώο ΓΕΜΗΣΟΕ (Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων
Εργαζομένων). Όλα τα παραπάνω θα αποτελούν προϋπόθεση προκειμένου να αναγνωριστεί το σωματείο ως «νόμιμο» και να έχει «δικαίωμα» να κηρύσσει
απεργία, να υπογράφει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας κα. Για παράδειγμα ο νέος
νόμος του υπουργείου για τις ΣΣΕ που ετοιμάζεται να ψηφιστεί στο επόμενο
διάστημα προβλέπει ότι η προσφυγή στον ΟΜΕΔ ή κήρυξη ως υποχρεωτικής μιας ΣΣΕ
προϋποθέτει την εγγραφή στο ΓΕΜΗΟΕ.
Είναι ξεκάθαρο ότι το κράτος επιδιώκει να βάλει για καλά χέρι στα σωματεία και τα συνδικάτα. Επιδιώκει να έχει τη γνώση και τη δυνατότητα να ασκεί ωμούς εκβιασμούς στα σωματεία, την διοίκηση τους και στους εργαζόμενους, να υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την πολιτική διαδικασία, να ασκεί πλήρη έλεγχο στα σωματεία, να βγάζει τις πραγματικές συνελεύσεις και τις απεργίες παράνομες.
713.140 εργαζόμενοι απασχολήθηκαν το 2024 στον τομέα του τουρισμού, ποσοστό 16,5% επί του συνολικού αριθμού εργαζομένων στη χώρα. 184.388 (καταγράφηκαν) οι εποχικά επιδοτούμενοι εργαζόμενοι σε εστίαση και τουρισμό το 2024, την ίδια ώρα που η εργοδοσία του κλάδου κραύγαζε για τις 80.000 κενές θέσεις εργασίας. Η ίδια, μάλιστα, εργοδοσία που βλέπει χρόνο με το χρόνο ιστορικό υψηλό στα κέρδη της (την περίοδο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2025 ξεπέρασαν τα 20 δισ. ευρώ, 9% περισσότερα σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο της περσινής χρονιάς). Πίσω από τη λαμπερή βιτρίνα του τουριστικού θεάματος όμως, κρύβεται η βίαιη πραγματικότητα της ταξικής ανισότητας.
«Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, πράγματι μπορεί να απολυθεί ένας δημόσιος υπάλληλος εάν υποπέσει σε κάποιο σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα, που μπορεί να έχει και ποινική διερεύνηση, που είναι ανεξάρτητη και η διαδικασία η πειθαρχική να οδηγήσει σε απόλυση. Αυτό είναι ένα πράγμα. Αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε είναι εντελώς διαφορετικό. Εμείς δεν πάμε σε μία λογική πειθαρχικού παραπτώματος. Αυτό δεν χρειάζεται αναθεώρηση του Συντάγματος. Εμείς πάμε σε μια λογική αξιολόγησης της αποδοτικότητας, της συνέπειας και όχι απαραιτήτως για να φτάσει στην απόλυση, αλλά ακόμα και στην επιβράβευση…», «Θέλουμε βασικά να κατοχυρωθεί στο Σύνταγμα της χώρας, εφόσον έχουμε τις απαιτούμενες πλειοψηφίες, η έννοια της αξιολόγησης, η οποία να συνδέεται και με τη μονιμότητα στο δημόσιο. Είναι μια πολύ μεγάλη πολιτική μάχη».
Η δήλωση ανήκει στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Π. Μαρινάκη, αναφορικά με την εξαγγελθείσα από τον Κ. Μητσοτάκη πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος και συγκεκριμένα για την άρση μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Παλεύουμε συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς και όχι αντεργατικά εκτρώματα που θα καθιερώνουν το 13ωρο και το φακέλωμα των σωματείων μας
Το ν/σ για τις συλλογικές συμβάσεις είναι αντεργατικό και δεν πρέπει να περάσει.
Η Ταξική Πορεία καλεί στην συγκέντρωση την Παρασκευή 13/2, στη 13:00 στο Σύνταγμα
Με αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας
Με πρόταση της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), το συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας αποφάσισε τελικά μια τετράωρη στάση εργασίας (12:00-16:00) την Παρασκευή 13/2, ημέρα που μπαίνει προς ψήφιση το αντεργατικό νομοσχέδιο για τις ΣΣΕ. Την ίδια απόφαση είχε πάρει και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά. Αποφάσεις που κινούνται στη γραμμή της ΔΑΣ, μη σύγκρουσης και μη αναμέτρησης με το κεφάλαιο και την κυβέρνηση. Όπως και στην προηγούμενη απεργία εν όψει της ψήφισης του βάρβαρου προϋπολογισμού, όπου δεν έβγαλε καν απεργιακό κάλεσμα, έτσι και σε αυτήν την απόφαση κυριαρχεί η λογική της υπονόμευσης της συλλογικής πάλης των εργαζομένων. Άλλωστε, «θα φροντίσουν» οι βουλευτές του ΚΚΕ που ζήτησαν να αποσυρθεί το νομοσχέδιο με βάση τις «αποκαλύψεις» για τις δραστηριότητες του Παναγόπουλου.
