Τριετής Συλλογική Σύμβαση στη Τσιμεντοβιομηχανία: Μόνιμη φτώχια, πάγωμα μισθών με την πλάτη του εργοδοτικού συνδικαλισμού!

Πανηγυρίζει ο ΣΕΒ και ο αστικός τύπος για την υπογραφή νέας Συλλογικής Σύμβασης στη βιομηχανία του Τσιμέντου που προβλέπει «πάγωμα» των μισθών για τρία χρόνια. Σύμφωνα με τον ίδιο το ΣΕΒ, η σύμβαση «προσαρμόζεται στις σύγχρονες ανάγκες και συνθήκες λειτουργίας των εταιρειών παραγωγής τσιμέντου, όπως δραστηριοποιούνται στο σύγχρονο επιχειρηματικό περιβάλλον». Προσαρμόζεται, δηλαδή, σε ένα καθεστώς μόνιμης φτώχιας για τους εργαζόμενους, και εξασφάλισης των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου. Αποδεικνύεται έτσι η ουσία της «εθνικής ομοψυχίας» απέναντι στην πανδημία και τις οικονομικές της επιπτώσεις: όλα στο κεφάλαιο, φτώχια για τους εργαζόμενους!

Η βιομηχανία του Τσιμέντου έχει στις τάξεις της μερικά από τα μεγαλύτερα μονοπώλια στην Ελλάδα, που ανακοινώνουν κάθε χρόνο κερδοφορία δεκάδων εκατομμύριων ευρώ. Λαμβάνει κάθε είδους κρατική ενίσχυση, χαμηλότερη φορολογία και λειτουργικά κόστη. Η βιομηχανία Τσιμέντου έχει το ελεύθερο από το κράτος να μολύνει το περιβάλλον και να φορτώνει το κόστος λειτουργία της στο λαό των πόλεων.

Εργαζόμενους-λάστιχο, «δανεικούς» και χωρίς δικαιώματα οραματίζεται ο ΣΕΒ

ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΑ!
ΟΥΤΕ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ!

Να μην γίνει το σήμερα αύριο!

Σαν τα κοράκια έσπευσαν οι βιομήχανοι του ΣΕΒ να αξιοποιήσουν την «ευκαιρία» της πανδημίας του κορονοϊού για να προωθήσουν την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. «Συνεργασία επιχειρήσεων για διατήρηση των θέσεων εργασίας» βάφτισαν, λοιπόν, το «δανεισμό» και την «ενοικίαση» εργαζομένων μεταξύ διαφορετικών επιχειρήσεων, με σκοπό να διασφαλίσουν την κερδοφορία τους, πατώντας πάνω στην κατάργηση στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων. Σύμφωνα με την πρόταση του ΣΕΒ, οι κενές θέσεις εργασίας που προκύπτουν σε τομείς που λόγω της νέας συγκυρίας παρουσιάζουν αύξηση εργασιών, θα καλύπτονται από το πλεονάζον προσωπικό των επιχειρήσεων που εμφανίζουν μείωση εργασιών. Όλα τακτοποιημένα και στα μέτρα τους! Όπως υποστηρίζουν, άλλωστε, «υπό το καθεστώς πρωτοφανών συνθηκών, είναι κρίσιμο να είμαστε ανοιχτοί σε νέες προσεγγίσεις, εργαλεία και πρακτικές». Με λίγα λόγια, στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται με αφορμή την πανδημία, θεωρείται παρωχημένη η δουλειά με εργασιακά δικαιώματα, όπως και μια σειρά κατακτήσεις του εργατικού κινήματος, που το κεφάλαιο βρήκε γι’ ακόμη μια φορά την ευκαιρία να ξεδοντιάσει, στο όνομα του «κοινού συμφέροντος εργοδοτών κι εργαζομένων»!