Τετάρτη 10 Ιούνη: Απεργία των εργαζομένων στην έρευνα

Αγώνας όλων των εργαζομένων ενάντια στην αντεργατική πολιτική του συστήματος!

Το εργασιακό πεδίο στην έρευνα διαχρονικά χαρακτηρίζεται από τον μεγάλο ανταγωνισμό, τους χαμηλούς μισθούς και την ομηρία σε συμβάσεις έργου και ορισμένου χρόνου μικρής διάρκειας. Το καθεστώς αυτό δεν είναι τυχαίο, ούτε αφορά αποκλειστικά τον συγκεκριμένο κλάδο. Χρόνια τώρα παραμερίζονται πεδία και τομείς που δεν χαρακτηρίζονται άμεσα «κερδοφόρα» από το σύστημα. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, το φαινόμενο οξύνεται ειδικά στη χώρα μας, καθώς η εξάρτηση δεν αφήνει περιθώρια παρά να ευθυγραμμιστεί με τις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών-αφεντικών της και να εστιάσει σε δραστηριότητες που οδηγούν τους ίδιους τους εργαζόμενους να γίνουν θυσία στον βωμό του κέρδους.

Από την ακρίβεια μέχρι και τον αφανισμό ολόκληρων τμημάτων που πλέον δεν θεωρούνται «κερδοφόρα», οι εργαζόμενοι σε όλους τους κλάδους είναι τα πρώτα θύματα της νέας κατάστασης. Ακόμα και σε κλάδους όπως αυτός της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών, έναν από τους λεγόμενους «κλάδους του μέλλοντος», τεχνολογικοί κολοσσοί απολύουν μαζικά εργαζόμενους στο όνομα της αναδιάταξης και της εστίασης σε διαφορετικά πεδία (βασικά την πολεμική βιομηχανία), ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν στο ανταγωνιστικό πεδίο που οι ίδιοι ανατροφοδοτούν. Είναι δεδομένο ότι το σύστημα αυτό θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει διαθέσιμα για να αυτοσυντηρηθεί. Και δεν πρόκειται να «συγκινηθεί» από τις ρεφορμιστικές αυταπάτες για μια «καλύτερη λειτουργία» του ή μια «λελογισμένη» ανάπτυξή του.

Στο ίδιο πλαίσιο, το σύστημα δεν πρόκειται να παραδώσει έτσι απλά το εποικοδόμημά του, κομμάτι του οποίου αποτελεί η έρευνα. Κάτω από αυτό το πλαίσιο, δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη. Από τη στροφή στην πολεμική βιομηχανία, μέχρι και την απαξίωση των ανθρωπιστικών επιστημών, είναι προφανές ότι μέσα σε αυτό το σύστημα η έρευνα, ως τέτοια, δεν έχει καμία σχέση με το αφήγημα της «επέκτασης της γνώσης» ή οποιασδήποτε άλλης λογικής που την τοποθετεί σε έναν «ιδεολογικό αιθέρα», σαν να είναι ανεξάρτητη από τον υπόλοιπο κόσμο. Αντιθέτως, πρόκειται για ένα από τα μέσα που πρωταγωνιστούν στον αγώνα της κυριαρχίας κάθε ιμπεριαλιστικής δύναμης έναντι των άλλων. Συνεπώς, οι «παράπλευρες απώλειες» της έρευνας και οι «κακές» εφαρμογές της, δεν αποτελούν το αποτέλεσμα μιας κατάστασης, η οποία έχει κατά τ' άλλα θετικό αντίκρισμα στην ανθρωπότητα.

Να σταματήσει κάθε δίωξη του μέλους του ΣΕΡΕΤΕ, Υπ.Διδάκτορα στο ΕΜΠ

Λίγες μέρες πριν τον φετινό εορτασμό του Πολυτεχνείου ανακοίνωσε η πρυτανεία του ΕΜΠ σε Υπ.Διδάκτορα, μέλος του ΣΕΡΕΤΕ (πανελλαδικό Σωματείο Εργαζομένων στην Έρευνα & την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση), την κλήση του σε ακρόαση στην επιτροπή δεοντολογίας του ΕΜΠ, σχετικά με τη «Βραδιά του Ερευνητή» του 2024 και τη γενικότερη συνδικαλιστική του δράση. Θυμίζουμε ότι απέναντι στην κινητοποίηση του ΣΕΡΕΤΕ τη βραδιά εκείνη, υπήρξε επέμβαση της αστυνομίας με εντολή του πρύτανη, με τον συνάδελφο να διώκεται και να βρίσκεται αντιμέτωπος με απόλυση. Ενάντια στην κλήση σε ακρόαση, το ΣΕΡΕΤΕ καλεί σε συγκέντρωση την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου, στις 3:00μμ, στο κτίριο Διοίκησης Πολυτεχνειούπολης.