Δύο δεκαετίες πίσω, ο Νόμος 2071/1992 (Άρθρα 69-79), με τίτλο «Εκσυγχρονισμός και Οργάνωση Συστήματος Υγείας», υποτίθεται πως θα αποτελούσε ορόσημο για την «ψυχιατρική μεταρρύθμιση» στην Ελλάδα. Μέσα στις διατάξεις του προβλεπόταν η αποασυλοποίηση, η ανάπτυξη εξωνοσοκομειακών δομών, η τομεοποίηση της ψυχικής υγείας και η προστασία των δικαιωμάτων των ασθενών, στοχεύοντας στην κατάργηση του ασύλου, μέσα από ένα θεσµικό πλαίσιο για την ψυχική υγεία συμμορφωμένο προς τις αντίστοιχες νοµοθεσίες των χωρών-µελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λίγα χρόνια νωρίτερα είχε ξεσπάσει το «σκάνδαλο της Λέρου»(δημοσίευση στην εφημερίδα Observer το 1988 με τις φωτογραφίες φρίκης του ψυχιατρείου που θυμίζουν στρατόπεδο συγκέντρωσης), αναγκάζοντας το τότε Υπουργείο Υγείας να αναλάβει μέτρα για τη διαχείριση της πολιτικής συγκυρίας και τον κατευνασμό της διεθνής κατακραυγής, ακολουθώντας η έγκριση δεκάδων προγραμμάτων με ευρωπαϊκή και ελληνική χρηματοδότηση για την εξανθρώπιση των ασύλων. Χαρακτηριστική για την κατάσταση των ψυχιατρείων της χώρας εκείνη την περίοδο, υπήρξε η καταγραφή του Γάλλου ψυχιάτρου Φελίξ Γκουαταρί στο «Ημερολόγιο Λέρου», όπου αναφέρει φτάνοντας στην Ελλάδα ότι αυτό που περίμενε να αντικρίσει στη Λέρο, το βρήκε στο Δαφνί, και μάλιστα πολύ χειρότερα.
Σε ολόκληρο τον κόσμο, η πορεία προς τον Γ’ Π.Π. δίνει τον τόνο όλων των εξελίξεων και φαίνεται πια ότι είναι ένας δρόμος χωρίς επιστροφή. Οι ανταγωνισμοί μεταξύ των ιμπεριαλιστών βαθαίνουν σε γεωπολιτικό, γεωστρατηγικό, οικονομικό επίπεδο. Η αμερικάνικη επιθετικότητα αυξάνεται και παράγει συνεχώς δεδομένα στο πεδίο της αντιπαράθεσής με τον ρωσικό και κινέζικο ιμπεριαλισμό. Η λυκοσυμμαχία της Ε.Ε. πιέζεται. Μέτωπα ανοίγονται καθημερινά, με διαφορετικής έντασης σφοδρότητα και κινδύνους να παραμονεύουν από άκρη σε άκρη της γης. Δεν κλείνει κανένα. Θα αυξάνονται. Κι οι αντιθέσεις θα οξύνονται. Μέχρι οι συμμαχίες και τα στρατόπεδα να φτιαχτούν, μέχρι να είναι όλοι έτοιμοι να κομματιάσουν και να ξαναμοιράσουν τους λαούς του κόσμου.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρούμε μία ανακατανομή στο χώρο της βιομηχανίας, όπου μία σειρά από εταιρείες αλλάζουν χέρια και αγοράζονται από άλλους. Σε μία περίοδο, όπου, σύμφωνα με τον ΣΕΒ, η βιομηχανία βρίσκεται σε αλλεπάλληλες προκλήσεις.
Αυτό το οποίο γίνεται στον κλάδο τροφίμων είναι μία προσπάθεια από κάποιες εταιρείες να γίνουν μονοπώλειο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αγορά της «Νίκας ΑΒΕΕ» που περνά στην «Υφαντής ΑΒΕΕ», όπως και η «Δωδώνη» από τα Ελληνικά Γαλακτοκομεία ΑΕ (Σαράντης), καθώς με την αγορά τους, πλέον οι όμιλοι αυτοί έχουν αποκτήσει όλες τις αντίστοιχες δυνατές παραγωγικές μονάδες στην Ελλάδα.
