Κόρινθος - Η δολοφονική έκρηξη μπήκε από το κεφάλαιο και την εργοδοσία

Ένας 25χρονος ηλεκτροσυγκολλητής νεκρός και μια εργαζόμενη τραυματίας. Αυτός είναι ο απολογισμός από την έκρηξη σε εργοστάσιο ξυδιού στα Εξαμίλια Κορινθίας. Ενώ καλά-καλά οι εργαζόμενοι δεν έχουν θρηνήσει τον νεκρό από την έκρηξη στο εργοστάσιο του Ασπροπύργου και ενώ οι άλλοι 2 εγκαυματίες βρίσκονται ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση, ένα νέο εργοδοτικό έγκλημα έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των θανατηφόρων εργοδοτικών εγκλημάτων. 

Η ασφάλεια στη δουλειά είναι ευθύνη των εργοδοτών

Θα ξαναξεκινήσουν οι «έγκριτοι» δημοσιογράφοι και τα πληρωμένα μέσα μαζικής εξαπάτησης τη δουλειά τους μέσα στις επόμενες ώρες· από τα υπονοούμενα για τα «λάθη» του ηλεκτροσυγκολλητή και την ευθεία υπεράσπιση του εργοδότη. Όπως άλλωστε έγινε και στα προηγούμενα εγκλήματα. Δεν πρόσεχε, δεν πήρε τα μέτρα που έπρεπε, έφταιγε η κακιά στιγμή. Όπως έφταιγε η κακιά στιγμή για τη διαρροή που οδήγησε στην έκρηξη στον Ασπρόπυργο ή και στη Βιολάντα. Φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από το κεφάλαιο και το κράτος. Αυτό θα μας πουν. Για να θάψουν τις ευθύνες τους και το φταίξιμό τους, που, μέσα σε μόλις 2 εβδομάδες, εκρήξεις σε εργοστάσια οδηγούν εργάτες στον θάνατο. Για να αποσιωπήσουν τις ευθύνες τους που δεν δουλεύουμε με ασφάλεια και δεν ξέρουμε αν θα γυρίσουμε σπίτι μας. Τη συνέχεια την ξέρουμε και την έχουμε δει. Στην καλύτερη περίπτωση θα συλληφθούν για λίγες μέρες ο ιδιοκτήτης και οι αυτοφοράκηδές του (τεχνικοί ασφαλείας) και σε λίγες μέρες θα είναι ελεύθεροι. Το δικαστήριο θα γίνει μετά από πολύ καιρό και θα πέσουν στα μαλακά και αυτοί. Έτσι διαχειρίζεται και καλύπτει το κράτος του κεφαλαίου τους «δικούς του». Γιατί δεκάρα δεν δίνει για τους εργάτες και τους εργαζόμενους και το αποδεικνύει κάθε μέρα με την εφαρμογή των αντεργατικών νόμων που έχει περάσει και τροφοδοτούν τα εργοδοτικά εγκλήματα στους χώρους εργασίας. 

Τα σωματεία αν δεν παλεύουν, μας οδηγούν στον θάνατο. 

Η ασφάλεια στη δουλειά κερδίζεται και όσο τα σωματεία παρακολουθούν το ένα έγκλημα μετά το άλλο και δεν κάνουν τίποτα, είναι συνένοχα. Οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ξέρουν καλά ποιος φταίει και γιατί έχουν ανέβει κατακόρυφα οι θάνατοι εν ώρα εργασίας. Δεν μιλάνε όμως, ή στην καλύτερη κάνουν μια απεργία/συγκέντρωση-εκτόνωση και περιμένουν το επόμενο θύμα. Από κοντά και η υποταγμένη αριστερά (βλέπε ΠΑΜΕ) η οποία ζητάει τεχνικούς ασφαλείας, καλύτερη κατάρτιση και ολοκληρωμένα σχέδια αντιμετώπισης. Αποφεύγοντας να δώσει συνέχεια στις κινητοποιήσεις, τα ανάγει όλα στις εκλογές και στην εκπροσώπηση.

Αν δεν παλέψουμε εμείς για τη ζωή μας δεν θα το κάνει κανένας. Όλα τα εργοδοτικά εγκλήματα είναι υπόθεση πάλης, όλης της εργατικής τάξης.

• Κανένας στη δουλειά χωρίς τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας

• Η ευθύνη για την ασφάλεια στη δουλειά βαραίνει κράτος και εργοδοσία 

• Ανθρώπινους ρυθμούς δουλειάς, ανθρώπινα ωράρια και συνθήκες

• Τα σωματεία να κινητοποιηθούν άμεσα για τα απανωτά εργοδοτικά εγκλήματα