Λευτεριά στους εκβιαζόμενους εργοδότες

Θα ήταν αστεία εάν δεν ήταν εξοργιστική, η ομιλία της ευρωβουλευτή της ΝΔ Ελεονώρας Μελέτη όπου ούτε λίγο ούτε πολύ μας είπε πόσο δύσκολη είναι η ζωή όταν είσαι αφεντικό, και καμιά φορά μάλιστα είναι τόση η "ψυχοκοινωνική" πίεση που βλάπτει μέχρι και την υγεία τους! Αυτά παθαίνει το κεφάλαιο και η εργοδοσία από τους αντι-επαγγελματίες εργαζόμενους όπως τους αποκάλεσε η εκπρόσωπος της ΝΔ στο ευρωκοινοβούλιο. Το αφήγημα του φταίνε οι εργαζόμενοι είναι απ ’ότι φαίνεται η κυρίαρχη γραμμή της κυβέρνησης. Ξεκίνησαν με το επίδομα ανεργίας και τις δηλώσεις Μαρινάκη- Βορίδη, κατηγορώντας τους εργαζόμενους ότι φταίνε για την ανεργία και μόνο να φανταστούμε μπορούμε πως θα συνεχιστεί το παραμύθι της ατομικής ευθύνης. Σειρά μάλλον έχουν τα καημένα τα funds και οι τράπεζες που εκβιάζονται από τους ενοίκους και τους ιδιοκτήτες κατοικιών, η αστυνομία που έχει οικονομικά προβλήματα γιατί ξοδεύει πολλά για δακρυγόνα και χημικά στις πορείες και άλλα ευφάνταστα.

Ένα κράνος, ένα μπουλόνι και εκατοντάδες νεκροί στα κάτεργα της «ανάπτυξης»

 

Σε πρόσφατη ανάρτηση της ΓΕΚ ΤΕΝΑ στο LinkedIn, η εταιρία μας ενημερώνει ότι σε άσκηση προσομοίωσης που πραγματοποιήθηκε στο εργοτάξιο του Ελληνικού, αποδείχθηκε ότι «μια βίδα ή ένα σφυρί αναπτύσσουν ταχύτητα έως 50 χιλιόμετρα/ώρα κατά την ελεύθερη πτώση τους, η βλάβη που μπορούν να προκαλέσουν στον άνθρωπο είναι συνήθως μη αναστρέψιμη. Εκτός, φυσικά, αν γίνεται χρήση κράνους.»… Επίσης, για την διαφάνεια της έρευνας μάλλον, επισημαίνει ότι «Για τις ανάγκες της επίδειξης, επιστρατεύτηκαν: μία βίδα με μπουλόνι, ένα σφυρί, μια βάνα»…

Αυτό για το οποίο δεν μας ενημερώνει η ΤΕΡΝΑ όμως, είναι τι βλάβες μπορούν να προκαλέσουν στον άνθρωπο η ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για υπερκέρδη, η εκμετάλλευση των εργατών στις οικοδομές της, η λιποθυμία από τη δουλειά στους 45 βαθμούς κελσίου, η πτώση από σκαλωσιά, τα 6ήμερα 12ωρα και κάθε άλλη «ευγενική χορηγία» της εργοδοσίας προς τους εργαζόμενους. Και δεν μας ενημερώνει, γιατί τότε θα έπρεπε να μας πει και για τους νεκρούς μας, αυτούς που χάνονται εν ώρα εργασίας στο κάτεργο του Ελληνικού, το εργοτάξιο κατασκευής του «πρώτου στην Ευρώπη Ολοκληρωμένου Τουριστικού Συγκροτήματος», όπως περηφανεύεται. Και δεν μας ενημερώνει, γιατί τότε θα έπρεπε να μας πει και για τις δικές της υποχρεώσεις στον τομέα της ασφάλειας στα εργοτάξια, οι οποίες παραμένουν στα σχέδια και στα συμβατικά τεύχη, στις προσφορές για τους διαγωνισμούς και τα διαφημιστικά φυλλάδια και ποτέ δεν υλοποιούνται στην πραγματική ζωή.

«Η ασφάλεια στο εργοτάξιο είναι το παν» καταλήγει η ανάρτηση. Στα μυαλά του κατασκευαστικού κεφαλαίου όμως, ολόκληρη η φράση είναι: «η ασφάλεια στο εργοτάξιο είναι το παν, αν παρέχεται μόνο από τα ΜΑΠ που μόνος σου αγοράζεις και δεν αφορά τις δικές μας υποχρεώσεις».