Το Σάββατο 7 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε εξόρμηση στην Καλαμάτα, με το 4σελιδο, το εφημεριδάκι και την αφίσα, ενόψει της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής Πορείας στις 14 και 15 Φλεβάρη, στην Αθήνα. Η εξόρμηση ξεκίνησε απ' την κεντρική λαϊκή αγορά της Καλαμάτας, που βρίσκονταν σε ώρα αιχμής. Εκεί, η ανταπόκριση του κόσμου στο να πάρει τα έντυπα που μοιράζονταν, ήταν ιδιαίτερα καλή, ενώ με ευκολία ανοίγονταν και συζητήσεις. Ενδεικτικά σημεία του προβληματισμού και της έκφρασης αρκετών ανθρώπων που συναντήσαμε: Το ερώτημα του "τι να κάνουμε" απέναντι στη μαυρίλα που ζούμε. Το αν και τι μπορεί να κάνει ο λαός, αλλά και, γενικά, οι λαοί, απέναντι σ' αυτή την κατάσταση. Η χλεύη απέναντι στον Παναγόπουλο και στους εργατοπατέρες. Το αν και σε τι φάση βρίσκεται η πολιτική συγκρότηση/ανασυγκρότηση του ρεύματος απ' το οποίο προήλθε η Ταξική Πορεία. Πολλά και κρίσιμα ερωτήματα και ζητήματα, που αναδείχθηκαν σε μια απλή επαφή με τον λαϊκό κόσμο!
Οι «αποκαλύψεις» για τις μπίζνες του Παναγόπουλου, προάγγελος μεγαλύτερης επίθεσης στα εργατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα
ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ!
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ!
Περισσεύει η «έκπληξη» αλλά και η προθυμία των αστικών ΜΜΕ για τις «αποκαλύψεις» σχετικά με τις δραστηριότητες του προέδρου της ΓΣΕΕ Παναγόπουλου και διάφορων γύρω από αυτόν. Πρώτη είδηση στα δελτία ειδήσεων οι καταγγελίες για τις διάφορες οικονομικές κομπίνες στις οποίες ήταν χωμένος ο γνωστός εργατοπατέρας της ΠΑΣΚΕ αλλά και η –για χρόνια και επί διαφόρων κυβερνήσεων– γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Άννα Στρατινάκη. «Δεν ήξερε τίποτε» η πολιτική ηγεσία (κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ) τόσα χρόνια για τα δεκάδες εκατομμύρια που διαχειριζόταν η συνδικαλιστική ηγεσία.
Η συζήτηση για την «επαναφορά» των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας άνοιξε από πλευράς συστήματος δυστυχώς, το 2022, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση δημοσίευσε την Οδηγία προς τα κράτη-μέλη της για κάλυψη με ΣΣΕ του 80% των εργαζόμενων σε κάθε χώρα. Στην Ελλάδα, η Οδηγία ενσωματώθηκε στη νομοθεσία το 2024, με τον νέο τότε νόμο για τον καθορισμό του Κατώτατου Μισθού (σύμφωνα με μαθηματικό αλγόριθμο και πάντα στα όρια των «αντοχών» της οικονομίας), ενώ φέτος επανέρχεται το ζήτημα των ΣΣΕ με την κακόφημη Κοινωνική Συμφωνία της Κεραμέως.
Η εργασιακή πραγματικότητα στους ΟΤΑ δεν είναι αποτέλεσμα «αστοχιών» ή κακής διοίκησης. Είναι προϊόν μιας συνειδητής, ταξικής πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει μετατραπεί σε εργασιακό πειραματόζωο, σε χώρο δοκιμής των πιο βάρβαρων μορφών ελαστικής εργασίας και σε προθάλαμο ιδιωτικοποίησης δημόσιων υπηρεσιών.
Οι ΟΤΑ λειτουργούν ως θερμοκήπιο κατάργησης της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Συμβασιούχοι, έκτακτοι, εργαζόμενοι ΕΣΠΑ και «ωφελούμενοι», εργαζόμενοι με μπλοκάκι, εργαζόμενοι μέσω εργολάβων, συγκροτούν έναν κατακερματισμένο κόσμο εργασίας, χωρίς δικαιώματα, χωρίς σταθερότητα, χωρίς συλλογική προστασία.
Την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε τρίωρη παναττική στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ για το ζήτημα της διεκδίκησης του 13ου και 14ου μισθού και συγκέντρωση έξω από το ΣτΕ. Εκεί βρέθηκαν μερικές εκατοντάδες εργαζόμενοι και ακολούθησε πορεία προς το υπουργείο οικονομικών στην πλατεία Συντάγματος.
Η πρώτη δύναμη της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) στην ΑΔΕΔΥ συνεχίζει, όσον
αφορά στη διεκδίκηση του 13ου και 14ου μισθού, την ίδια αποτυχημένη συνταγή της
προηγούμενης ηγεσίας, την οποία, μάλιστα μέχρι τώρα, καταδίκαζε.
