Η επέκταση και
γενίκευση των κάθε είδους ελαστικών μορφών δουλειάς στο Δημόσιο αποτελεί
ευθεία βολή στο δικαίωμα κάθε εργαζόμενου στη μόνιμη και σταθερή δουλειά και
εντάσσεται στο στρατηγικό στόχο των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΔΝΤ αλλά και
του ντόπιου κεφαλαίου, που πρόθυμα υπηρετούν όλες οι αστικές κυβερνήσεις (σήμερα
ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, χθες ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) που δεν είναι άλλος από την κατάργηση της
μονιμότητας.
Δίκαια οι
συνάδελφοί μας που δουλεύουν κάτω απ' αυτό το καθεστώς διεκδικούν το αυτονόητο,
δηλαδή τη μονιμοποίησή τους. Γνωρίζουμε όλοι -και πολύ καλύτερα οι ίδιοι- ότι
η λήξη μιας σύμβασης ορισμένου χρόνου ή έργου, η λήξη μιας εργολαβίας, ακόμη και
η προκήρυξη ενός διαγωνισμού, όχι μόνο δεν διασφαλίζει την παραμονή τους στη
δουλειά, αλλά για τους περισσότερους σημαίνει το πέταγμά τους στο δρόμο.
Πρόκειται για μια πολιτική ανακύκλωσης της ανεργίας, ξεζουμίσματός τους κατά το
διάστημα της επισφάλειας που φτάνει στο σημείο να τους οφείλονται δεδουλευμένα
μηνών, διαμορφώνοντας συνθήκες εξαθλίωσης και εργασιακής ομηρίας.