Πραγματοποιείται αυτές τις μέρες σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο στο Ηράκλειο της Κρήτης το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Με πρόσφατα τα συνέδρια του Εργατικού Κέντρου Αθήνας αλλά και αυτό της ΑΔΕΔΥ, έτσι και τώρα αντανακλάται η κατάσταση της υποχώρησης του εργατικού κινήματος, της συνεχιζόμενης επέλασης του κεφαλαίου αλλά και της αδυναμίας του εργατικού κινήματος να αντιτάξει μια ουσιαστική απάντηση στον καταιγισμό των αντεργατικών μέτρων. Σε αυτόν τον μαύρο συσχετισμό, οι κυρίαρχες δυνάμεις της ΓΣΕΕ σφυρίζουν αδιάφορα ή προσπαθούν να παρουσιάσουν μια ψεύτικη ανάταση του κινήματος για να δικαιολογήσουν τη θέση τους (ΠΑΜΕ).
Επίσης, μπροστά στο ζήτημα του πολέμου, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και των σοβαρών επιπτώσεων για την εργατική τάξη και τους λαούς, η ΓΣΕΕ δεν έβγαλε κουβέντα για τα εξοπλιστικά προγράμματα όπως το Rearm Europe που θα βάλουν χέρι στα ταμεία και τους μισθούς των εργαζομένων για να ενισχύσουν κυβερνήσεις και κεφάλαιο. Δεν της καίγεται καρφάκι για το γεγονός ότι, για το κεφάλαιο, η προοπτική των εργαζομένων είναι να γίνουν αναλώσιμοι για τους πολέμους τους. Αντίθετα φρόντισε ο Παναγόπουλος στην εναρκτήρια ομιλία του συνεδρίου να μας θυμίσει «να μην ξεχνάμε τα αίτια της επίθεσης» στην Παλαιστίνη και να ταυτιστεί για ακόμα μια φορά με τη «σωστή πλευρά της ιστορίας», της γενοκτονίας και της σφαγής των λαών.
Τα τρία τελευταία χρόνια μόνο μετράμε τρείς κεντρικούς αντεργατικούς νόμους (κατώτατος μισθός, 13ωρο, ΣΣΕ) για τους οποίους η συνδικαλιστική ηγεσία δεν έκανε ούτε τα ελάχιστα. Αντίθετα στην τελευταία επαίσχυντη συμφωνία για τις ΣΣΕ, που έγινε και νόμος, βρήκε ευκαιρία το φιλοεργοδοτικό αυτό συνάφι να διεκδικήσει ρόλο στο αστικό πολιτικό σύστημα. Έτσι ερχόμαστε στην πρώτη μέρα του συνεδρίου που στην αναφορά του προέδρου, στην εισήγηση, πλέκει το εγκώμιο του αντεργατικού νόμου για τις ΣΣΕ, που «επανάφερε τη μετενέργεια και την επεκτασιμότητα», και έδωσε κατεύθυνση στα συνδικάτα να υπογράψουν κλαδικές συμβάσεις, στα πρότυπα των συμβάσεων-καθηκοντολογίων χωρίς ουσιαστικές αυξήσεις που ψήφισε η κυβέρνηση.
Στο φόντο του συνεδρίου βρίσκονται και οι κατηγορίες που εκκρεμούν απέναντι στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ για την υπεξαίρεση εκατομμυρίων ευρώ ευρωπαϊκών και κρατικών κονδυλίων αλλά και της διαγραφής του από το ΠΑΣΟΚ. Αν και όλα δείχνουν ότι -αν δεν υπάρξουν απρόοπτα- αυτός ο μηχανισμός που έχει φτιάξει αυτή η ηγεσία για να βγάζει εκπροσώπους και συσχετισμούς θα καταφέρει μάλλον να αυξήσει και τις έδρες του. Βέβαια σε αυτή την κατάσταση το ΠΑΜΕ και οι δυνάμεις Φωτοπουλου-ΣΥΡΙΖΑ (ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ και ΕΑΚ) τρίβουν τα χέρια τους γιατί βλέπουν τους εαυτούς τους σαν υποψήφιους, εν δυνάμει αντικαταστάτες του Παναγόπουλου.
Αυτή όμως η βαθειά σαθρή και σάπια κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα και ιδιαίτερα στη ΓΣΕΕ δεν πρόκειται να αλλάξει αν οι εργαζόμενοι δεν μπουν στα σωματεία και αλλάξουν την κατάσταση στη βάση. Αν δεν ξετυλιχτούν αγώνες και αντιστάσεις κόντρα στην πολιτική του κεφαλαίου, που θα ανατρέπουν την αντεργατική πολιτική και τους νόμους της και θα κερδίζουν δικαιώματα για τους εργαζόμενους και την εργατική τάξη. Μόνο έτσι μπορεί να έρθει η οποιαδήποτε αλλαγή στο εργατικό κίνημα και βέβαια να έχει και την αντανάκλασή της και στα συνδικαλιστικά όργανα. Όσο αυτό δεν γίνεται και απλά αναπαράγεται η αδράνεια και η υποταγή, όπως γίνεται χρόνια τώρα από όλες τις δυνάμεις στη ΓΣΕΕ, τόσο δεν θα αλλάζουν πραγματικά οι συσχετισμοί στο εργατικό κίνημα.
