140 χρόνια μετά το Σικάγο, 90 χρόνια μετά τη Θεσσαλονίκη, 82 χρόνια μετά την Καισαριανή, η εργατική Πρωτομαγιά παραμένει σύμβολο για την εργατική τάξη και τους αγώνες της, μπολιάζει την πάλη των λαών όλου του κόσμου με το μήνυμα της αντίστασης και της κατάκτησης. Αλλά και εξακολουθεί να τρομάζει το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, που με τις αντεργατικές και δολοφονικές τους πολιτικές φροντίζουν να κρατούν επίκαιρα και ζωντανά τα πρωτομαγιάτικα συνθήματα.
Όχι στον πόλεμο! Καμία εμπλοκή της χώρας!
Οι ισχυροί της γης οξύνουν τη μεταξύ τους αντιπαράθεση και ανοίγουν το ένα πολεμικό μέτωπο μετά το άλλο. Στο κέντρο της Ευρώπης, στην Ουκρανία, έχει στηθεί εδώ και τέσσερα χρόνια το εργαστήρι προετοιμασίας του νέου παγκόσμιου μακελειού. Στη Μέση Ανατολή, από την Παλαιστίνη και τον Λίβανο έως το Ιράν, οι ιμπεριαλιστές και οι υποτακτικοί τους δολοφονούν μαζικά τους λαούς στην κούρσα για την παγκόσμια κυριαρχία.
Η εξαρτημένη αστική τάξη της χώρας μας και το πολιτικό της προσωπικό δίνουν γη και ύδωρ στα ξένα αφεντικά τους, εξασφαλίζοντας την πλήρη υποστήριξη των πολεμικών μηχανών και την αδιάκοπη λειτουργία των βάσεων, από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Κρήτη. Αλλά και με την αρωγή τους στο κέντρο των πολεμικών μαχών, στέλνοντας σημαντικές δυνάμεις του στρατού να διαφυλάξουν τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού.
Κάτω τα χέρια απ’ το 8ωρο! Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις που να καλύπτουν το κόστος της ζωής!
Οι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με την κλιμάκωση της επίθεσης ενάντια στα κατακτημένα τους δικαιώματα. Η ακρίβεια σπάει κόκκαλα και εμείς βλέπουμε τα δικαιώματά μας να εξανεμίζονται. Αυτό που πρέπει να κερδίσουμε είναι συλλογικές συμβάσεις με δικαιώματα και αυξήσεις που να καλύπτουν το κόστος της ζωής. Η κατάργηση του 8ωρου αποτελεί για το κεφάλαιο και την εργοδοσία μάχη πρώτης γραμμής, που πασχίζει να την κερδίσει με μια ολόκληρη σειρά αντεργατικών νομοθετημάτων, τα οποία φέρουν την υπογραφή και το όνομα επιφανών στελεχών του συστήματος. Ο νόμος Χατζηδάκη μας «χάρισε» τα 10ωρα, ο νόμος Γεωργιάδη το 6ήμερο και το 13ωρο σε πολλαπλούς εργοδότες, ο νόμος Κεραμέως το 13ωρο. Οι εργάτες και οι εργαζόμενοι παλεύουν καθημερινά με τα ξεχειλωμένα ωράρια και τις εξαντλητικές συνθήκες δουλειάς, δίνοντας έως και τη ζωή τους στα σχεδόν καθημερινά εργοδοτικά εγκλήματα, στις Βιολάντες και τα εργοτάξια της αιματοβαμμένης «ανάπτυξης».
Στην αναμέτρηση με το κεφάλαιο δεν χωράνε αυταπάτες!
Απέναντι στους εχθρούς του λαού και της νεολαίας, δεν χωράει καμία αυταπάτη. Οι εργατοπατέρες των ξεπουλημένων ηγεσιών του εργατικού κινήματος, οι κάθε λογής Παναγόπουλοι, έχουν πάρει καθαρά θέση στην πλευρά του κεφαλαίου και της εργοδοσίας. Υπογράφουν συμφωνίες με την κυβέρνηση για ψευτο- συλλογικές συμβάσεις χωρίς ουσιαστικές αυξήσεις που ενσωματώνουν ολόκληρα κομμάτια των αντεργατικών νόμων. Υπονομεύουν τους αγώνες και εξασφαλίζουν ότι κάθε πτυχή της αντεργατικής επίθεσης θα περάσει αναίμακτα. Αγωνίζονται για τη διατήρηση της κυριαρχίας του κεφαλαίου και μαζί της δικής τους επιβίωσης στα αστικά σαλόνια.