Κάλεσε την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου, τρίωρη παναττική στάση
εργασίας με αίτημα να… συντομεύσει το ΣτΕ την έκδοση της απόφασης της περίφημης
πρότυπης δίκης. Μια κινητοποίηση υπονομευμένη εξ αρχής για ένα αίτημα που η
ΑΔΕΔΥ έχει αναγορεύσει σε μοναδική «μάχη των μαχών» εδώ και μήνες!!
Εδώ και 12 χρόνια οι συνδικαλιστικές ηγεσίες «παλεύουν»
την επαναφορά των δώρων μέσω των δικαστηρίων. Έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες
των εργαζομένων στη πρότυπη δίκη, τη στιγμή μάλιστα που όλα δείχνουν από την
αρχή, ότι η απόφαση θα είναι αρνητική. Εξάλλου το ΣτΕ ήταν αυτό που έβγαλε
συνταγματικά τα μνημόνια, που θεώρησε συνταγματική την περικοπή των δώρων. Τι
θα το έκανε τώρα να αλλάξει γνώμη; και σίγουρα όχι μια τρίωρη στάση εργασίας στην
Αττική που καλά-καλά δεν ενημερώθηκαν οι εργαζόμενοι ότι γίνεται. Και μάλιστα στη
συγκέντρωση έξω από το ΣτΕ ακούστηκε από το μικρόφωνο, ότι θα προσφύγουν και στο …ευρωπαϊκό δικαστήριο.
Η διεκδίκηση του 13ου και 14ου μισθού πρέπει να γίνει υπόθεση των εργαζομένων. Ο μόνος τρόπος για να κερδίσουν είναι οι μαζικοί, παρατεταμένοι και οργανωμένοι αγώνες.
Τον Ιούνιο του 2025, ξεκίνησε ένας δίκαιος εργατικός αγώνας στα Ε/Γ-Ο/Γ πλοία της Αδριατικής. Η ΠΕΝΕΝ, το σωματείο των ναυτών, ξεκίνησε με 24ωρη απεργία, που τελικά διήρκησε 10 συνεχόμενες ημέρες. Με καθημερινές Γενικές Συνελεύσεις, οι ναύτες και λοστρόμοι ομόφωνα αντιστεκόντουσαν στον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ – εφοπλιστές) και στην Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (ΠΝΟ), που όχι μόνο δεν στήριζε, αλλά υπονόμευε τον αγώνα τους. Μέσα σε 10 μέρες, όλες οι απεργίες τους κυρήχθηκαν παράνομες, ενώ το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Πάτρας και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ εμφανίστηκαν μετά την τέταρτη μέρα, έπειτα από πολλή πίεση. Η Ταξική Πορεία υπήρξε εκεί από την πρώτη στιγμή και στήριξε τα δίκαια αιτήματα των ναυτεργατών, στήριζε την περιφρούρηση της απεργίας και είχε άμεση επαφή με τους ναυτεργάτες τόσο στην Πάτρα, όσο και στην Ηγουμενίτσα.
Τη δολοφονική αντεργατική πολιτική κράτους και κεφαλαίου, που οδήγησε στην έκρηξη και τον θάνατο των 5 εργατριών στη βιομηχανία «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στα Τρίκαλα, κατήγγειλαν οι εκατοντάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες που συγκεντρώθηκαν τη Δευτέρα 2/2 στο Σύνταγμα και πορεύτηκαν, υπό αστυνομικό κλοιό, μέχρι τα Προπύλαια.
Ήδη πριν ξεκινήσει η συγκέντρωση, η κυβέρνηση είχε παρατάξει αστυνομικούς σε όλο το μήκος της Λεωφόρου Αμαλίας απέναντι από τη Βουλή. Σύντομα οι «ήπιες» αστυνομικές δυνάμεις αντικαταστάθηκαν από ροπαλοφόρους με ασπίδες, με σαφή την επιχείρηση τρομοκράτησης. Η γραμμή της κυβέρνησης απέναντι στην καταγγελία του πολύνεκρου εργοδοτικού εγκλήματος είναι συνεπής με την πολιτική που οδήγησε σ' αυτό: οι εργαζόμενοι πρέπει να σκύβουν το κεφάλι και να υπομένουν σιωπηλοί την καταδίκη τους στην υπηρεσία του κεφαλαίου.
Δυνάμεις που παρεμβαίνουν στο κίνημα και στα σωματεία, με πρώτο το ΠΑΜΕ, χαρακτηρίζονται από μία λογική που λέει ότι ένα “αγωνιστικό” ΔΣ, μπορεί να υποκαταστήσει τις μαζικές, συλλογικές διαδικασίες των σωματείων. Μάλιστα, στα σωματεία που ελέγχουν αυτές οι δυνάμεις, είτε επιχειρησιακά είτε κλαδικά, φροντίζουν στην πράξη να μην εμπλέκουν τους εργαζόμενους στις διαδικασίες των σωματείων, να τα μετατρέπουν σε πεδία στα οποία δεν υπάρχει ουσιαστική πολιτική συζήτηση που να προχωράει την πάλη τους, αλλά και να καθιστούν το ζήτημα της υπογραφής συλλογικής σύμβασης εργασίας ένα ζήτημα που αφορά απλώς και μόνον το ΔΣ.