Κανένα κράνος δεν θα διακόψει την αιματοβαμμένη τους ανάπτυξη. Αυτή θα γιγαντώνεται μαζί με την υποκρισία τους και τα υπερκέρδη τους, όσο το εργατικό κίνημα δεν τους πετάει από τις σκαλωσιές της ιστορίας…

Ε.Β.

Φεστιβάλ «πληροφόρησης» από τη ΓΣΕΕ. Ελάτε να σας ενημερώσουμε για τα δικαιώματα των εργοδοτών σας…

 

Λέει το δελτίο Τύπου: «Η ΓΣΕΕ φέρνει την ενημέρωση για τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα στον πιο πολυσύχναστο κόμβο της Αθήνας, με το INFO FEST 2025, μια διήμερη δράση που θα πραγματοποιηθεί στις 20 και 21 Οκτωβρίου, από τις 08:00 το πρωί έως τις 19:00 το απόγευμα στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Μετρό Συντάγματος.» 
«Στο κέντρο της πόλης, εκεί που οι πολίτες κινούνται, εργάζονται και επικοινωνούν, η ΓΣΕΕ διοργανώνει ένα διαδραστικό φεστιβάλ πληροφόρησης και εμπειρίας που ξεπερνά τον παραδοσιακό χαρακτήρα μιας έκθεσης. Με digital εργαλεία, flash talks, DJ sets και interactive περιεχόμενο, το INFO FEST έρχεται να μιλήσει για δικαιώματα με τον ρυθμό και τη γλώσσα του σήμερα.» 
Αυτή είναι λοιπόν η νέα πρωτοβουλία της ΓΣΕΕ… Πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών στον νόμο της Κεραμέως, η Συνομοσπονδία βάζει σε σειρά τις προτεραιότητές της.  

Το μόνο που μας ταλαιπωρεί είναι η κυβερνητική πολιτική.

Ξεσπάθωσαν τα κυβερνητικά στελέχη αλλά και τα όλα τα συστημικά ΜΜΕ με την 4ωρη στάση εργασίας των εργαζομένων στο μετρό την Τρίτη 17/12. Επιστρατεύτηκαν όλα τα γνωστά επιχειρήματα για «μειοψηφίες», «βολεμένους δημόσιους υπαλλήλους» και «εκβιασμούς» στην προσπάθεια να ενεργοποιήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό στον λαό. 

Από την πρώτη στιγμή της κινητοποίησης, με τοποθετήσεις που διαστρέβλωναν εσκεμμένα την πραγματικότητα, σύσσωμη η κυβέρνηση και τα αστικά ΜΜΕ προσπάθησαν να στρέψουν την οργή του λαού για την καθημερινή ταλαιπωρία του στα πρόσωπα των εργαζομένων στο μετρό. Γιατί δεν είναι μόνο το πρωί της Τρίτης που κάποιοι «ευαισθητοποιημένοι» θυμήθηκαν το λαό που ταλαιπωρείται. Είναι κάθε μέρα που αυτό το 1,5 εκατομμύριο κόσμος που χρησιμοποιεί το μετρό βιώνει την ταλαιπωρία των δρομολογίων που καθυστερούν γιατί δεν υπάρχει επαρκές προσωπικό ή των συρμών που δεν έρχονται ποτέ γιατί χάλασαν.

Απεργούμε κόντρα σε κυβέρνηση-κεφάλαιο- εργατοπατέρες

Με βάση τη συζήτηση που έχει ανοίξει για τις απεργίες στις 14 και τις 28 οι εργαζόμενοι βρίσκονται παροπλισμένοι μπροστά στο βάρος της επίθεσης και την κατάσταση του εργατικού κινήματος. Η επιλογή της ΓΣΕΕ να εκφράζει το κεφάλαιο και όχι τους εργαζόμενους έχει αναβαθμιστεί καιρό τώρα και η πρόσφατη Κοινωνική Συμμαχία είναι επί της ουσίας Συμμαχία των εργατοπατέρων με τα αστικά στρώματα, απέναντι στους εργαζόμενους και την εργατική τάξη. Η απεργία που προκηρύχθηκε στις 28/11 πρέπει να γίνει μια απεργία στην οποία οι εργαζόμενοι θα γυρίσουν την πλάτη τους στην ηγεσία της ΓΣΕΕ και την Κοινωνική Συμμαχία. Το ουσιαστικό πρόβλημα που τίθεται είναι ότι οι εργαζόμενοι και η εργατική τάξη που καλούνται να απεργήσουν σήμερα είτε δεν πιστεύουν ότι έχει νόημα να απεργήσουν είτε εάν θέλουν να απεργήσουν δεν το κάνουν, υπό το βάρος των συσχετισμών που υπάρχουν στους εργασιακούς χώρους. Πιέσεις που σε καμία περίπτωση δεν νιώθει ο Παναγόπουλος και η καλοπληρωμένη κλίκα του μπροστά στις απεργίες που καλούν. Αντίθετα αυτοί τον μισθό τους θα τον πάρουν και με το παραπάνω και καμία κόντρα δεν θα δώσουν γιατί καλά καλά δεν δουλεύουν. Η εργατική τάξη στενάζει όμως κάτω από το βάρος της επίθεσης και αυτό που έχει ανάγκη είναι προοπτική και διέξοδο.

