Συνάδελφοι,
είμαστε εμείς που κινούμε την τουριστική οικονομία της πόλης, από τα ξενοδοχεία τα εστιατόρια τα μικρά μαγαζιά και τα delivery. Πάνω στον ιδρώτα μας πατάει η κερδοφορία τους. Πάνω στα σπαστά και εξαντλητικά ωράρια. Πάνω στα 10ωρα και 12ωρα ''αφού τώρα έχει δουλειά τι να κάνουμε''. Πάνω στα δύο και τρία πόστα που καλύπτουμε «γιατί δεν έχει και πολλή δουλειά, τι να πάρω άτομο» Πάνω στην εντατικοποίηση της δουλειάς, με το διάλειμμα να θεωρείται πολυτέλεια. Με δώρα και άδειες κουτσουρεμένα αφού «εντάξει έχει και καλά πουρμπουάρ εδώ». Με αποτέλεσμα τα εγκλήματα της εργοδοσίας να διαδέχονται το ένα το άλλο. Ένας νεκρός εργαζόμενος κάθε μέρα, αλλά «εντάξει μωρέ πέρασε κι αυτός το stop».
Αυτή την πραγματικότητα έχουν διαμορφώσει η εργοδοσία και το κεφάλαιο με την επίθεσή τους. Αυτήν εξυπηρετούν και νομοθετούν οι κυβερνήσεις τους με απανωτούς αντεργατικούς νόμους που τσακίζουν τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις και αυξάνουν την κερδοφορία τους.