Με αφορμή την απόφαση του πολυεθνικού κολοσσού της INDITEX για κλείσιμο δεκάδων καταστημάτων ανά τον κόσμο και την απόλυση εκατοντάδων εργαζομένων, η ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ βρέθηκε στο -υπό κλείσιμο- κατάστημα της πόλης, εκφράζοντας την αλληλεγγύη της στις υπό απόλυση συναδέλφισσες. Με πανό και προκήρυξη προσπάθησε να αναδείξει το ζήτημα στον κόσμο αλλά και την αναγκαιότητα του μαζικού συλλογικού αγώνα στις εργαζόμενες.
Άστραψε και βρόντηξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ενάντια στο κίνημα των τυμβωρύχων, όπως το ονόμασε, που αντί να σιωπήσει μπροστά στο νέο εργοδοτικό έγκλημά στο εργοστάσιο της Βιολάντα ανέφερε ότι οι νεκροί στους χώρους δουλειάς μόνο το 2025 είναι 201!! Ένα νούμερο ρεκόρ, μέχρι στιγμής, γιατί όπως δείχνουν τα στοιχεία οι νεκροί αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο κάθε χρονιά.
Σύμφωνα με την κυβέρνηση, σε εργατικά δυστυχήματα την περασμένη χρονιά, έχασαν τη ζωή τους μόλις 47 άνθρωποι, γεγονός που μας κατατάσσει τρίτους από το τέλος στην Ε.Ε.
ΟΛΟΙ την Τρίτη 3/2 στη στάση εργασίας 12.00-15.00 μ.μ.
Ο 13ος και 14ος μισθός δεν είναι φιλοδώρημα, είναι εργατική διεκδίκηση. Αποτελεί αίτημα εργατικών αγώνων εδώ και 200 χρόνια, μια κατάκτηση που άντεξε σχεδόν έναν αιώνα, που σεβάστηκαν ακόμα και οι δωσίλογοι της κατοχής, για να καταργηθεί στα δύσκολα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων.
Σήμερα, 13 χρόνια μετά από τις 7 Νοεμβρίου του 2012 όπου η κυβέρνηση Σαμαρά τα κατήργησε, η διεκδίκηση των δώρων παραμένει ένα αίτημα επίκαιρο για όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο. Η κυβέρνηση συνεχίζει το σερί λιτότητας και ληστείας του λαϊκού εισοδήματος, συνεχίζει την πολιτική διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, την κατάργηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, την τρομοκρατία με τις συνδικαλιστικές διώξεις και το νέο πειθαρχικό, την απειλή της αξιολόγησης και της άρσης της μονιμότητας. Οι παγωμένοι μισθοί για πάνω από 15 χρόνια, τα ψίχουλα της εφαρμογής του νόμου για τον κατώτατο μισθό και η κοροϊδία των, δήθεν, φορολογικών ελαφρύνσεων δεν μπορούν, σε καμία περίπτωση, να καλύψουν την ακρίβεια, την εκτίναξη των τιμών σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης, τις τεράστιες αυξήσεις σε στέγαση και ενέργεια.
Τα δύο τελευταία χρόνια, στα σωματεία έχουμε έρθει αντιμέτωποι με το κατάπτυστο μέτρο του νόμου Χατζηδάκη για το υποχρεωτικό στήσιμο ηλεκτρονικών καλπών στις εκλογικές διαδικασίες. Οι ηλεκτρονικές κάλπες, στην ουσία, αποτελούν μέτρο χτυπήματος της ίδιας της ύπαρξης του σωματείου, καθώς μέσω αυτών παρεμβαίνει το κράτος στο εσωτερικό του. Και σωματείο ισχυρό δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν είναι ανεξάρτητο από το κράτος. Ταυτόχρονα, σε ιδεολογικό επίπεδο, σε συνδυασμό με τις τηλεσυνελεύσεις και την τηλεργασία, ενισχύεται η περαιτέρω αποξένωση και ο απομονωτισμός των εργαζομένων, και όχι η ενεργή συμμετοχή τους στις διαδικασίες των σωματείων.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 12:00 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ!
Όχι άλλο αίμα για τα κέρδη του κεφαλαίου!
Οι εργάτες δεν είναι αναλώσιμοι!
Δουλειά με ουσιαστική ασφάλεια, με ανθρώπινους ρυθμούς, με αξιοπρεπείς μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες μας!
Κανένας χώρος δουλειάς σε λειτουργία χωρίς ασφάλεια για τους εργαζόμενους!
Κάτω η εγκληματική αντεργατική πολιτική!
