Κράτος ταξικό, αλλά ποιας τάξης;

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε την προσπάθεια του συστήματος να αναβαθμίσει τον ρόλο του κράτους και των θεσμών του στη διεξαγόμενη επίθεσή του απέναντι στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και του λαού. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο αποσυγκρότησης του εργατικού κινήματος, ολομέτωπης επίθεσης του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος και αρνητικού συσχετισμού σε βάρος της εργατικής τάξης. Με τα όργανα πάλης της εργατικής τάξης, εκεί που δεν είναι πλήρως εργοδοτικά, να βρίσκονται σε κατάσταση αποσύνθεσης. Σε μια περίοδο που η εργατική τάξη αναζητά τους συμμάχους, και (ξανά)αναγνωρίζει τους εχθρούς της. Στη συγκεκριμένη φάση, αυτό έχει αποτυπωθεί με μια σειρά νόμων, συμφωνιών, προτάσεων και επιλογών, ώστε να σφίξει ακόμα περισσότερο τη θηλειά γύρω από τον λαιμό των εργαζομένων. Θα λέγαμε πως είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα της επίθεσης, για να μπορέσει να στερήσει ακόμα και τη δυνατότητα των εργαζομένων να απαντήσουν αγωνιστικά απέναντι σε αυτή τη πραγματικότητα. Συγκεκριμένα και κάπως συνοπτικά έχουμε:

ELECTROVAM: Η σημασία της αντίστασης και της αλληλεγγύης

Στην ELECTROVAM, η επιδίωξη της μέγιστης κερδοφορίας του κεφαλαίου αποτυπώνεται υλικά στην πλήρη απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Ο χώρος παραγωγής λειτουργεί ως ζώνη επικίνδυνης έκθεσης σε ρύπους, ο εξαερισμός παραμένει συνειδητά ανεπαρκής και στο χώρο παραγωγής και στον βιολογικό καθαρισμό, ενώ πετρελαιοκίνητο κλαρκ κινείται σε κλειστούς χώρους εργασίας, επιβαρύνοντας περαιτέρω την ατμόσφαιρα. Παράλληλα, η εργοδοσία διατηρεί κατεστραμμένο εξοπλισμό που έχει ήδη προκαλέσει τραυματισμούς.

Σημείωμα για τη σύσκεψη της Ταξικής πορείας.

1.Έχει σημασία να προσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά των εξελίξεων.Πρόκειται για στρατηγικού χαρακτήρα επίθεση στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης και συνολικά του κόσμου της εργασίας.Για λογαριασμό του κέφαλαιου ντόπιου και ξένου και με όρους ρεβανσισμού για όσα κατάφεραν να αποσπάσει με τη πάλη του ο λαός σε ένα άλλο συσχετισμό.Θα είχε αξία κάποιος να παρατήρήσει τη συνέχεια που χαρακτηρίζει όλες τις κυβερνήσεις διαχρονικά ,στην υπηρέτηση αυτης της υπόθεσης

Η “αγωνιστική αισιοδοξία” και η απουσία μαζικής λειτουργίας

Στην Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ το 2024 βάση των δικών τους ανακοινώσεων συμμετείχαν 22 Εργατικά Κέντρα, 17 Ομοσπονδίες και πάνω από 550 Πρωτοβάθμια Σωματεία. Βάση δικών τους πάλι δηλώσεων ο αριθμός των σωματείων κάτω από την ομπρέλα του ΠΑΜΕ έχει αυξηθεί από το 2024, έχοντας σε κάθε γύρο εκλογών νικηφόρες δηλώσεις και αγωνιστική αισιοδοξία για τους μεγάλους αγώνες που δόθηκαν και θα δοθούν από αυτά τα σωματεία.

Σημαντική η πανελλαδική σύσκεψη της Ταξικής Πορείας

Από το 2005 που συγκροτήθηκε το εργατικό σχήμα της Ταξικής Πορείας, έχει δώσει δείγματα γραφής. Στο ιδεολογικό-πολιτικό επίπεδο, στη συνδικαλιστική δράση, στη συμβολή της ταξικής συγκρότησης και πάλης των εργαζομένων. Άλλοτε με καλύτερα αποτελέσματα και άλλοτε με λιγότερο καλά. Πάντοτε, όμως, με γνώμονα την αυτενέργεια των ίδιων των υποκειμένων της ταξικής πάλης. Αυτών που γράφουν την ιστορία σε κάθε φάση.

