Τα δύο τελευταία χρόνια, στα σωματεία έχουμε έρθει αντιμέτωποι με το κατάπτυστο μέτρο του νόμου Χατζηδάκη για το υποχρεωτικό στήσιμο ηλεκτρονικών καλπών στις εκλογικές διαδικασίες. Οι ηλεκτρονικές κάλπες, στην ουσία, αποτελούν μέτρο χτυπήματος της ίδιας της ύπαρξης του σωματείου, καθώς μέσω αυτών παρεμβαίνει το κράτος στο εσωτερικό του. Και σωματείο ισχυρό δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν είναι ανεξάρτητο από το κράτος. Ταυτόχρονα, σε ιδεολογικό επίπεδο, σε συνδυασμό με τις τηλεσυνελεύσεις και την τηλεργασία, ενισχύεται η περαιτέρω αποξένωση και ο απομονωτισμός των εργαζομένων, και όχι η ενεργή συμμετοχή τους στις διαδικασίες των σωματείων.
