Το απόγευμα της Πέμπτης 15 Οκτωβρίου πραγματοποίησαν συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος Σωματεία Εργαζομένων, Σύλλογοι Συνταξιούχων και Συλλογικότητες με κεντρικό αίτημα την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και τις αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Η συγκεκριμένη κινητοποίηση αποφασίστηκε την Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου σε ανοιχτή σύσκεψη σωματείων, συνδικαλιστών και εργαζομένων και εντάχθηκε στο πλαίσιο της Πανελλαδικής Ημέρας Δράσης με αντίστοιχη συγκέντρωση στην Καμάρα της Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησε διαδήλωση στο Υπουργείο Εργασίας για την
καταγγελία του εγκλήματος της νέας δολοφονικής έκρηξης στο εργοστάσιο της Motor
Oil και πορεία στο Υπουργείο Οικονομικών στην πλατεία Συντάγματος. Η Ταξική Πορεία
συμμετείχε στη συγκέντρωση, παρέμβηκε με τοποθέτηση και μοίρασε την ακόλουθη
ανακοίνωση:
στο κόστος της ζωής!
Διεκδικούμε 13ο και 14ο μισθό για όλους!
Πίσω από την «δημοσιονομική πειθαρχία» κρύβεται η ακόρεστη δίψα των καπιταλιστών-ιμπεριαλιστών για όλο και περισσότερα κέρδη από τη δική μας εργασία. Πίσω από τα ματωμένα πλεονάσματα κρύβεται το ξεζούμισμα της χώρας από την ΕΕ με τους ληστρικούς όρους δανεισμού και αποπληρωμής του χρέους. Πίσω από τις «αντοχές της οικονομίας», που θέλουν να τις κατοχυρώσουν και στο Σύνταγμα, βρίσκονται τα εξοπλιστικά ΝΑΤΟ-ΕΕ και η προετοιμασία των ιμπεριαλιστών για ένα νέο παγκόσμιο μακελειό, με τη χώρα μας να είναι πλήρως εμπλεκόμενη.
Ο 13ος και ο 14ος μισθός δεν είναι «δώρο», ούτε προνόμιο και
φιλοδώρημα. Είναι εργατική διεκδίκηση εδώ και 200 χρόνια, μια κατάκτηση που
άντεξε σχεδόν έναν αιώνα, για να καταργηθεί στα δύσκολα χρόνια της κρίσης και
των μνημονίων. Και κυρίως, δεν χαρίστηκε από κυβερνήσεις και δικαστήρια. Επιβλήθηκε
όταν η εργατική πάλη έγινε αρκετά ισχυρή ώστε το πολιτικό κόστος της άρνησης να
γίνει μεγαλύτερο από το κόστος της υποχώρησης.
Η ανάγκη των εργαζόμενων μαζών να ζουν από τη δουλειά τους,
τη δουλειά που είναι η μόνη που παράγει τον κοινωνικό πλούτο και την ιλιγγιώδη
κερδοφορία των αφεντικών, δεν μπαίνει ούτε σε «κοστολόγηση», ούτε σε «διάλογο».
Είναι υπόθεση οργανωμένης πάλης από τη μεριά της εργατικής τάξης ενάντια στον
ταξικό της εχθρό, που μπορεί να διεξαχθεί στο μοναδικό πεδίο που μπορούν να
ορίσουν οι εργαζόμενοι σε αυτή την κοινωνία: το πεδίο του ανυποχώρητου ταξικού
απεργιακού αγώνα.
Σε αυτή τη διαδικασία, δεν υπάρχουν «ουδέτεροι». Είτε είσαι
με τα συμφέροντα της αστικής τάξης και εξυπηρετείς τη διαιώνιση της εξαθλίωσης,
είτε είσαι με τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και δεν αποδέχεσαι αυτή την
πολιτική συνολικά. Όλα τα αστικά κόμματα ορκίζονται πίστη στην ΕΕ, στην
καπιταλιστική κερδοφορία, στη δημοσιοοικονομική προσαρμογή. Σύμμαχος στο πλευρό
τους στέκονται οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που, με τη στάση τους,
κάνουν πλάτες για να περνά αυτή η πολιτική και σαμποτάρουν ανοιχτά την πάλη των
εργαζόμενων. Ανάχωμα στέκονται και οι ρεφορμιστές του ΠΑΜΕ-ΔΑΣ που έχουν
κηρύξει παύση των αγώνων ενόψει εκλογών και σέρνουν το εργατικό κίνημα πίσω από
προτάσεις νόμου, σκορπώντας αυταπάτες για το αστικό κοινοβούλιο.
Οι εργαζόμενοι, για να μπορούμε να ζήσουμε, πρέπει να
απορρίψουμε όλη αυτή την κοροϊδία, τα ψευτοδιλήμματα, τις εκλογικές και
κοινοβουλευτικές αυταπάτες, και να πάρουμε την υπόθεση του αγώνα στα δικά μας
χέρια, μη δίνοντας δεκάρα «για τις ανάγκες της οικονομίας», όπως όλοι αυτοί που
ζουν πλουσιοπάροχα από τον κόπο μας δεν δίνουν δεκάρα για το πώς θα βγάλουμε
τον μήνα.
13ος ΚΑΙ 14ος ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΗ!
ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!
ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ!»
