Η ψηφιακή κάρτα εργασίας θεσμοθετήθηκε με τον
ν.4808/2021 και σταδιακά επεκτάθηκε σε όλους τους κλάδους με τελευταίους τον
επισιτισμό και τον τουρισμό. Μετά από τέσσερα, σχεδόν, χρόνια εφαρμογής η
κυβέρνηση πανηγυρίζει ανακοινώνοντας ότι το μέτρο έχει «μεγάλη επιτυχία», «έχουν
αυξηθεί σημαντικά οι καταγεγραμμένες και πληρωμένες υπερωρίες» και «οι
εργαζόμενοι προστατεύονται».
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η όποια κατάσταση καταγράφει η ψηφιακή κάρτα εργασίας είναι πολύ μακριά από το τι πραγματικά συμβαίνει: εργαζόμενοι αναγκάζονται να «χτυπούν» την κάρτα και μετά να επιστρέφουν πίσω στη δουλειά, εργοδότες «χτυπούν» όλες τις κάρτες μαζικά, λαντζέρηδες δηλώνονται ως διευθυντικά στελέχη για να μην έχουν υποχρέωση κάρτας και πολλά άλλα που δείχνουν ότι οι μόνοι που μπορούν, πραγματικά, να πανηγυρίζουν από την εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας είναι οι εργοδότες.
Είτε με την «Δήλωση Εξαίρεσης από την Υποχρέωση Προαναγγελίας», που τους δίνει την δυνατότητα να «διορθώνουν», μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα, τα πραγματικά ωράρια των εργαζομένων με βάση τα χτυπήματα της κάρτας τους, είτε με την «Ευέλικτη Προσέλευση», που τους δίνει την δυνατότητα να δηλώνουν την ευέλικτη προσέλευση των εργαζομένων στο χώρο δουλειάς μέχρι και 120 λεπτά μετά την έναρξη του δηλωμένου ωραρίου, ουσιαστικά απελευθερώνεται η ευελιξία σε βάθος μήνα και η εκμετάλλευση κατά 2 ολόκληρες ώρες την ημέρα!!