Για τους εμποροϋπαλλήλους.

Σημαντική προϋπόθεση για ένα εργατικό σχήμα είναι η εξειδίκευση των γενικών κατευθύνσεών του ανά κλάδο και ειδικότητα στο μωσαϊκό που ονομάζεται καταμερισμός εργασιών στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Το εφημεριδάκι της Ταξικής Πορείας σε κάθε έκδοσή του περιέχει μια σειρά άρθρων που αντιστοιχούν στις ανάγκες αυτών των εξειδικεύσεων. Παράλληλα οι ανακοινώσεις-παρεμβάσεις σε μια σειρά κλάδων βοηθούν την αναγκαία συνδικαλιστική και πολιτική αναβάθμιση των σχημάτων μας και των τομέων που αυτά δρουν.

Αναπληρωτές εκπαιδευτικοί. Πάλη για το δικαίωμα στην μόνιμη και σταθερή δουλειά!

Αναμένοντας για μια ακόμα χρονιά χιλιάδες αναπληρωτές το άνοιγμα των πινάκων, έρχονται αντιμέτωποι με το ανθρωποφάγο πρόσωπο αυτού του συστήματος, που τους θέλει να πατάνε επί πτωμάτων για μια «καλύτερη» θέση στον πίνακα. Οι αναπληρωτές ήταν αντιμέτωποι ανέκαθεν με το ζήτημα της μακροχρόνιας αναμονής, κάτι που ήρθε να ενταθεί από το 2019, που επί κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και με υπουργό παιδείας τον Γαβρόγλου ψηφίζεται το προσοντολόγιο για τους εκπαιδευτικούς. Μια αλλαγή που έβαλε το δια βίου «κυνήγι χαρτιών» ακόμα πιο έντονα στον διορισμό, καθώς πλέον μετράει πολύ παραπάνω το πόσα πτυχία έχεις και μειώνεται η αξία της προϋπηρεσίας.

Πρακτική με δικαιώματα! Η νεολαία δεν είναι δωρεάν εργατικό χέρι.

Κάθε χρόνο εισέρχονται περίπου 30.000 νέοι και εργαζόμενοι στις ΣΑΕΚ, ενώ όλο και λιγότεροι καταφέρνουν να αποφοιτήσουν, εξαιτίας των περιορισμών στις απουσίες που δεν λαμβάνουν υπόψη ούτε την εργασία αλλά ούτε και την υγεία των καταρτιζόμενων. Ακόμη λιγότεροι είναι εκείνοι που θα προχωρήσουν στην υποχρεωτική, απλήρωτη πρακτική άσκηση, την οποία ο καθένας καλείται να βρει μόνος του ώστε να λάβει τη βεβαίωση σπουδών του.

Οργάνωση, αντίσταση και πάλη αλλά σε μία ξένη χώρα

Πριν ακριβώς ένα χρόνο δύο εργάτες σε πτηνοσφαγεία βρέθηκαν νεκροί στα σπίτια τους ακριβώς μετά τη λήξη της βάρδιας. Τα αίτια του θανάτου τους δε διερευνήθηκαν και η είδηση που έκανε την εμφάνιση της στα τοπικά μέσα ενημέρωσης πολύ γρήγορα ξεχάστηκε.Επρόκειτο για δύο από τους αμέτρητους πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες που δουλεύουν στη χώρα.

Εργαζόμενοι Σεζόν: Ποιος μας μιλάει για καλοκαίρια;

713.140 εργαζόμενοι απασχολήθηκαν το 2024 στον τομέα του τουρισμού, ποσοστό 16,5% επί του συνολικού αριθμού εργαζομένων στη χώρα. 184.388 (καταγράφηκαν) οι εποχικά επιδοτούμενοι εργαζόμενοι σε εστίαση και τουρισμό το 2024, την ίδια ώρα που η εργοδοσία του κλάδου κραύγαζε για τις 80.000 κενές θέσεις εργασίας. Η ίδια, μάλιστα, εργοδοσία που βλέπει χρόνο με το χρόνο ιστορικό υψηλό στα κέρδη της (την περίοδο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2025 ξεπέρασαν τα 20 δισ. ευρώ, 9% περισσότερα σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο της περσινής χρονιάς). Πίσω από τη λαμπερή βιτρίνα του τουριστικού θεάματος όμως, κρύβεται η βίαιη πραγματικότητα της ταξικής ανισότητας.

