Να υπερασπιστούμε τη ζωή μας!
Όχι άλλες θυσίες εργατών για τα κέρδη του κεφαλαίου!
Ο φριχτός θάνατος του 42χρονου συγκολλητή απ’ την Ελευσίνα στα Ναυπηγεία Χαλκίδας αποτελεί εργοδοτικό έγκλημα σε βάρος της εργατικής τάξης. Ο 42χρονος, πατέρας 2 παιδιών, στον αγώνα για το μεροκάματο Σάββατο μεσημέρι στη Χαλκίδα, βρέθηκε καταπλακωμένος απ’ τον καταπέλτη του πλοίου στο οποίο δούλευε. Τα κροκοδείλια δάκρυα εργοδοσίας και κρατικών μηχανισμών δεν μπορούν να κρύψουν ότι η ευθύνη γι’ αυτό το έγκλημα τους βαραίνει αποκλειστικά.
Γιατί όλοι τους κερδίζουν απ’ την εκμετάλλευση της δουλειάς των εργατών. Η εργοδοσία, όχι μόνο του εργολάβου που ανέλαβε τις εργασίες στο πλοίο, αλλά και της πλοιοκτήτριας εταιρείας, για λογαριασμό της οποίας γίνονταν οι εργασίες. Η εργοδοσία των Ναυπηγείων Χαλκίδας, που διαθέτει τις εγκαταστάσεις για τις εργασίες. Και βέβαια το κράτος, που ορίζει το συνολικό πλαίσιο με τρόπο που διασφαλίζει την κερδοφορία όλων των προηγούμενων, ενώ αφήνει την εργατική ζωή απροστάτευτη.
Η ζωή των εργατών απειλείται από την αντεργατική πολιτική. Την πολιτική που μας «προτείνει» να δουλεύουμε όλη μέρα, κάθε μέρα, για να τα βγάλουμε πέρα με την ολοένα αυξανόμενη ακρίβεια. Που έχει διαλύσει τις συλλογικές συμβάσεις, τσακίζοντας μισθούς και μεροκάματα. Που, ισοπεδώνοντας το δικαίωμα στην πλήρη και σταθερή δουλειά, αναγκάζει τους εργαζόμενους στην περιπλάνηση μεταξύ ανεργίας και υπερεντατικοποίησης, ανάλογα με τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Μια σειρά βιομηχανίες υπολειτουργούν ή βάζουν λουκέτο, βαθαίνοντας την αποβιομηχάνιση και την εξάρτηση, και -την ίδια ώρα- στους υπόλοιπους χώρους οι εργαζόμενοι δουλεύουν ατέλειωτα ωράρια, με εξοντωτικούς ρυθμούς και κάτω από τους πιο μεγάλους κινδύνους. Έτσι φτάνουμε κάθε χρόνο να ξεπερνάμε τον προηγούμενο σε θύματα των εργοδοτικών εγκλημάτων.
