Ολοκληρώθηκαν την Τετάρτη 17/3 οι εκλογές του ΣΜΤ. Οι εκλογές διήρκησαν 3 μέρες με τις κεντρικές κάλπες να έχουν στηθεί στην Αθήνα στο κτήριο του ΤΕΕ αλλά και στο εργοτάξιο του Ελληνικού. Την πρώτη μέρα διεξήχθησαν οι εκλογικές διαδικασίες στα παραρτήματα του σωματείου σε Λάρισα, Πάτρα, Ηράκλειο και Χανιά. Στις φετινές εκλογές εμφανίζεται μια δυναμική περίπου ίδια με την προηγούμενη καταγραφή. Πρώτη δύναμη παραμένει η ΕΣΑΚ (ΠΑΜΕ), με την ΑΡΙΣ να συμμετέχει στο ψηφοδέλτιό της, με ποσοστό 39,7%. Δεύτερη η Αριστερή Πρωτ. Τεχν. (ΝΑΡ-ΟΚΔΕ Σπ.) με ποσοστό 29,1%. Ακολουθεί η Barricada (Αναμέτρηση, Μετάβαση, ΔΕΑ) η οποία σημειώνει πτώση με ποσοστό 15,9%, η Συνάρτηση (Νέα Αριστερά) η οποία ξαναπαίρνει την έδρα που είχε χάσει το 2024 με ποσοστό 6,5%, η ΣΑΜΙΤ (ΑΡΑΣ) η οποία στις προηγούμενες εκλογές κατέβαινε με την Barricada με ποσοστό 5,4%, η Ταξική Πορεία η οποία ανεβαίνει στις 49 ψήφους με ποσοστό 2,1% και τέλος η ΕΡΓΑΣ (Μ-Λ ΚΚΕ) που καταγράφει 10 ψήφους και ποσοστό 0,4%.
Οι εκλογές αυτές έγιναν στο φόντο της συζήτησης που ταλανίζει καιρό το σωματείο για το ζήτημα της συλλογικής σύμβασης. Ο αγώνας για υπογραφή ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου έχει βρεθεί σε σημαντικά αδιέξοδα εδώ και αρκετό καιρό, αφού βρίσκει απέναντί του τη βάρβαρη αντεργατική επίθεση που εξελίσσεται στους χώρους εργασίας. Ταυτόχρονα η εργοδοσία του κλάδου εμφανίζεται απελευθερωμένη να εφαρμόζει τον εργασιακό μεσαίωνα με δεκάδες νεκρούς και σακατεμένους εν ώρα εργασίας στα μεγάλα εργοτάξια της χώρας. Την ίδια στιγμή, με κεντρική ευθύνη της ΕΣΑΚ-ΠΑΜΕ, κυριαρχεί μια κατεύθυνση τόσο στο ΣΜΤ όσο και συνολικά στα σωματεία του κλάδου που δεν μπορεί να ενσωματώσει τις διεκδικήσεις των εργατών και των εργαζόμενων του κλάδου και ταυτόχρονα να δημιουργήσει όρους πίεσης προς την εργοδοσία.
Ενδεικτική της κατάστασης είναι η πρόσφατη εκλογοαπολογιστική συνέλευση και ο τρόπος που τοποθετείται στο σώμα η πλειοψηφούσα ΕΣΑΚ. Από τη μία έντονοι βερμπαλισμοί για την «αλλαγή των συσχετισμών» και την «αντεπίθεση» που εξελίσσεται μέσα από τη δράση του ΠΑΜΕ και από την άλλη η πραγματικότητα και πολλαπλές αδυναμίες. Οι δεκάδες αντεργατικοί νόμοι που περνάνε κατά ριπάς «χωρίς να ανοίγει ρουθούνι», ενώ στον κλάδο μετά από 5 χρόνια πάλης για ΣΣΕ, η εργοδοσία ΔΕΝ συζήτα καν, ΔΕΝ δέχεται υποχωρήσεις ακριβώς γιατί δεν νιώθει καμία ουσιαστική πίεση όταν οι κλαδικές απεργίες είναι υπόθεση μερικών δεκάδων μελών.
