Στις 3 Ιουνίου ανακοινώθηκε επίσημα νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου εργασίας που αφορά στην ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων-διασωστών των νοσοκομείων, των κέντρων υγείας και του ΕΚΑΒ.
Η ρύθμιση αυτή είναι εμπαιγμός προς όλους τους υγειονομικούς. Είναι εμπαιγμός των κόπων που καταβάλουν καθημερινά για να περιθάλπουν το λαό. Εξ' αρχής, έχουν αποκλειστεί χιλιάδες νοσοκομειακοί, εργαζόμενοι υγειονομικοί, τραυματιοφορείς, καθαρίστριες, τεχνικοί, εργαζόμενοι στον ιματισμό, διοικητικοί, γιατροί, τεχνικοί εργαστηρίων κα. Χιλιάδες εργαζόμενοι που εργάζονται στο ίδιο ανθυγιεινό εργασιακό περιβάλλον. Η ένταξη στα ΒΑΕ κάποιων, και όχι το σύνολο των εργαζόμενων, αποτελεί κίνηση περαιτέρω διάσπασης του κλάδου. Τέτοιου τύπου ρυθμίσεις δεν εξασφαλίζουν τίποτα, ούτε για τους “ευνοούμενους”, ούτε για “ριγμένους”. Στην πραγματικότητα μόνο διχάζουν και διασπούν τους υγειονομικούς αναπαράγοντας αντιλήψεις για “'κάποιους” που δικαιούνται και “κάποιους” που δεν δικαιούνται ένα δικαίωμα που όφειλε να είναι καθολικό.Η συγκεκριμένη ρύθμιση είναι κοροϊδία. Ακόμα και αυτούς που αφορά, είναι υπό... προϋποθέσεις, με το πιο πιθανό, αρκετοί να χρειαστεί να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να “εξαγοράσουν” ένσημα. Δηλαδή να επιβαρυνθούν κιόλας με επιπλέον εργοδοτικές- κρατικές εισφορές. Επίσης, σερβίρεται σαν να υλοποιείται ένα πάγιο αίτημα των υγειονομικών, ενώ στην πραγματικότητα παίζουν με τον πόνο μας. Ο υφυπουργός Υγείας διευκρίνισε ότι αφορά μόνο “το ασφαλιστικό, ενώ θα εξεταστούν και άλλα ζητήματα, διοικητικά, επιστημονικά, μισθολογικά”, αφήνοντας στην άκρη τα εξοντωτικά ωράρια, τις κυκλικές- νυχτερινές βάρδιες, την έλλειψη μέσων ατομικής προστασίας, τους πενιχρούς μισθούς την σωματική και ψυχική εξουθένωση του συνόλου των εργαζομένων στην περίθαλψη. Ένα αίτημα υλοποιείται καθολικά ή καθόλου, και όχι μερικώς ή για κάποιους και από ό,τι φαίνεται ούτε η λέξη “ψίχουλα” δεν περιγράφει το πώς εννοεί η κυβέρνηση την ένταξη στα ΒΑΕ.
Το δίκαιο αίτημα για χαρακτηρισμό του χώρου της περίθαλψης ως ανθυγιεινού με ό,τι συνεπάγεται αυτό (μειωμένο ωράριο, λιγότερα χρόνια εργασίας, μέτρα προστασίας κα) δεν θα χαριστεί από καμία κυβέρνηση ή υπουργό. Είναι ζήτημα μαζικού αγώνα και διεκδίκησης των εργαζομένων. Είναι ζήτημα συλλογικής διεκδίκησης με δια ζώσης γενικές συνελεύσεις σε κάθε νοσοκομείο και απεργίες. Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από κυβερνήσεις και υπουργούς που τόσα χρόνια αφήνουν τα νοσοκομεία να ρημάζουν και να ερημώνουν από προσωπικό. Οι ίδιοι που κάνουν την πρόσβαση του λαού στην περίθαλψη πιο δύσκολη και πιο ακριβή είναι οι ίδιοι που εξοντώνουν εργασιακά τους υγειονομικούς. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από μεσσίες, δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε ούτε και από την ξεπουλημένη ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ που μας καλεί σε... αναμονή. Εξάλλου η στάση της από την πρώτη στιγμή είναι κατάπτυστη. Όχι μόνο δεν αναδεικνύει την κοροϊδία και τον εμπαιγμό, αλλά επιλέγει συνειδητά να ασχοληθεί μόνο με τον αποκλεισμό κάποιων κλάδων. Δεν συνολικοποιεί το πρόβλημα που αφορά όλους τους εργαζόμενους και ενισχύει ακόμα περισσότερο τη διάσπαση.
Τα δικαιώματα των εργαζομένων, και των υγειονομικών, δεν χαρίζονται- κατακτιούνται!
ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