Παρασκευή 30/1 στις 19:00 στο άγαλμα Βενιζέλου.
1. Είναι αλήθεια πως ο πιο καθοριστικός παράγοντας σε όλες τις κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων είναι η μαζική συμμετοχή των λιμενεργατών σε αυτές, σε όλα τα επίπεδα (συνελεύσεις, απεργιακές συγκεντρώσεις, τοπικές μοτοπορείες, παρεμβάσεις κ.ο.κ.). Σε όποια κρίσιμη φάση των κινητοποιήσεων, από το 2014 που ιδρύθηκε η ΕΝΕΔΕΠ και την κατάκτηση των πρώτων δικαιωμάτων, τη δολοφονία του Δημήτρη Δαγκλή και τις αποφασιστικές απεργίες, μέχρι και τις κινητοποιήσεις για την υπογραφή της ΣΣΕ, η αποφασιστική και μαζική συμμετοχή των λιμενεργατών, χωρίς ταλαντεύσεις και με ξεκάθαρα ταξικά κριτήρια, είναι αυτή που ως τώρα έχει φέρει κάποια αποτελέσματα και κάποιες νίκες και θα είναι αυτή που θα καθορίσει τις επόμενες. Με λίγα λόγια, αν δεν υπήρχε η μαζική συμμετοχή των εργαζομένων, δεν θα υπήρχε ούτε το σωματείο ούτε οι όποιες κατακτήσεις.
Για τον ίδιο λόγο που μας αφορούν οι διαγραφές των φοιτητών, τα εργατικά ατυχήματα- εργοδοτικά εγκλήματα, οι απολύσεις και η καταστολή. Για τους ίδιους λόγους που μας αφορούν οι δηλώσεις Τραμπ για επέμβαση στη Γροιλανδία, η απαγωγή Μαδούρο, η γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης, οι νεκροί διαδηλωτές στο Ιράν, οι δολοφονίες στη Μινεάπολη και οι ανοιχτές απειλές για τρίτο παγκόσμιο πόλεμο.
Γιατί το ιμπεριαλιστικό καπιταλιστικό σύστημα δεν γνωρίζει πατρίδα, έχει το ίδιο σκληρό εκμεταλλευτικό πρόσωπο παντού και το μόνο που τάζει στους λαούς είναι φτώχια και τρομοκρατία.
Η Ταξική Πορεία καλεί στη συγκέντρωση καταγγελίας του νέου εργοδοτικού εγκλήματος στη βιομηχανία "Βιολάντα" την Δευτέρα 26/1 στις 6:00 μμ στην πλατεία Ρήγα Φεραίου στα Τρίκαλα και συμμετοχή στην παντρικαλινή απεργία που κάλεσε το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων με συγκέντρωση την Τρίτη 27/1 στις 11:00 πμ στην πλατεία Ρήγα Φεραίου.
Ο θρήνος δεν είναι στα Τρίκαλα
Είναι μέσα σε κάθε εργατικό σπίτι!
Ποιος να δώσει απάντηση και εξηγήσεις; Ποιος έλεγχος; Ποια ανάκριση;
Ποια μέτρα ασφαλείας; Ποιοι δείκτες οικονομίας ;
Η εργατική τάξη γνωρίζει καλά για τα ματωμένα μεροκάματα.
Ξέρει καλά για την έκρηξη, για τα καζάνια, για τη σκαλωσιά, για το σκάμμα, για την άσφαλτο. Δεν υπάρχει κυβέρνηση, ελεγκτικός μηχανισμός για να φρενάρει τη δίψα του κεφαλαίου για κέρδος. Απέναντι και με τους κεφαλαιοκράτες είναι αυτοί και οι νόμοι τους. Δεν υπάρχει καμιά κουβέντα για τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών έξω από τα δικαιωματα των μανάδων της εργατικής τάξης που δίνουν τη ζωή τους στην εργασία.
Σε κάθε σπίτι εργάτη, Έλληνα και μετανάστη, απ’ άκρη σ’ άκρη στη χώρα, ο πόνος και ο φόβος πρέπει να γίνουν οργή και αγώνας. Πόλεμος στον πόλεμο των εκμεταλλευτών! Οργάνωση και πάλη!
Η ζωή μας έχει αξία. Η δύναμή μας κατακτά το δικαίωμα στη ζωή και στη δουλειά.
Έτσι θα πληρώσουν οι ένοχοι. Σε ένα τέτοιο κίνημα θα λογοδοτήσουν γι’ αυτά τα εγκλήματα.
Θάνος, μέλος Ταξικής Πορείας
ΕΚΡΗΞΗ & ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ!
Δεν είναι «τραγωδία», είναι έγκλημα της εργοδοσίας!