Πρωτοβάθμια σωματεία, ρεφορμισμός και ανοιχτά ερωτήματα- Η περίπτωση του σωματείου μισθωτών τεχνικών μακεδονίας (ΣΜΤΜ)

Σκοπός αυτού του κειμένου είναι να μεταφερθεί εμπειρία και να τεθούν προβληματισμοί σε σχέση με τις δυνατότητες παρέμβασης μέσα σε σωματεία όπου δεν κυριαρχούν επαναστατικές κατευθύνσεις, ακόμα και όταν η πλειοψηφία έχει ταξική συνείδηση και θεωρεί ότι υπηρετεί τον ταξικό αγώνα.

Το ΣΜΤΜ Είναι ένα κλαδικό σωματείο που αριθμεί περίπου 1000 μέλη στο μητρώο του, από τα οποία περίπου τα 400 εμφανίζονται στις εκλογικές διαδικασίες για αρχαιρεσίες κάθε δύο χρόνια, ενώ στις γενικές συνελεύσεις εμφανίζονται συνήθως από 60 έως 90 άτομα. Εκλέγει επταμελές διοικητικό συμβούλιο κάθε δύο χρόνια, στο οποίο την πλειοψηφία εδώ και τουλάχιστον 8 χρόνια έχει η ΕΣΑΚ (ΚΚΕ). Έχει την ιδιαιτερότητα ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις που δραστηριοποιούνται μέσα στο σωματείο έχουν αναφορά στην αριστερά (ΕΣΑΚ, ΝΑΡ, ΛΑΕ, κτλ). Θα περίμενε λοιπόν κανείς να είναι μια παραδειγματική, ή έστω καλή περίπτωση λειτουργίας σωματείου βάσης με σημαντικό συνδικαλιστικό έργο. Θα δούμε παρακάτω τι συμβαίνει στην πράξη.

Πολλαπλό νομικό οπλοστάσιο, όλων των βαθμίδων, για το χτύπημα των εργασιακών σχέσεων στους δημοσίους υπαλλήλους.

«Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, πράγματι μπορεί να απολυθεί ένας δημόσιος υπάλληλος εάν υποπέσει σε κάποιο σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα, που μπορεί να έχει και ποινική διερεύνηση, που είναι ανεξάρτητη και η διαδικασία η πειθαρχική να οδηγήσει σε απόλυση. Αυτό είναι ένα πράγμα. Αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε είναι εντελώς διαφορετικό. Εμείς δεν πάμε σε μία λογική πειθαρχικού παραπτώματος. Αυτό δεν χρειάζεται αναθεώρηση του Συντάγματος. Εμείς πάμε σε μια λογική αξιολόγησης της αποδοτικότητας, της συνέπειας και όχι απαραιτήτως για να φτάσει στην απόλυση, αλλά ακόμα και στην επιβράβευση…», «Θέλουμε βασικά να κατοχυρωθεί στο Σύνταγμα της χώρας, εφόσον έχουμε τις απαιτούμενες πλειοψηφίες, η έννοια της αξιολόγησης, η οποία να συνδέεται και με τη μονιμότητα στο δημόσιο. Είναι μια πολύ μεγάλη πολιτική μάχη».

Η δήλωση ανήκει στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Π. Μαρινάκη, αναφορικά με την εξαγγελθείσα από τον Κ. Μητσοτάκη πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος και συγκεκριμένα για την άρση μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Για το ΓΕΜΗΣΟΕ και τις ηλεκτρονικές εκλογές

Το Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕΜΗΣΟΕ) μπήκε στη ζωή μας το 2021 με το νόμο Χατζηδάκη και περιλάμβανε την καταχώρηση στοιχείων των σωματείων όπως η επωνυμία τους, στοιχεία του καταστατικού τους, τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και στοιχεία σχετικά με τις εκλογές (πόσοι ψήφισαν, ημερομηνία κτλ). Αυτό συνδεόταν και με τη δυνατότητα του σωματείου να συνάψει ΣΣΕ ή να προσφύγει σε μεσολάβηση/διαιτησία, αφού σωματεία που δεν ήταν γραμμένα στο ΓΕΜΗΣΟΕ δεν είχαν αυτό το δικαίωμα. Με το νόμο που ήρθε φέτος στη βουλή για την “Κοινωνική Συμφωνία”, οι όροι αυτοί άλλαξαν λίγο. Η καταχώρηση των μελών διοίκησης γίνεται μόνο με ρητή συγκατάθεσή τους, ενώ δεν δεν απαιτείται η εγγραφή στο ΓΕΜΗΣΟΕ για τη σύναψη ΣΣΕ αλλά απαιτείται για να επεκταθεί αυτή η σύμβαση.