Πρόκειται για μια ακόμα έκφραση της πολιτικής της φασιστικοποίησης, που εντείνεται τόσο στις ιμπεριαλιστικές όσο και στις εξαρτώμενες απ’ αυτές χώρες. Το χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία, η απαγόρευση των διαδηλώσεων και η βίαιη καταστολή τους, οι πολιτικές και συνδικαλιστικές διώξεις, είναι αρκετά παραδείγματα για να καταλάβει κανείς ότι δεν πρόκειται για «μεμονωμένα περιστατικά», αλλά για μια πλευρά της πολιτικής της φτώχειας και της εξαθλίωσης.

29 ΜΑΗ: ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

 Όχι ελαστική δουλειά στην έρευνα – Μόνιμη εργασία με δικαιώματα για όλους!

Για την έρευνα

Η έρευνα, τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, ως στοιχείο μηχανισμού του καπιταλιστικού συστήματος έχει μια ιδιαίτερη θέση στις επιδιώξεις ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Όσο η σημερινή κατάσταση εξελίσσεται , τόσο θα εντείνεται η επίθεση που αποστερεί δικαιώματα και εξαντλεί όσους εργάζονται στην έρευνα προς όφελος του κεφαλαίου. Η σημερινή φάση προετοιμασίας μιας γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης έχει επηρεάσει τον τομέα της έρευνας, με περικοπές και ανακατανομές χρηματοδότησης υπέρ στρατιωτικών εφαρμογών, ενισχύοντας τα αντίπαλα στρατόπεδα έτσι ώστε να διαφυλάξουν πλεονεκτική θέση στο ρευστό παγκόσμιο τοπίο.

Ψηφισμένοι νόμοι που κάνουν ακόμα πιο ταξικά τα ελληνικά πανεπιστήμια, αναπόφευκτα, πλήττουν όσους κλάδους δραστηριοποιούνται εντός αυτών συμπεριλαμβανομένου και αυτόν της έρευνας. Ο κλάδος, ήδη διαλυμένος, λειτουργεί σε καθεστώς υποχρηματοδότησης και ελαστικής απασχόλησης, απογυμνωμένος από εργασιακή σταθερότητα και προοπτική. Η αξιολόγηση και η χρηματοδότηση καθορίζονται από ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, αποκλείοντας ερευνητικά πεδία που δεν θεωρούνται άμεσα «επενδύσιμα», και ενισχύοντας τον ανταγωνισμό μεταξύ ερευνητών, εις βάρος και των εργασιακών συνθηκών σε αίθουσες και εργαστήρια. Όσοι δουλεύουν στην έρευνα είναι εργαζόμενοι πολλών ταχυτήτων, μόνιμοι, συμβασιούχοι, με μπλοκάκι, χωρίς βέβαιο εργασιακό μέλλον, που ξημεροβραδιάζονται σε εργαστήρια και ερευνητικά κέντρα με αμοιβές που καθορίζονται από την μια ή την άλλη χρηματοδότηση ή την αποτελεσματικότητα του έργου που έχουν αναλάβει, αμοιβές που σε αρκετές περιπτώσεις δεν έχουν συγκεκριμένα μισθολογικά χαρακτηριστικά. Είναι εργαζόμενοι σε έναν κλάδο πολυδιασπασμένο που δεν μπορεί να καταφέρει την απαραίτητη ενότητα για να διεκδικήσει με βάση την εργασιακή σχέση που έχει έναντι των εργοδοτών του. Αυτό είναι και το πλαίσιο που προσπαθούν οι κυβερνήσεις να διαμορφώσουν σε όσο γίνεται περισσότερους εργασιακούς χώρους για να παραμένουν εκτεθειμένοι οι εργαζόμενοι στις ορέξεις ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.