Συγκλονισμένοι οι εργαζόμενοι της χώρας παρακολουθήσαμε 4 συναδέλφισσές μας να καίγονται ζωντανές στο εργοστάσιο «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στα Τρίκαλα, πιθανότατα ακόμα μία που εξακολουθεί να αγνοείται, και άλλες τόσες να κινδυνεύουν ή να καταλήγουν στο νοσοκομείο. Στο εργοστάσιο που λειτουργούσε τη νύχτα της Κυριακής, η έκρηξη διέλυσε μια ολόκληρη πτέρυγα και ακούστηκε μέχρι την πόλη των Τρικάλων, έξι χιλιόμετρα μακριά. Τα ΜΜΕ του συστήματος θα προσπαθήσουν να παρουσιάσουν το γεγονός ως «τραγωδία» η οποία «απλώς συνέβη» γιατί «ήταν η κακιά στιγμή». Είναι η ίδια δικαιολογία που ακούμε σε κάθε παρόμοιο έγκλημα. Αποτελεί την καλύτερη συγκάλυψη των πραγματικών ενόχων και δολοφόνων.
Ένοχος και δολοφόνος είναι το κεφάλαιο και η πολιτική του κέρδους
Η Ταξική Πορεία διοργανώνει ανοιχτή σύσκεψη στη Θεσσαλονίκη,
ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ!
Μόνο οι εργατικοί αγώνες μπορούν ν’ ανοίξουν τον δρόμο για πραγματικές ΣΣΕ με δικαιώματα!
Το καινούριο νομοσχέδιο της κυβέρνησης με βάση τη συμφωνία της με τη ΓΣΕΕ, τον ΣΕΒ και τις μεγάλες εργοδοτικές ενώσεις σχετικά με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, είναι αντεργατικό:
Όλοι στην απεργία στις 21 Ιανουαρίου!
Να νεκρώσουν τα σκαμάτα - εργοτάξια!
Να επαναπροσληφθούν οι εργαζόμενοι που έληξαν οι συμβάσεις τους στις 31 Δεκεμβρίου!
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους!
Συγκέντρωση: 11:00πμ, υπουργείο Εσωτερικών (Λεωφ. Βασ. Σοφίας)
Παράλληλα, ανοίγει η διαδικασία διαλόγου. Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενα συμβολής σας στον διάλογο στο email taxikiporeia@gmail.com με την ένδειξη "Διάλογος". Τα κείμενα του διαλόγου θα δημοσιεύονται στον χώρο διαλόγου της ιστοσελίδας.
ΤΟ ΝΕΟ ΤΟΠΙΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤA
Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων και οι νόμοι που την προώθησαν
Η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης
Συλλογικές συμβάσεις και συλλογικός αγώνας
Η κατάσταση των εργαζομένων στο δημόσιο
Το νέο τοπίο για τους εργαζόμενους στην Περίθαλψη
ΣΕ ΠΟΙΑ ΒΑΣΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ;
Πώς βλέπουν οι εργαζόμενοι τα σωματεία
Η κυριαρχία των ρεφορμιστικών απόψεων και του εικονικού συνδικαλισμού έρχεται από το παρελθόν
Υποταγή στην αστική νομιμότητα ή ταξική πάλη;
Πώς θα εμπνευστεί ξανά ο κόσμος της δουλειάς στην πάλη του ενάντια στον ταξικό εχθρό;
Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων και οι νόμοι που την προώθησαν
Η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης
Συλλογικές συμβάσεις και συλλογικός αγώνας
Η κατάσταση των εργαζομένων στο δημόσιο
Το νέο τοπίο για τους εργαζόμενους στην Περίθαλψη
Πώς βλέπουν οι εργαζόμενοι τα σωματεία
Η κυριαρχία των ρεφορμιστικών απόψεων και του εικονικού συνδικαλισμού έρχεται από το παρελθόν
Υποταγή στην αστική νομιμότητα ή ταξική πάλη;
Πώς θα εμπνευστεί ξανά ο κόσμος της δουλειάς στην πάλη του ενάντια στον ταξικό εχθρό;
Οι περίπου 1.700 εργαζόμενοι της εταιρείας, σε Αθήνα και Σάπες, ζουν και εργάζονται με το φόβο της επισφάλειας και της απόλυσης εδώ και μήνες. Οι αποφάσεις των διοικήσεων που έχουν οδηγήσει την εταιρεία σε αυτή την κατάσταση, σε καμία περίπτωση δεν αφορούν τους εργαζόμενους. Οι διοικήσεις, που διαδέχονταν η μια την άλλη, κάθε φορά αποκόμιζαν τεράστια κέρδη. Από τον μόχθο των εργαζόμενων έβγαλαν δισεκατομμύρια τα τελευταία 20 χρόνια.
