ΠΑΛΗ
ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
ΧΩΡΙΣ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑ Ο ΜΗΝΑΣ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ
25 ΝΟΕΜΒΡΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
Νοίκι,
βενζίνη, ρεύμα, λογαριασμοί, σούπερ-μάρκετ και οικογενειακές ανάγκες για
παιδεία και περίθαλψη. Ούτε αυτά δεν βγάζει πια ο μισθός του εργαζόμενου που
τρέχει από το πρωί ως το βράδυ για το μεροκάματο. Κυβέρνηση και Μέσα
«Ενημέρωσης» μας λένε ότι ο μισθός μας δήθεν «αυξήθηκε». Όταν με το μισθό σου
μπορείς να αγοράσεις κάθε μήνα και λιγότερα, αυτό στην πραγματικότητα είναι
μείωση. Για να μπορέσει να ζήσει ο εργαζόμενος, χρειάζεται
πραγματικές
αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής. Μόνο με οργάνωση κι
αγώνα, μόνο με συνεχείς απεργίες θα βγει ο μήνας. Όσο βρισκόμαστε στη γωνία, τόσο
χειρότερα θα γίνονται τα πράγματα.
«Δεν
μπορούμε να δώσουμε περισσότερα»
λένε εργοδότες, κυβέρνηση, δήθεν «αντιπολίτευση» και Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντί
για μισθό, μας δίνουν pass
και επιδόματα, κουπόνια και φιλοδωρήματα. «Πρέπει να υπάρχει δημόσιο-οικονομική
πειθαρχία» και να «τηρούμε τους κανόνες της ΕΕ», μας απειλούν. Χρειάζεται
«κοστολογημένες προτάσεις», λέει η δήθεν «αντιπολίτευση» και προτείνει την ίδια
φτώχεια με λίγο καλύτερο περιτύλιγμα. Και όλοι μαζί μας δείχνουν τη λύση στις
εκλογές. Την ίδια στιγμή, το μεγάλο κεφάλαιο και η εργοδοσία κάθε μήνα
παρουσιάζουν κέρδη-ρεκόρ. Η χώρα με το αίμα των εργαζόμενων παράγει πλεονάσματα
που πηγαίνουν όλα στους πλούσιους, στο εξωτερικό χρέος, στα εξοπλιστικά, στην
αστυνομία: τίποτα για στέγαση, περίθαλψη, παιδεία.
«Φταίνε
οι πόλεμοι στο Ιράν και την Ουκρανία».
Όμως ποιος και γιατί ξεκινάει τους πολέμους; ΝΑΤΟ και ΕΕ, όλες μαζί οι
κυβερνήσεις ετοιμάζουν και ξεκινούν τους πολέμους, για να σκοτωθούν μεταξύ τους
οι λαοί και να μοιράσουν τον κόσμο οι ιμπεριαλιστές. Αυτοί που μας έχουν στη
φτώχεια είναι οι ίδιοι που μας ετοιμάζουν για κρέας στα κανόνια. Γι’ αυτό τελευταία
έχουν αμολήσει ξανά τους φασίστες, για να τους κάνουν τη «βρώμικη
δουλειά» και να εμποδίσουν τον κόσμο να ξεσηκωθεί, όπως γίνεται στην Ευρώπη.
ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ
ΚΑΤΙ ΑΥΤΟΙ
Εργαζόμενος
και εργοδότης, εργάτης και αφεντικό, δεν έχουν κοινά συμφέροντα. Για να
κερδίσει η μία τάξη πρέπει να χάσει η άλλη. Η εργοδοσία έχει μαζί της όλες τις
κυβερνήσεις για να φτιάχνουν νόμους που μας ξεζουμίζουν με εξαντλητικά ωράρια
και ξεφτιλισμένους μισθούς. Έχει μαζί το κράτος για να μας φέρνει τα ΜΑΤ και να
βγάζει τις απεργίες παράνομες. Εμείς έχουμε μόνο τα σωματεία, την οργάνωση, και
την απεργία. Μόνο αν χάσει η εργοδοσία ένα κομμάτι από τα κέρδη της μπορεί ο
εργαζόμενος να καλυτερέψει τη ζωή του.
ΟΠΩΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ: ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ
ΜΑΖΙ!
Η
απεργία στις 25 Νοέμβρη πρέπει να είναι η αρχή και όχι το τέλος του αγώνα. Όπως στη Γαλλία και στην υπόλοιπη
Ευρώπη, οι εργαζόμενοι μαζί με τους μαθητές και τους φοιτητές μπορούν να βγουν
στο δρόμο και να πετύχουν νίκες. Χρειάζεται όμως καθημερινή οργάνωση και
συζήτηση στους χώρους δουλειάς. Η ηγεσία ΓΣΕΕ κάνει πλάτες σε εργοδοσία και
κυβερνήσεις. Και το ΠΑΜΕ σταματάει τους αγώνες πριν προλάβουν να γίνουν
επικίνδυνοι.
Χρειάζεται
να πάει ο αγώνας ένα βήμα πιο μπροστά.
Χρειάζεται συμμετοχή όλων στις αποφάσεις των σωματείων. Χρειάζεται να ενωθεί
λαός και νεολαία στο δρόμο. Χρειάζεται αγώνα διαρκείας. Αυτό είναι που φοβούνται.
Να κάνουμε τους φόβους τους πραγματικότητα!
25
ΝΟΕΜΒΡΗ, ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ-ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
· -Πραγματικές
αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος της ζωής!
· -Δεν δεχόμαστε να ζούμε με pass και φιλοδωρήματα!
· -Συλλογικές συμβάσεις με δικαιώματα!
· -8ωρο-5ήμερο, σταθερή δουλειά!