ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ, ΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ, ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΤΩΝ

ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΤΩΡΑ! 

Έχουν περάσει 2 μήνες από τα δημοσιεύματα περί κατάργησης των προγραμμάτων ΕΣΠΑ και περάσματος των voucher στον κρατικό προϋπολογισμό. Μια εξέλιξη που κινητοποίησε, στις 24 Απριλίου, χιλιάδες εργαζόμενους στις κοινωνικές δομές των δήμων, που αντιλήφθηκαν γρήγορα ότι θα μείνουν άνεργοι ή στην καλύτερη περίπτωση με 8μηνές ή 11μηνες συμβάσεις. Μια εξέλιξη που θορύβησε, επίσης, χιλιάδες λαϊκές οικογένειες που θα αναγκαστούν να αναζητήσουν υπηρεσίες σε ιδιωτικές δομές, βάζοντας βαθιά το χέρι στη τσέπη.

Από την ίδια την ημέρα όμως της απεργίας, η ηγεσία της ΠΟΕ-ΟΤΑ φρόντισε να την κλείσει. Βάφτισε επιτυχία την συνάντηση με τον υπουργό παρόλο που η κυβέρνηση δεν δεσμεύτηκε σε καμία φάση για απόσυρση της σχετικής τροπολογίας και αποδέχθηκε τη συζήτηση από μηδενική βάση, χωρίς να αναγνωρίζει το κεκτημένο δικαίωμα των συμβασιούχων στη δουλειά ως την μοναδική βάση συζήτησης.
Ακολούθησαν συναντήσεις της ΠΟΕ-ΟΤΑ με κυβερνητικούς παράγοντες και πληθώρα προτάσεων. Από προτάσεις για συνέχιση της χρηματοδότησης από τα προγράμματα του ΕΣΠΑ που απλά θα παράτεινε την ομηρία, νομοθετικές προτάσεις για μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, έως την πρόταση για μοριοδότηση μέσω προκήρυξης. «Εποικοδομητικές» προτάσεις στις οποίες πρωταγωνιστούν από τους δημάρχους έως τη ΔΑΣ-ΠΑΜΕ και από την ΠΟΕ-ΟΤΑ έως την ΑΚΙΣ-ΟΤΑ και απέχουν χιλιόμετρα από το μόνο δίκαιο αίτημα της μονιμοποίησης όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Ένας διαγκωνισμός των «νομοθετών του κινήματος» για το ποιος έχει βρει την καλύτερη φαεινή, πάντα με σεβασμό και αυταπάτες για το ρόλο της ΕΕ, των δημάρχων, του κράτους και των νομοθετών.

Ακόμα και το αίτημα για κατάργηση της διάταξης Βορίδη σε καμία περίπτωση από μόνο του δεν εξασφαλίζει τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, αφού αφορά μόνο όσους έχουν πρωτόδικη θετική απόφαση. Εξάλλου η κυβέρνηση όχι μόνο δεν την καταργεί, αλλά την ισχυροποιεί με τροποποίηση του Κώδικα Αυτοδιοίκησης που προβλέπει υποχρεωτική παρουσία εκπροσώπων των υπουργείων εσωτερικών και οικονομικών κατά την εκδίκαση υποθέσεων συμβασιούχων που ζητούν τη μονιμοποίησή τους.

Είναι προφανές ότι το πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι ότι δεν ξέρει τον τρόπο για να βγάλει από την ομηρία χιλιάδες εργαζόμενους που αυτή η ίδια έχει ρίξει εκεί. Ούτε βέβαια το πρόβλημα των εργαζομένων είναι ότι δεν έχουν βρει την κατάλληλη φαεινή για να εξασφαλίσουν τη δουλειά τους. Το πρόβλημά τους είναι ότι δεν έχουν τους όρους για να την επιβάλουν και από ότι φαίνεται, καμία συνδικαλιστική δύναμη, όσο αγωνιστική και αριστερή και αν προβάλλεται, δεν μπορεί να τους βοηθήσει σε αυτό, γιατί πολύ απλά δεν βλέπει αυτή την προοπτική. Δεν αναγνωρίζει ρόλο στους εργαζόμενους, δεν βλέπει την διεκδίκηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς με αγώνες.

Ωστόσο, ο μόνος δρόμος για τη δικαίωση είναι ο δρόμος του αγώνα. Οι εργαζόμενοι έχουν δύναμη και την έδειξαν στην μαζική απεργία της 24 Απριλίου. Ακόμα και το γεγονός ότι η κυβέρνηση αναγκάζεται στο άρθρο 730 της τροποποίησης του Κώδικα Αυτοδιοίκησης να εξαιρέσει τους εργαζόμενους των παιδικών σταθμών, που έχουν ήδη θετικές αποφάσεις δικαστηρίων κάτι δείχνει. Δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τα δικαστήρια, τους νόμους και την ΕΕ. Δεν έχουν να περιμένουν τίποτα, όμως και από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που δεν βλέπουν, και κυρίως, δεν οργανώνουν τον αγώνα τους, παρά αναζητούν λύσεις στους νόμους και τις εποικοδομητικές προτάσεις. Οι ίδιοι θα πρέπει να μπουν μπροστά στα σωματεία τους απαιτώντας μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ
ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