ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΑΡΤΙ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Για άλλη μια χρονιά, τα φώτα στα καταστήματα θα μείνουν ανοιχτά μέχρι αργά, φέρνοντας τη «Λευκή Νύχτα» στην καρδιά του καλοκαιριού, σε μια περίοδο κατά την οποία οι εργοδότες έχουν ήδη βάλει στο καλούπι της εκμετάλλευσης όσους εργάζονται την περίοδο της σεζόν —και όχι μόνο— για έναν καλύτερο μισθό που, στην πραγματικότητα, δεν αρκεί ούτε για τα λίγα.
Ένα καλούπι που χτίζεται προσεκτικά από την εργοδοσία, προσαρμόζοντάς το, αυτή τη φορά, σε μια ψεύτικη εικόνα, καλυμμένη με φώτα και μουσική.
Γίνεται έτσι ακόμη ένα βήμα για την περαιτέρω διάλυση του ωραρίου των εργαζομένων.
Μάλιστα προκλητικά το παρουσιάζουν σαν πάρτι, στο οποίο καλεί τον κόσμο να συμμετέχει, δίνοντάς του, μάλιστα, και περισσότερο «χρόνο», λες και είναι αυτό το πρόβλημα του κόσμου σήμερα για να πραγματοποιήσει τις αγορές του και όχι οι μισθοί φτώχειας που δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά.
Δεν είναι μόνο η παράταση του ωραρίου από τη «Λευκή Νύχτα» που κοντεύει να γίνει καθεστώς στην πόλη μας. Τα 13ωρα, τα εορταστικά ωράρια, η εξαφάνιση ρεπό ιδιαίτερη την περίοδο της καλοκαιρινής σεζόν, αλλά και η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, δημιουργεί μια κόλαση για τη ζωή των εργαζομένων, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στον θάνατο, όπως έχουμε δει τον τελευταίο χρόνο, κατά τον οποίο τα εργοδοτικά εγκλήματα αυξάνονται συνεχώς.
Μαζί με τη διάλυση του 5ήμερου-8ωρου (που δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους στο εμπόριο) πάνε χέρι-χέρι οι χαμηλές αμοιβές, η εργοδοτική αυθαιρεσία, οι απολύσεις. Συνολικά ο εργαζόμενος μετατρέπεται σε λάστιχο που ο εργοδότης τεντώνει όσο θέλει ή και το πετάει αν δεν του χρειάζεται.
Οι αντεργατικοί νόμοι που περνούν ο ένας μετά τον άλλον από τις κυβερνήσεις δείχνουν ξεκάθαρα ποια είναι η θέση τους και ποια η δική μας. Δείχνουν ξεκάθαρα ότι, για την εργοδοσία, είμαστε απλά γρανάζια για το κέρδος τους.
Σήμερα οι χιλιάδες εργαζόμενοι και στην πόλη μας κάνουν 2 δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Οτιδήποτε έχει σχέση με τον λαό και τις ανάγκες του διαλύεται ενώ ξοδεύονται δις σε πολεμικούς εξοπλισμούς και η χώρα μπλέκεται στον πόλεμο.
Στον εργασιακό μεσαίωνα που ζούμε είναι ανάγκη να παλέψουμε για να επιβιώσουμε. Ό,τι δικαίωμα έχουμε κατακτήθηκε με αγώνες. Η μοναδική διέξοδος περνάει μέσα από τη συλλογικότητα και την οργάνωση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς απέναντι στην εργοδοσία.
Να αντισταθούμε στην αντεργατική επίθεση και στους νόμους που γκρεμίζουν τις κατακτήσεις μας.
Να υπερασπιστούμε το 5ήμερο-8ωρο.
Να διεκδικήσουμε πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς μας.
