Μετά το νέο πειθαρχικό, που ψηφίστηκε το καλοκαίρι και μεταξύ άλλων κάνει πειθαρχικό παράπτωμα την άρνηση εφαρμογής της αξιολόγησης για δύο συνεχόμενες αξιολογικές περιόδους, περιμέναμε τις αποφάσεις της ΑΔΕΔΥ και των ομοσπονδιών για το τι θα κάνουμε. Μάλλον εις μάτην...
Το Δεκέμβριο, στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, τέθηκε το θέμα αλλά, παρόλο που πρώτη δύναμη ανακηρύχτηκε η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), δεν πήρε απόφαση θεωρώντας αναρμόδιο το συνέδριο. Όμως ούτε σαν ΓΣ η ΑΔΕΔΥ κήρυξε στοιχειωδώς την απεργία -αποχή που τόσα χρόνια προκηρύσσει και πέταξε το μπαλάκι στις ομοσπονδίες, βεβαιώνοντας πως θα καλύψει κι αυτή οποία ομοσπονδία πάρει σχετική απόφαση.
Η ΠΟΕΔΗΝ τώρα, αφού ενημερώθηκε από τη νομική της σύμβουλο κι έκανε σαφές προς τα σωματεία ότι η κυβέρνηση δεν «παίζει», ότι …φυσικά και οι εργαζόμενοι, παρόλο που συνεχίζουν να έχουν το δικαίωμα της απεργίας, αν το ασκήσουν στη συγκεκριμένη περίπτωση, μπορεί να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες του νόμου, ζήτησε τη γνώμη των σωματείων. Τους πρότεινε, λοιπόν, να ρωτήσουν, όχι τους εργαζόμενους καλώντας τους σε γενικές συνελεύσεις, αλλά τους αξιολογητές για τις προθέσεις τους....Ελάχιστα σωματεία της απάντησαν, οπότε η ΠΟΕΔΗΝ αποφάσισε να προκηρύξει απεργία-αποχή ξεκαθαρίζοντας ότι σε περίπτωση δικαστικής εμπλοκής των μελών των σωματείων, αδυνατεί να καλύψει …τα δικαστικά έξοδα.
Δηλαδή, σε καλούν να κάνεις κάτι προκηρύσσοντας την απεργία-αποχή και μετά σου λένε κατάμουτρα ότι θα τα βγάλεις πέρα μόνος σου αν σε στοχοποιήσει η κυβέρνηση. Και το θέμα δεν είναι κυρίως οικονομικό γιατί το 1 ευρώ συνδρομή που παίρνει από τον καθένα μας η ομοσπονδία φτάνει και περισσεύει για να μας καλύψει μια φορά που θα τη χρειαστούμε...Είναι κυρίως πολιτικό. Τόσα χρόνια κάνανε ό,τι μπορούσαν για να ατονήσει και να απονευρωθεί το ισχυρό κίνημα που είχε δημιουργηθεί το 2014 ενάντια στην αξιολόγηση. Τότε που σαν υπουργός ο Κ. Μητσοτάκης ζήταγε το 15% των δημοσίων υπαλλήλων κάθε χρόνο να βγαίνει «ακατάλληλο» και να κινδυνεύει με απόλυση.
Τώρα, με το Μητσοτάκη πρωθυπουργό να έχει αποφασίσει να τελειώνει επιτέλους με το ζήτημα και να βάζει στόχο την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, αστικές και ρεφορμιστικές, δίνουν κάθε βοήθεια στην κυβέρνηση εγκαταλείποντας ξανά τους εργαζόμενους με το δίλημμα «γκρεμός ή ρέμα;»
Για άλλη μια φορά καταλαβαίνουμε πόσο αναγκαίο είναι να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να ξεπεράσουμε τις συμβιβασμένες και υποταγμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που το μόνο που θέλουν είναι ο ρόλος του συνομιλητή του υπουργείου και δε νοιάζονται καθόλου για τα δικαιώματά μας.
Η αξιολόγηση είναι ένα εργαλείο διώξεων και απολύσεων, με το οποίο μας χωρίζουν σε κατηγορίες, στρέφουν τον ένα ενάντια στον άλλο, μας τρομοκρατούν, εντατικοποιούν τη δουλειά μας, ενώ όσοι θα κρίνονται ανεπαρκείς θα κινδυνεύουν με πρόστιμα, μειώσεις μισθών ακόμα και απολύσεις. Έχουμε δεκάδες λόγους να δώσουμε σοβαρά τη μάχη για την κατάργησή της.
Α.Λ.
