Όλοι στις συγκεντρώσεις της 28ης Φλεβάρη!
Τρία χρόνια συμπληρώνονται από τη μαύρη επέτειο του εγκλήματος των Τεμπών, που ήταν το αποτέλεσμα της πολιτικής που βάζει το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Τρία χρόνια μετά και τίποτα δεν έχει αλλάξει. Τρία χρόνια μετά, η πολιτική αυτή είναι ακόμα εδώ και συνεχίζει να δολοφονεί:
· Στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, όπου η εργατική τάξη μέτρησε 5 νεκρές εργάτριες, γιατί η εργοδοσία δεν ήθελε να… «ξοδευτεί» για μέτρα ασφαλείας.
· Στους χώρους δουλειάς, στα εργοτάξια που δεν τηρούν τους κανόνες ασφαλείας, στους δρόμους όπου οι ντελιβεράδες τρέχουν για το μεροκάματο, αυξάνονται τα εργατικά «ατυχήματα» (στην πραγματικότητα είναι εργοδοτικές δολοφονίες).
· Στις εγκληματικές ελλείψεις του κρατικού μηχανισμού σε υγεία, παιδεία, αντιπλημμυρικά έργα, πυροπροστασία και κάθε είδους υποδομή που αφορά τον εργαζόμενο λαό, τη στιγμή που η κρατική καταστολή είναι πλήρως εξοπλισμένη. Τη στιγμή που το μεγάλο κεφάλαιο αυξάνει κάθε μέρα τα κέρδη του.
· Στη Χίο, όπου το σκάφος του λιμενικού μακέλεψε ανθρώπους κυνηγημένους από τη φτώχεια και τον πόλεμο, εργαζόμενους, οικογένειες και παιδιά.
· Σε όλον τον κόσμο γύρω μας, είναι το ίδιο σύστημα που σπέρνει θάνατο και πόλεμο για να μοιραστούν ξανά οι αγορές, με την κυβέρνηση μας μπλέκει βαθύτερα τη χώρα μας σε αυτούς τους ανταγωνισμούς, ετοιμαζόμενη να στείλει στρατό στη Γάζα, για να συμμετέχει στη γενοκτονία ενός λαού.
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΕΝΟΧΟΙ;
Ένοχοι είναι η πλουτοκρατία, η Ευρωπαϊκή Ένωση, όλο το πολιτικό προσωπικό και όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν, το δικαστικό, αστυνομικό και δημοσιογραφικό σύστημα που τους υπηρετεί.
Ένοχος είναι η πολιτική του καπιταλιστικού κέρδους, που καταδικάζει την μεγάλη εργαζόμενη πλειοψηφία στην εξαθλίωση, με μισθούς που δεν φτάνουν για νοίκι, ρεύμα και τρόφιμα, ενώ μια μικρή μειοψηφία ζει πλουσιοπάροχα με τον πλούτο που παράγουμε.
Πραγματική δικαιοσύνη δεν είναι απλώς η τιμωρία κάποιων παραγόντων αλλά να έχει λαός δικαιώματα, κατακτήσεις, να μπορεί να ζει από τη δουλειά του, για να μην μετράει άλλες ανθρώπινες ζωές λες και είμαστε αναλώσιμοι.
Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!
Η πραγματική δύναμη βρίσκεται στο δρόμο, στην οργάνωση, στον αγώνα. Το κατέβασμα του λαού στο δρόμο ήταν αυτό που τρόμαξε το σύστημα και ανέδειξε το έγκλημα των Τεμπών. Τα μπλόκα των αγροτών ήταν που ανάγκασαν την κυβέρνηση σε παραχωρήσεις. Τρία χρόνια μετά η δύναμη μας παραμένει στο δρόμο.
Όχι στον κάθε επίδοξο παλιό και νέο «σωτήρα», διαχειριστή του συστήματος, όχι σε αυτούς που θέλουν να αλλάξουν μια κυβέρνηση με μία άλλη και η πολιτική να παραμένει η ίδια.
Όχι στην ξεπουλημένη ΓΣΕΕ που ξέρει καλά να «κάνει δουλειές» με τις κυβερνήσεις αλλά όχι να κάνει αγώνες και κινητοποιήσεις.
Όχι στο ΠΑΜΕ-ΚΚΕ που κρατάει τους αγώνες μέχρι εκεί που να μην ενοχλείται το σύστημα και τους κλείνει όταν αρχίζουν να γίνονται επικίνδυνοι.
Στην καθημερινή οργάνωση, στα σωματεία, στις συνελεύσεις: εκεί βρίσκεται το οξυγόνο, η ελπίδα και η προοπτική. Τρία χρόνια μετά, να γεμίσουμε ξανά τους δρόμους και τις πλατείες:
· ΓΙΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ, ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ!
· ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ, ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΔΙΑΚΙΩΜΑΤΑ!
· ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ, ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ!