Nόμος 5129/1-8-24 για την «Ολοκλήρωση της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης»: αναβαθμισμένη επίθεση για τους εργαζόμενους και τους λήπτες υπηρεσιών ψυχικής υγείας και απεξάρτησης

 Δύο δεκαετίες πίσω, ο Νόμος 2071/1992 (Άρθρα 69-79), με τίτλο «Εκσυγχρονισμός και Οργάνωση Συστήματος Υγείας», υποτίθεται πως θα αποτελούσε ορόσημο για την «ψυχιατρική μεταρρύθμιση» στην Ελλάδα. Μέσα στις διατάξεις του προβλεπόταν η αποασυλοποίηση, η ανάπτυξη εξωνοσοκομειακών δομών, η τομεοποίηση της ψυχικής υγείας και η προστασία των δικαιωμάτων των ασθενών, στοχεύοντας στην κατάργηση του ασύλου, μέσα από ένα θεσµικό πλαίσιο για την ψυχική υγεία συμμορφωμένο προς τις αντίστοιχες νοµοθεσίες των χωρών-µελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λίγα χρόνια νωρίτερα είχε ξεσπάσει το «σκάνδαλο της Λέρου»(δημοσίευση στην εφημερίδα Observer το 1988 με τις φωτογραφίες φρίκης του ψυχιατρείου που θυμίζουν στρατόπεδο συγκέντρωσης), αναγκάζοντας το τότε Υπουργείο Υγείας να αναλάβει μέτρα για τη διαχείριση της πολιτικής συγκυρίας και τον κατευνασμό της διεθνής κατακραυγής, ακολουθώντας η έγκριση δεκάδων προγραμμάτων με ευρωπαϊκή και ελληνική χρηματοδότηση για την εξανθρώπιση των ασύλων. Χαρακτηριστική για την κατάσταση των ψυχιατρείων της χώρας εκείνη την περίοδο, υπήρξε η καταγραφή του Γάλλου ψυχιάτρου Φελίξ Γκουαταρί στο «Ημερολόγιο Λέρου», όπου αναφέρει φτάνοντας στην Ελλάδα ότι αυτό που περίμενε να αντικρίσει στη Λέρο, το βρήκε στο Δαφνί, και μάλιστα πολύ χειρότερα.

Εξοπλιστικά προγράμματα και «φέρετρα καλυμμένα με σημαίες», για ποιον χτυπά η καμπάνα;

Σε ολόκληρο τον κόσμο, η πορεία προς τον Γ’ Π.Π. δίνει τον τόνο όλων των εξελίξεων και φαίνεται πια ότι είναι ένας δρόμος χωρίς επιστροφή. Οι ανταγωνισμοί μεταξύ των ιμπεριαλιστών βαθαίνουν σε γεωπολιτικό, γεωστρατηγικό, οικονομικό επίπεδο. Η αμερικάνικη επιθετικότητα αυξάνεται και παράγει συνεχώς δεδομένα στο πεδίο της αντιπαράθεσής με τον ρωσικό και κινέζικο ιμπεριαλισμό. Η λυκοσυμμαχία της Ε.Ε. πιέζεται. Μέτωπα ανοίγονται καθημερινά, με διαφορετικής έντασης σφοδρότητα και κινδύνους να παραμονεύουν από άκρη σε άκρη της γης. Δεν κλείνει κανένα. Θα αυξάνονται. Κι οι αντιθέσεις θα οξύνονται. Μέχρι οι συμμαχίες και τα στρατόπεδα να φτιαχτούν, μέχρι να είναι όλοι έτοιμοι να κομματιάσουν και να ξαναμοιράσουν τους λαούς του κόσμου.

Τα deals του κεφαλαίου και τα μαύρα deals

Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρούμε μία ανακατανομή στο χώρο της βιομηχανίας, όπου μία σειρά από εταιρείες αλλάζουν χέρια και αγοράζονται από άλλους. Σε μία περίοδο, όπου, σύμφωνα με τον ΣΕΒ, η βιομηχανία βρίσκεται σε αλλεπάλληλες προκλήσεις.

