ΕΝΩ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΤΑΙ!
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΑΤΥΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ! ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ!
Με θρασύτατες δηλώσεις τα κυβερνητικά στελέχη υποτιμάνε το λαό και κοροϊδεύουν με τη φτώχεια που μας έχουν επιβάλει. «Ποια ακρίβεια; Οι δρόμοι είναι γεμάτοι.» δηλώνει ο βουλευτής Κουλκουδίνας. Στο ίδιο πνεύμα ο υπουργός υγείας Γεωργιάδης θα ήθελε να χειροκροτούμε για τα κονδύλια του ΕΣΠΑ που τάισε τους εργολάβους του ανακαινίζοντας τα ΤΕΠ. Μόνο που η πραγματικότητα των κατάκοπων και φτωχοποιημένων υγειονομικών και των ανεκπλήρωτων λαϊκών αναγκών δεν προσπερνιέται. Η υποστελέχωση και ο μη εξοπλισμός όλων των υγειονομικών μονάδων για το λαό δεν είναι απλά μία διαπίστωση που γίνεται για αντιπολιτευτικούς προεκλογικούς λόγους. Είναι το καθημερινό τρέξιμο, ο μισθός που τελειώνει στη μέση του μήνα, η εντατικοποίηση και η τρομοκρατία. Είναι η πολύωρη αναμονή στα ΤΕΠ, τα ράντζα που πλημμυρίζουν τους διαδρόμους, το χέρι που μπαίνει βαθιά στην τσέπη. Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε υγειονομικοί και λαός και που πρέπει να αντιμετωπίσουμε.
Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του συστήματος, των κυβερνώντων και αντιπολιτευόμενων κομμάτων του. Η πολιτική που επιτίθεται στα εργασιακά μας δικαιώματα και στο δικαίωμα του λαού σε ίση πλήρη και δωρεάν περίθαλψη. Απέναντι σε αυτή μόνη διέξοδος είναι η οργάνωση της πάλης μας και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.
Οι μετακινήσεις που προσπαθεί να επιβάλει η διοίκηση στα εργαστήρια του νοσοκομείου μας είναι πολύ σημαντικό ζήτημα και μας αφορά όλους. Γιατί είναι η τακτική που η διοίκηση του νοσοκομείου υπηρετώντας την κυβερνητική πολιτική υλοποιεί την περαιτέρω υποστελέχωση, το χτύπημα στο δικαίωμά μας στη μόνιμη και σταθερή δουλειά υποτιμώντας ακόμα περισσότερο τις παρεχόμενες υπηρεσίες περίθαλψης.
Οι μετακινήσεις είναι η συνταγή για την κάλυψη των κενών των υποστελεχομένων μονάδων και πόστων φορτώνοντας τα βάρη στους υφιστάμενους εργαζόμενους και με απώτερο στόχο τη συγχώνευση των πόστων. Ήδη με τις εργολαβίες, τους συμβασιούχους, τους επικουρικούς γιατρούς, την ειδικότητα των νοσηλευτών έχουν καταφέρει να αλώσουν το δικαίωμα τόσο στο σταθερό πόστο όσο και στη μονιμότητα, κάνοντας τους συναδέλφους διαφόρων ειδικοτήτων λάστιχο. Με όπλο την αξιολόγηση και με στόχο την άρση της μονιμότητας στόχος τους είναι η εφαρμογή των μετακινήσεων και στους νοσηλευτές εργαστηριακούς κλπ. Έτσι ξεστέλιωσαν και τα νοσοκομεία της περιφέρειας φτάνοντας να έχουν μέχρι και έναν νοσηλευτή ανά κλινική, ένα εργαστηριακό για όλα τα τμήματα και ένα γιατρό για τομέα.
Η στελέχωση και η μόνιμη και σταθερή δουλειά είναι βασικό δικαίωμα των εργαζόμενων που υπερασπίζουν τη ζωή και αποτελούν όρο ποιοτικών υπηρεσιών.
Οι επιδιώξεις της διοίκησης πρέπει να μας βρουν μαζικά απέναντί τους.
- Συνάδερφοι, πρέπει να είναι καθαρό ΄
- Δεν πρόκειται για καμία εκπαίδευση. Δεν τους έπιασε ο πόνος να μας μορφώσουν στα καλά καθούμενα. Είναι τακτική της διοίκησης για συγκάλυψη των προθέσεών της. Δεν έχουμε καμιά δουλειά να υπαναχωρούμε στο αφήγημά της, πόσο μάλλον να μπαίνουμε σε συζήτηση περί νομιμότητας ή στοχοθεσίας της εκπαίδευσης. Οι εργαζόμενοι δεν είναι ούτε αφελείς ούτε κορόιδα!
- Το δίκιο μας και το δικαίωμά μας δεν θα το υπερασπιστεί κανένας φορέας του διοικητικού μηχανισμού. Η αξιολόγηση και οι απευθείας διορισμοί έχουν φροντίσει τα όποια επιστημονικά όργανα και προϊστάμενοι να υπηρετούν την κυβερνητική πολιτική. Αλλιώς εκθρονίζονται ή διώκονται μέχρι να ευθυγραμμιστούν!
- Δεν είναι ζήτημα διαπραγμάτευσης. Πού άραγε σκοπεύουν οι συναντήσεις με τον διοικητή «εκπρόσωπων των εργαζομένων» στις οποίες επιμένουν οι συνάδελφοι του ΠΑΜΕ χαρακτηρίζοντάς τες μάλιστα και ως «κλιμάκωση»; Έχουν αυταπάτες ότι θα μεταπείσουν την διοίκηση που «δεν ξέρει τι κάνει» ή εκμεταλλεύονται τις αγωνίες των εργαζόμενων σπέρνοντας αυταπάτες; Η μόνη δήλωση που έχουμε να ακούσουμε από τον διοικητή είναι αν μπροστά στο αίτημα των εργαζομένων παίρνει πίσω την εντολή μετακίνησης. Αν όχι, όπως και περιμέναμε, ο μόνος δρόμος είναι η μαζικοποίηση των αγώνων μας.
Το ξεπούλημα της αποθήκης σε εργολάβο, οι μετακινήσεις στα εργαστήρια, η νέα επιβολή της ηλεκτρονικής γραφειοκρατίας της κοστολόγησης και του ελέγχου που εφαρμόζουν αποτελούν μόνο τις τελευταίες εκφράσεις της πολιτικής της επίθεσης στο νοσοκομείο μας. Το σίγουρο είναι ότι δεν θα είναι οι τελευταίες αν δεν βάλουμε φραγμό με την πάλη μας. Η μαζικοποίηση και ο οργάνωση της αντίστασής μας είναι αναγκαία. Όπως και το πολιτικό ξεκαθάρισμα.