Οι εργαζόμενοι είναι οι μόνοι που δεν ευθύνονται και τώρα φορτώνονται όλα τα βάρη στην πλάτη τους. Χρόνια τώρα η διοίκηση καλούσε τους εργαζόμενους να «βάλουν πλάτη» για να μπορέσει η εταιρεία να ξεπεράσει κάθε φορά κάποιο «πρόβλημα». Διπλές και τριπλές συνεχόμενες βάρδιες έφτασαν να κάνουν οι εργαζόμενοι στις Σάπες το προηγούμενο διάστημα. Υποχρεωτική εργασία τα Σαββατοκύριακα για τους εργάτες στην παραγωγή, απλήρωτες υπερωρίες, καμία αύξηση για μια ολόκληρη δεκαετία, εργατικά ατυχήματα που οφείλονταν στα ελλιπή μέτρα ασφάλειας και την εντατικοποίηση των ρυθμών της δουλειάς, αποσιωπούνταν για χρόνια.
Στις 12-1 στη συνεδρίαση της νέας Εκτελεστικής Επιτροπής (Ε.Ε.) της ΑΔΕΔΥ, η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), πρώτη δύναμη πλέον, πρότεινε «αντιπροσωπευτικό- αναλογικό προεδρείο που θα αποτυπώνει τα αποτελέσματα του Συνεδρίου». Λογική συνέχεια αφού, λίγες μόλις ημέρες πριν, στις 19-12, πολύ άνετα είχε ήδη προχωρήσει σε συγκρότηση κοινού προεδρείου του Γενικού Συμβουλίου (Γ.Σ.) με ΔΑΚΕ (ΝΔ), ΔΗΣΥΠ (ΠΑΣΟΚ), ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ) και Συνδικαλιστική Ανατροπή (ΠΟΕ-ΟΤΑ).
Θα προσπεράσουμε το γεγονός ότι αυτή είναι η προσφιλής τακτική της ΔΑΣ (και του ΠΑΜΕ) όπου δεν έχει απόλυτη ψηφοφορία, την οποία, βέβαια...ξεχνάει όταν ελέγχει τους συσχετισμούς και θα μείνουμε στο ότι πρότεινε κοινό προεδρείο στις δυνάμεις της ΔΑΚΕ, της ΔΗΣΥΠ και ΕΑΕΚ. Δηλαδή σε αυτούς που ευθύνονται για την κατάσταση διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος, αυτούς που στήριξαν και στηρίζουν όλες τις κυβερνήσεις στην επίθεσή τους στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Σε αυτούς, εν τέλει, τους οποίους η ίδια η ΔΑΣ, υποκριτικά καταγγέλλει για «τα έργα και τις ημέρες τους», για το ότι «έκοβαν τούρτα για να γιορτάσουν τα γενέθλια του υπουργού υγείας», για «συμμαχία προθύμων για να στηρίξουν την αντιλαϊκή αντεργατική πολιτική και την οικονομία του πολέμου που ματώνει τους λαούς» και για την «κοινή τους στάση στα κύρια ζητήματα όπως στον κρατικό προϋπολογισμό»!
Παρέμβαση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 10/1 στο εργοτάξιο του Ελληνικού, στο τέλος της βάρδιας, για τα εργοδοτικά εγκλήματα. Κολλήθηκε η παραπάνω αφίσα και μοιράστηκε η ακόλουθη ανακοίνωση,στα ελληνικά και τα Αραβικά: Ταξική Πορεία
Ο ισπανικός κολοσσός INDITEX, ιδιοκτήτης των ZARA, BERSHKA, MASSIMO DUTTI κ.α. προχωρά στο κλείσιμο μιας σειράς καταστημάτων που λειτουργούν στην Ελλάδα. Οι κινήσεις αυτές είναι μέρος ενός σχεδίου που εφαρμόζει η μεγάλη πολυεθνική, που σαν αποτέλεσμα έχει το κλείσιμο εκατοντάδων καταστημάτων και brands σε ολόκληρο τον κόσμο. Το πρώτο τρίμηνο του 2025 η ZARA έβαλε λουκέτο σε 52 καταστήματα στην Ισπανία και πάνω από 100 στον υπόλοιπο κόσμο. Η INDITEX προωθεί αυτήν την πολιτική της και στην Ελλάδα καταδικάζοντας στην ανεργία τους εργαζομένους της.
Αυτές οι αντιδραστικές εξελίξεις γίνονται στο όνομα των απωλειών που είχε ο όμιλος των τεράστιων υπερκερδών τα τελευταία χρόνια. Την ίδια ώρα και παρά τα κλεισίματα ο όμιλος καταγράφει άνοδο στις πωλήσεις 1,5% (8.3 δις) και κέρδη αυξημένα κατά 0,3% (1.3 δις). Τα λουκέτα και οι απολύσεις σαν στόχο έχουν την περαιτέρω αύξηση των κερδών του ομίλου, ακόμα και αν ένα μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων βρεθεί στο δρόμο χωρίς δουλειά και εισόδημα.
.jpeg)