Αυτό το οποίο γίνεται στον κλάδο τροφίμων είναι μία προσπάθεια από κάποιες εταιρείες να γίνουν μονοπώλειο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αγορά της «Νίκας ΑΒΕΕ» που περνά στην «Υφαντής ΑΒΕΕ», όπως και η «Δωδώνη» από τα Ελληνικά Γαλακτοκομεία ΑΕ (Σαράντης), καθώς με την αγορά τους, πλέον οι όμιλοι αυτοί έχουν αποκτήσει όλες τις αντίστοιχες δυνατές παραγωγικές μονάδες στην Ελλάδα.

ΣΣΕ και πραγματική διαπραγματευτική ισχύς των σωματείων

Η συζήτηση για την «επαναφορά» των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας άνοιξε από πλευράς συστήματος δυστυχώς, το 2022, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση δημοσίευσε την Οδηγία προς τα κράτη-μέλη της για κάλυψη με ΣΣΕ του 80% των εργαζόμενων σε κάθε χώρα. Στην Ελλάδα, η Οδηγία ενσωματώθηκε στη νομοθεσία το 2024, με τον νέο τότε νόμο για τον καθορισμό του Κατώτατου Μισθού (σύμφωνα με μαθηματικό αλγόριθμο και πάντα στα όρια των «αντοχών» της οικονομίας), ενώ φέτος επανέρχεται το ζήτημα των ΣΣΕ με την κακόφημη Κοινωνική Συμφωνία της Κεραμέως.

Η Δύναμη των Εργαζομένων στα Όργανα Πάλης τους

Κοινό μυστικό για μερικούς μήνες ήταν ο ερχομός της αλυσίδας σουπερμάρκετ «Γαλαξίας» στα Γιάννενα, μέσω της αγοράς των σουπερμάρκετ της τοπικής αλυσίδας «Παπαγεωργίου». Παλιά και νέα εργοδοσία, σε πλήρη συνεννόηση, καλούσε τους 180 εργαζομένους να υπογράψουν οικειοθελή αποχώρηση από την προηγούμενη, ενώ μη υπογραφή της νέας σύμβασης σήμαινε αυτομάτως παραίτηση από την καινούργια εργοδοσία, ως το τέλος του Οκτώβρη. Οι νέες συμβάσεις φέρνουν προφανώς πιο δυσμενείς όρους δουλειάς (ενδεικτικά δεν αναγνωρίζουν την προϋπηρεσία, προβλέπουν τον κατώτατο μισθό, δεν αναγνωρίζουν ειδικότητα βάσει πόστου κ.α.). 

Έχει νόημα η συμμετοχή σε σωματεία-«σφραγίδες»;

Μέσα στα εισηγητικά κείμενα γίνεται αναφορά, σε σωματεία που ελέγχονται από το ΠΑΜΕ τα όποια γενικά δεν λειτουργούν ή παρά μόνο επετειακά και σε εκλογικές διαδικασίες. 

Η σφραγίδα τους όμως παίρνει φωτιά! Σε οποιαδήποτε κίνηση εντάσσεται στους σχεδιασμούς του ΠΑΜΕ και εντέλει του ΚΚΕ στη βουλή αποτελεί άλλη μια σφραγίδα από …«τα εκατοντάδες σωματεία πανελλαδικά που πήραν αγωνιστικές αποφάσεις». Αποφάσεις που δεν αποφάσισαν οι εργαζόμενοι!Σίγουρα υπάρχουν ιδιαιτερότητες, αλλά θα έλεγα σε γενικές γραμμές ότι η συμμετοχή και κυρίως η παρέμβαση σε αυτά τα σωματεία είναι απαραίτητη και χρήσιμη για το κίνημα. 

ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ

Η εργασιακή πραγματικότητα στους ΟΤΑ δεν είναι αποτέλεσμα «αστοχιών» ή κακής διοίκησης. Είναι προϊόν μιας συνειδητής, ταξικής πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει μετατραπεί σε εργασιακό πειραματόζωο, σε χώρο δοκιμής των πιο βάρβαρων μορφών ελαστικής εργασίας και σε προθάλαμο ιδιωτικοποίησης δημόσιων υπηρεσιών.

Οι ΟΤΑ λειτουργούν ως θερμοκήπιο κατάργησης της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Συμβασιούχοι, έκτακτοι, εργαζόμενοι ΕΣΠΑ και «ωφελούμενοι», εργαζόμενοι με μπλοκάκι, εργαζόμενοι μέσω εργολάβων, συγκροτούν έναν κατακερματισμένο κόσμο εργασίας, χωρίς δικαιώματα, χωρίς σταθερότητα, χωρίς συλλογική προστασία.