Αλλά και όσοι απονευρώνουν τις αιχμές της πάλης από τον ταξικό τους χαρακτήρα δεν είναι παρά ψεύτικοι φίλοι του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Οι δυνάμεις του ρεφορμισμού, παλιού και νέου, υποτιμούν τα ζητήματα πάλης, υπερτιμούν τις δυνατότητες του κεφαλαίου, αποπροσανατολίζουν και αποδυναμώνουν τις αντιστάσεις του λαού. Η πρωτοκαθεδρία του ΠΑΜΕ σε μια σειρά σωματεία, αλλά και στην ίδια την ΑΔΕΔΥ, όχι μόνο δεν έδωσε προοπτική στους ταξικούς αγώνες, αλλά τους κράτησε πίσω σε κρίσιμες στιγμές.
Στον δρόμο της αντίστασης και της διεκδίκησης!
Οι αγωνιστές του 1886, οι καπνεργάτες του 1936, οι 200 της Καισαριανής φωτίζουν τους αγώνες της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας, και κάνουν κάθε χρόνο την Πρωτομαγιά ορόσημο της πάλης ενάντια στην εκμετάλλευση και τον πόλεμο! Δείχνουν τον δρόμο για την απόκρουση της επίθεσης και τις καινούργιες κατακτήσεις απέναντι σε ένα σύστημα που τρομοκρατεί, που δολοφονεί, που ζει και αναπνέει από το αίμα των εργατών και τον ιδρώτα του λαού.
Όσο κι αν πασχίζουν, οι εκμεταλλευτές των λαών δεν θα καταφέρουν να τσαλακώσουν την Πρωτομαγιά! Θα παραμείνει γιορτή της εργατικής τάξης και σύμβολο του αγώνα της για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, ενάντια στην εκμετάλλευση και τη μισθωτή σκλαβιά, ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό!Ακολουθεί η ανακοίνωση στα Αγγλικά.
140 years after Chicago, 90 years after Thessaloniki, 82 years after Kaisariani, Labor Day remains a symbol for the working class and its struggles, imbuing the struggle of peoples around the world with a message of resistance and victory. But it also continues to terrify capital and imperialism, which, through their anti-worker and murderous policies, ensure that May Day slogans remain relevant and alive.
No to war! No involvement of the country!
The world’s powerful are exacerbating their differences and opening one war front after another. In the heart of Europe, in Ukraine, the testing ground for the new global bloodbath has been in place for four years now. In the Middle East, from Palestine and Lebanon to Iran, the imperialists and their lackeys are massacring the peoples in the race for global domination.
Our country’s dependent bourgeoisie and its political leadership are offering their foreign masters every possible assistance, ensuring the full support of the war machines and the uninterrupted operation of the bases, from Alexandroupoli to Crete. But they also assist in the thick of the fighting, sending significant military forces to safeguard the interests of imperialism.
Hands off the 8-hour workday! Collective bargaining agreements with raises that cover the cost of living!
Workers are facing an escalating attack on their hard-won rights. Inflation is crushing us, and we’re watching our rights disappear. What we must win are collective bargaining agreements with rights and raises that cover the cost of living. The abolition of the 8-hour workday is a front-line battle for capital and employers, who are striving to win it through a whole series of anti-labor laws, bearing the signatures and names of prominent figures within the system. The Hatzidakis law “gifted” us 10-hour workdays, the Georgiadis law gave us the 6-day workweek and 13-hour shifts for many employers, and the Kerameos law established the 13-hour workday. Workers and employees struggle daily with extended hours and exhausting working conditions, even risking their lives in the near-daily crimes committed by employers, in the Violanta factories and the construction sites of this bloodstained “development.”
There is no space for self-deception in the struggle against capital!
Faced with the enemies of the people and the youth, there is no space for self-deception. The union bosses of the sellout leaderships of the labor movement—the Panagopouloses of every kind—have taken a clear stand on the side of capital and the employers. They sign agreements with the government for fake collective bargaining agreements without meaningful wage increases that incorporate entire sections of anti-worker laws. They undermine the struggles and ensure that every aspect of the anti-worker offensive passes without a fight. They fight to preserve the dominance of capital and, with it, their own survival in bourgeois salons.
But even those who blunt the edges of the struggle by stripping it of its class character are nothing but false friends of the workers’ and popular movement. The forces of reformism, old and new, underestimate the issues at stake, overestimate the capabilities of capital, and misdirect and weaken the people’s resistance. PAME1’s dominance in a number of unions, as well as within Civil Servants' Confederation itself, not only failed to provide a perspective for class struggles but held them back at critical moments.
On the path of resistance and struggle!
The fighters of 1886, the tobacco workers of 1936, and the 200 of Kaisariani illuminate the struggles of the working class, the people, and the youth, and make May Day a milestone every year in the fight against exploitation and war! They show the way to repel the attack and achieve new victories against a system that terrorizes, that murders, that lives and breathes on the blood of workers and the sweat of the people.
No matter how hard they try, the exploiters of the people will not succeed in destroying Labor Day! It will remain a celebration of the working class and a symbol of its struggle for a life and work with rights, against exploitation and wage slavery, against war and imperialism!
All-Workers Militant Front
