Ακόμα δεν έκλεισε τρίμηνο από την παραχώρηση-ξεπούλημα της Εγνατίας και το Σάββατο το μεσημέρι 2 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ένας εκ των οποίων εν ώρα υπηρεσίας στον ίδιο τον αυτοκινητόδρομο. Για άλλη μία φορά προσπαθούν να μας πείσουν ότι ήταν η κακιά η ώρα, το χαλάζι και η ατομική ευθύνη. Όμως πλέον δεν υπάρχει κανείς που να μην πέρασε τους τελευταίους μήνες από την Εγνατία και να μην αναγνωρίζει πως ήταν θέμα χρόνου να συμβεί. Η κοροϊδία πάνω στους νεκρούς εργαζόμενους δεν περνάει. Τα έκαναν όλα και συνεχίζουν να τα κάνουν με μοναδικό κριτήριο τη μεγιστοποίηση των κερδών των ντόπιων και ξένων αρπακτικών του μεγάλου εργολαβικού/κατασκευαστικού κεφαλαίου. Μπροστά στα κέρδη όχι απλά δεν λογαριάζουν την ασφάλεια των εργαζομένων και των πολιτών που διέρχονται αλλά για να τα μεγαλώσουν μας βλέπουν σαν κόστος και αναλώσιμους.
Να μη συνηθίσουμε τον σύγχρονο μεσαίωνα!
Η ανακοίνωση του ΔΣ του συλλόγου εργαζομένων στην Εγνατία Οδό ΑΕ δεν μπορεί με συλλυπητήρια στους συγγενείς των θυμάτων να κρύψει τις ευθύνες του. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, μικρές και μεγάλες, όχι μόνο δεν συγκροτούν αντιστάσεις και διεκδικήσεις απέναντι στο κράτος και την εργοδοσία για τους όρους δουλειάς και τα εργοδοτικά εγκλήματα, αλλά αρκούνται σε απλά δελτία τύπου.
Η οργή και η αγανάκτηση των εργαζομένων πρέπει να γίνει οργάνωση και μαζικός παρατεταμένος αγώνας. Αγώνας για δουλειά με δικαιώματα και αγώνας για την ίδια τη ζωή μας.
