ΠΕΙΡΑΙΑΣ: Ανταπόκριση από την απεργία της 30/10

 

Στις 30/10 πραγματοποιήθηκε διεθνής απεργία, σε πάνω από 100 λιμάνια σε όλο τον κόσμο, με κεντρικό σύνθημα «δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο». Η απεργία πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία των ρεφορμιστικών συνδικάτων όπως αυτών του ΠΑΜΕ στην Ελλάδα, της USB στην Ιταλία, της CGT στη Γαλλία κ.ά. Το γεγονός από μόνο του φανερώνει το πόσο πιεστική είναι η κατάσταση με τις πολεμικές εξελίξεις αλλά και την επίθεση στους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Στον Πειραιά πραγματοποιήθηκε προσυγκέντρωση στις 9:15πμ στην Αγία Τριάδα και κεντρική συγκέντρωση στο Δημοτικό Θέατρο στις 10:00πμ. Η Ταξική Πορεία συμμετείχε με πανό και συνθήματα στην προσυγκέντρωση που καλούσε η ΠΕΝΕΝ και εργατικές, αριστερές συλλογικότητες και με πορεία κατευθύνθηκε στο Δημοτικό Θέατρο, όπου είχαν συγκεντρωθεί κυρίως τα σωματεία του ΠΑΜΕ, απεργοί λιμενεργάτες, εργαζόμενοι στον ΟΣΕ κ.ά. όπως και δημόσιοι υπάλληλοι που συμμετείχαν στη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ.

 

Αφού έγιναν ομιλίες και μεταδόθηκαν χαιρετισμοί από τις αντίστοιχες κινητοποιήσεις στα λιμάνια της Ιταλίας, της Γαλλίας και αλλού, πραγματοποιήθηκε μαζική διαδήλωση με περίπου 2.000 κόσμου στους δρόμους του Πειραιά, που κατέληξε στο λιμάνι.

Η συγκέντρωση και η πορεία ήταν μαζικές για τα δεδομένα της περιόδου και με βάση το γεγονός ότι, κατά κύριο λόγο, κινήθηκε από το ΠΑΜΕ με τα προβληματικά χαρακτηριστικά με τα οποία κινείται αυτήν την περίοδο. Δηλαδή όλο το προηγούμενο διάστημα η όποια κίνηση και όποιο ζήτημα προέκυπτε σε κάθε κλάδο μετατεθόταν για την απεργία των λιμενεργατών στις 30/10 και χωρίς λογική συνέχειας. Άλλωστε αυτό είναι και το βασικό ζήτημα μετά από μια τέτοια κινητοποίηση. Αν θα βρει δηλαδή άμεση αγωνιστική συνέχεια το επόμενο διάστημα ή θα λειτουργήσει σαν κινητοποίηση εκτόνωσης ενός δυναμικού. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για την επερχόμενη απεργία στις 25 του Νοέμβρη, η οποία έχει αρχίσει και δουλεύεται με παρόμοια χαρακτηριστικά από το ΠΑΜΕ.

Ενδεικτικές ήταν οι τοποθετήσεις των εκπροσώπων από τα σωματεία που μίλησαν από την εξέδρα στη συγκέντρωση. Ο Μ. Μπεκρής, πρόεδρος του Ε.Κ. Πειραιά και της ΕΝΕΔΕΠ για παράδειγμα στην τοποθέτησή του, ενώ ανέφερε το ζήτημα της φιλίας του τουρκικού και ελληνικού λαού “Πιο συγκεκριμένα, σε μια περίοδο έντασης των ελληνοτουρκικών ανταγωνισμών, έθεσε το ότι η αλληλεγγύη ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους εργαζόμενους δεν είναι απλώς μια ανθρώπινη χειρονομία. Είναι αναγκαιότητα για να υπερασπιστούμε τα κοινά μας συμφέροντα….”

Κατέληξε στο ότι “… Γι’ αυτό και αν χρειαστεί να υπερασπιστούμε τις οικογένειές μας, τα σπίτια μας και τις υποδομές που χτίζουμε και βάζουμε σε κίνηση με τη δουλειά μας, θα το κάνουμε βγάζοντας από τη μέση τις αιτίες που μας οδηγούν στο πολεμικό μακελειό.” !!!!!

Για την Ταξική Πορεία η συγκεκριμένη απεργία έπρεπε να θέσει σοβαρά πολιτικά ζητήματα. Το ζήτημα του πολέμου, των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων στον πλανήτη, το Παλαιστινιακό, την εξάρτηση και εμπλοκή της χώρας μας, αλλά και τα ζητήματα των πολεμικών εξοπλισμών, της ακρίβειας, των μισθών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Το ζήτημα όμως της αντιπολεμικής και αντιιμπεριαλιστικής πάλης όπως και του αντιδραστικού ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού δεν μπορούν να αφήνονται στον ρεφορμισμό και την λάθος κατεύθυνση που βάζει και με την οποία προσπαθεί να παντρέψει την αλληλεγγύη των εργαζομένων με τα αντιδραστικά εθνικιστικά κηρύγματα της αστικής τάξης.