ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ!
ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΜΑΣ!
ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΜΕ ΚΟΙΝΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/11, ΣΤΙΣ 12:00μ, ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ!
Συνάδελφοι,
Η επίθεση στα εργασιακά και υγειονομικά δικαιώματα κλιμακώνεται. Οι μισθοί δεν καλύπτουν το κόστος ζωής, ενώ η ακρίβεια σαρώνει. Η υποστελέχωση χτυπάει κόκκινο. Οι βασανιστικές αναμονές και νοσηλείες των ασθενών λόγω των ελλείψεων, αυξάνονται. Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων στην κατεύθυνση του υποταγμένου εργαζόμενου-λάστιχο, επεκτείνεται.
Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, φαίνεται να σπάει ο πάγος που είχαν επιβάλλει για καιρό ο κυρίαρχος εργοδοτικός-κυβερνητικός και ρεφορμιστικός συνδικαλισμός στους εργαζόμενους στο χώρο του νοσοκομείου μας. Πλάι στη συνεχώς διευρυνόμενη και διογκούμενη καθημερινή αγανάκτηση, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αντιδρούν και αντιστέκονται στα αποτελέσματα της κυρίαρχης πολιτικής στα τμήματα και τους χώρους τους, αναζητώντας όλο και πιο συχνά συλλογική έκφραση και διεκδίκηση. Ενδεικτικά:
- Στη ΜΤΝ, οι συνάδελφοι αντιδρούν και καταγγέλλουν τις ακάλυπτες βάρδιες με το προβλεπόμενο προσωπικό και αντί για παρατυπίες και μπαλώματα, διεκδικούν επαρκή στελέχωση.
- Στην Τεχνική Υπηρεσία, καταγγέλλονται η ακραία υποστελέχωση και οι κίνδυνοι που αυτή επιφέρει, με το ταυτόχρονο αίτημα για άμεση κάλυψη των κενών και μάλιστα με όρους κατεπείγοντος στα κρίσιμα πόστα.
- 123 συνάδελφοί μας, με κείμενο συλλογής υπογραφών, απαιτούν την απόσυρση της υπουργικής απόφασης για την ηλεκτρονική γραφειοκρατία συνταγογράφησης για νοσηλευόμενους ασθενείς, καταγγέλλοντας τα χτυπήματα και τους κινδύνους που επιφέρει και καλώντας σε κοινές διεκδικήσεις.
- Οι συνάδελφοι στα εργαστήρια, με απανωτές κινητοποιήσεις ενάντια στις συνεχείς και επικίνδυνες μετακινήσεις, απαιτούν την απόσυρση της άδικης διοικητικής απόφασης (rotation), άμεσες προσλήψεις και μόνιμη και σταθερή εργασία.
- Η πειθαρχική ποινή που επιβλήθηκε από την πλευρά της διοίκησης στη διευθύντρια του αιματολογικού, είναι η κορυφή του παγόβουνου και ένας ακόμη δείκτης του πώς διοίκηση, υπουργείο, κυβέρνηση εφαρμόζουν και σκοπεύουν να συνεχίσουν την πολιτική τους.
Συνάδελφοι,
Αυτή η πολιτική έχει κοινή ρίζα και φορείς προώθησης. Για αυτό χρειάζεται οι αντιστάσεις και οι αντιδράσεις μας να μαζικοποιηθούν, να συνενωθούν και να δυναμώσουν.
Οι εστίες αντίστασης και διεκδίκησης δεν πρέπει να εκτονώνονται στην ανάθεση στους «ειδικούς». Στις στημένες συναντήσεις με τον αντίπαλο για τη «διαπραγμάτευση» και την προτασεολογία της σφαγής των δικαιωμάτων μας. Στον εικονικό συνδικαλισμό των τηλεοπτικού τύπου εμφανίσεων και των εκλογικών και κοινοβουλευτικών αυταπατών, των προτάσεων νόμου και επερωτήσεων στη Βουλή. Αυτός ο συνδικαλισμός είναι που μας έφερε ως εδώ και που δεν έχει τίποτα να προσφέρει στους εργαζόμενους πέρα από προβλήματα. Ο ίδιος συνδικαλισμός, πλάι στον επίσημο αστικό συνδικαλισμό (ΓΣΕΕ) που λάμπει δια της αφωνίας του, προσπαθούν η απεργία στις 25/11, να λειτουργήσει σαν «μία από τα ίδια», σαν απλά μια βαλβίδα εκτόνωσης των προβλημάτων σε μια σειρά χώρους δουλειάς του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, εδώ και σχεδόν δύο μήνες. Την ίδια στιγμή που μια σειρά εργαζόμενοι και η νεολαία έδειξαν τις διαθέσεις τους για αγώνα στις κινητοποιήσεις στις 21/10, ενώ η επίθεση σαρώνει σε μια σειρά χώρους.
Οι μαζικοί αγώνες δείχνουν τον δρόμο..
Την ίδια στιγμή σε πολλές χώρες του πλανήτη, οι εργαζόμενοι, από το Μπαγκλαντές έως τη Γαλλία, την Αλβανία, την Ισπανία και την Ιταλία, βγαίνουν ορμητικά στο προσκήνιο. Στέκονται στο πλάι της νεολαίας που συχνά δρα σαν πυροκροτητής κινημάτων, αναμετρούνται με την κρατική καταστολή και τρομοκρατία και δημιουργούν σοβαρούς πονοκεφάλους στα αστικά επιτελεία και πολιτικά συστήματα κατακτώντας ήδη μια σειρά νίκες και οπισθοχωρήσεις από τους συστημικούς εκφραστές. Νίκες που αφορούν μια σειρά από εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, με κεντρικό άξονα τις αυξήσεις στους μισθούς. Νίκες αποτέλεσμα μαζικών και επίμονων κινητοποιήσεων που δεν υποκύπτουν πολιτικά στις σειρήνες των διαλόγων που στήνουν κυβερνήσεις, υπουργεία, εργοδότες μαζί με ξεπουλημένες εργοδοτικές, κυβερνητικές και ρεφορμιστικές ηγεσίες συνδικάτων.
Συνάδελφοι,
Σε αυτό το πλαίσιο, η απεργία στις 25/11 μπορεί και πρέπει να μην αποτελέσει «μία από τα ίδια». Κόντρα σε όσους τη θέλουν «τουφεκιά», οι εργαζόμενοι μπορούν να βαδίσουν έναν άλλο δρόμο. Εκείνον της μαζικής εμπλοκής στο προσκήνιο και της οργάνωσης της πάλης τους. Όπως δείχνουν μια σειρά χώρες στον πλανήτη, οι μαζικοί και παρατεταμένοι αγώνες μπορούν να φέρουν νίκες. Η προοπτική των εστιών αντίστασης και διεκδίκησης, δεν είναι η συνδιαλλαγή και η απογοήτευση. Είναι η συνένωση τους σε ένα κοινό μέτωπο αντίστασης και πάλης, η κεντρική μετωπική αντιπαράθεση με την κυρίαρχη πολιτική. Η συνεχής οικοδόμηση αυτού του μετώπου σε κάθε χώρο δουλειάς, σπουδών και ζωής του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας, με τους εργαζόμενους βασικό υποκείμενο αυτής της πάλης.
Με το βλέμμα στην απεργία στις 25/11 αλλά και μετά από αυτήν, μέσα από τη συμμετοχή μας στη γενική συνέλευση στις 13/11 και τη συζήτηση σε αυτήν, να κάνουμε βήματα οργάνωσης, παίρνοντας συγκεκριμένες αποφάσεις βημάτων συγκρότησης της πάλης μας:
- Για αυξήσεις μισθών που να καλύπτουν το κόστος ζωής.
- Για μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού / Μονιμοποίηση των συμβασιούχων.
- Για ίση-πλήρη και δωρεάν περίθαλψη για όλο το λαό.
- Κόντρα στη φασιστικοποίηση και την κρατική τρομοκρατία.