Επιπλέον, η συμμετοχή μερικών δεκάδων στην κάλπη που στήθηκε στο
Ελληνικό μαρτυράει ότι, παρά την ανησυχία
που υπάρχει με βάσει τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και τους θανάτους εργατών
εν ώρα εργασίας, υπάρχει μεγάλο κενό το οποίο το σωματείο με την στάση των
κυρίαρχων δυνάμεων δεν μπορεί να καλύψει.
Την ίδια στιγμή και μέσα σε ένα τέτοιο
κλίμα η επικέντρωση της ΑΠΤ στην
αντιπαράθεση για το ζήτημα των κρατικοποιήσεων και των προτάσεων σχετικά με αυτές
(γραμμή με την οποία συμφωνούσαν και όλες οι υπόλοιπες δυνάμεις) είναι ξεκάθαρο
ότι μετατοπίζει το επίκεντρο της πίεσης στα γνωστά «συνολικότερα» ζητήματα σαν προϋπόθεση για τη νικηφόρα έκβαση κάθε αγώνα. Αντίστοιχα είναι τα ζητήματα γύρω από το κεντρικό
αίτημα του σωματείου 7ωρο-5ήμερο – Μείωση του εργάσιμου χρόνου που συμφωνούν όλες
οι δυνάμεις του σωματείου. Το σωματείο προωθεί ένα τέτοιο κεντρικό αίτημα σε ενεστώτα χρόνο, ενώ το μόνο που
διασφαλίζεται στον κλάδο είναι το 60ωρο (10 ώρες ημερησίως, 6ημέρες τη βδομάδα).
Η Ταξική Πορεία κατέγραψε αύξηση καταγράφοντας 49 ψήφους, το οποίο δείχνει ότι υπάρχει μια συστηματική δουλειά από ένα δυναμικό το οποίο προσπαθεί να ανοίξει ζητήματα πάλης στον κλάδο. Όλο το προηγούμενο διάστημα προσπάθησε να θέσει το ζήτημα της ανάγκης εμπλοκής της βάσης του κλάδου με τον αγώνα για ΣΣΕ. Την προώθηση με κάθε τρόπο των διεκδικήσεων του κλάδου εντός των μικρών και μεγάλων εργασιακών χώρων. Σε αυτή την κατεύθυνση παρέμβηκε σε εργοτάξια και εργασιακούς χώρους ανοίγοντας το ζήτημα της ΣΣΕ, των αυξήσεων στους μισθούς άλλα και το ζήτημα της κατοχύρωσης του 5ήμερου-8ωρου. Ιδιαίτερα για το ζήτημα του νόμου Χατζηδάκη και την εφαρμογή των ηλεκτρονικών καλπών, έχοντας υπόψη τη στάση των δυνάμεων σε άλλα σωματεία (ΕΚΑ, ΑΔΕΔΥ, ΣΕΤΗΠ), η Ταξική Πορεία πήρε την πρωτοβουλία και κατέθεσε πρόταση- ψήφισμα στη ΓΣ για τη μη εφαρμογή του μέτρου για τις ηλεκτρονικές κάλπες. Πρόταση η οποία υπερψηφίστηκε και στηρίχτηκε από όλες τις δυνάμεις, ακόμα και την ΕΣΑΚ, η οποία σε αρκετά σωματεία και εργατικά κέντρα έχει εφαρμόσει τον νόμο Χατζηδάκη και τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες. Σε αυτή την κατεύθυνση θα κινηθούμε και το επόμενο διάστημα θέλοντας να δώσουμε ζωή στις διαδικασίες του σωματείου και να ενισχύσουμε την πάλη των εργαζομένων του κλάδου.