Στις 28 και τις 14 Νοέμβρη σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα να απεργήσουμε με τους καλύτερους δυνατούς όρους, να απεργήσουμε κόντρα στην πολιτική κυβέρνησης ιμπεριαλιστών για Συλλογικές Συμβάσεις και ενάντια στους προϋπολογισμούς πείνας που ψηφίζουν. Να απεργήσουμε κόντρα στο μακρύ χέρι του συστήματος στα σωματεία και τις ομοσπονδίες, τους εργατοπατέρες και τους εργοδοτικούς συνδικαλιστές.

Να απεργήσουμε ενιαία και μαζικά κόντρα στην διασπαστική αντίληψη του ΠΑΜΕ η οποία θέλει να εγκλωβίσει την αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων σε προτάσεις νόμου στη βουλή  που υποστέλλουν την όποια αγωνιστική και αντι-συμβιβαστική διάθεση των εργαζομένων.

Να απεργήσουμε γιατί τα πράγματα μπορούν να πάνε αλλιώς, αν η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι πάρουν την υπόθεση του αγώνα και της οργάνωσης των σωματείων τους στα χέρια τους.

Γ.Δ. εργάτης στη βιομηχανία

Ο τυχοδιωκτισμός των ημερομηνιών στην υπηρεσία του συστήματος

Η αρχή έγινε με την απεργία των Κλαδικών και Επιχειρησιακών Σωματείων την 1/11, ακολούθησε η πρόταση του ΠΑΜΕ για τις 8/11 και ….ο αγώνας κορυφώθηκε στις ξεχωριστές απεργίες  των ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ στις 14/11 και 28/11 αντίστοιχα. Οι εργαζόμενοι παρακολουθήσαμε όλο αυτό αμήχανοι και τώρα είμαστε πολύ θυμωμένοι:

Με την κυβέρνηση που καθημερινά μας εμπαίζει με υποσχέσεις για αυξήσεις, προσλήψεις και τέλος των μνημονίων, ενώ την ίδια στιγμή δεσμεύεται στα αφεντικά της για συνέχεια της επίθεσης και της βαθιάς εξάρτησης της χώρας.

Με την αντιπολίτευση που θέλει να «βαφτίσει το κρέας ψάρι» και έχει το θράσος να μας  φλομώνει κι αυτή με ψεύτικες υποσχέσεις, λες και είμαστε ηλίθιοι.

Μα κυρίως έχουμε εξοργιστεί:

Με τους δήθεν συμμάχους μας, τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που εντελώς τυχοδιωκτικά έπαιξαν όλο το προηγούμενο διάστημα με την ημερομηνία της απεργίας, απαξιώνοντας και εξευτελίζοντάς τη, αφήνοντάς μας, για άλλη μια φορά, μόνους υπερασπιστές της στους χώρους μας.

Την ΑΔΕΔΥ που ενώ τα προβλήματα έχουν φουντώσει, σφυρίζει αδιάφορα στέλνοντας μας μαζικά στα δικαστήρια για να διεκδικήσουμε αυτά που μόνο ο …δρόμος θα μας δώσει.

Τη ξεπουλημένη στα αφεντικά ΓΣΕΕ που συστηματικά ρίχνει νερό στο μύλο της απογοήτευσης και της ηττοπάθειας.

Αν έχεις τέτοιους «φίλους» τι να τους κάνεις τους εχθρούς!

Στόχος τους είναι να παραμείνουμε στη γωνίτσα μας και δεν πρέπει να τους κάνουμε τη χάρη. Πρέπει και μπορούμε να έχει αυτή η απεργία συμμετοχή. Κόντρα  στην απογοήτευση, κόντρα στη μιζέρια του «ένα ακόμα μεροκάματο χαμένο», κόντρα στην εύκολη λύση του βάζω «μια μέρα άδεια και μένω σπίτι μου», κόντρα στη λογική του «δεν γίνεται τίποτα και είναι όλοι ίδιοι», κόντρα στους πεφωτισμένους συνδικαλιστές που δεν θέλουν με τίποτα να μας βλέπουν στο δρόμο.

Όλγα Πετρούλια

Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Προσωπικού του Εθνικού Τυπογραφείου

Μέλος του Δ.Σ .της Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης